Hij leek net wat bij te komen, totdat een paar minuten later weer hetzelfde gebeurde.
Direct de spoedkliniek gebeld en daarheen gegaan omdat de insulten vlak achter elkaar kwamen.
Moritz was enorm onrustig en bijna niet te houden, helemaal de weg kwijt.
Daar aangekomen bleef hij lopen en janken en heel onrustig zijn, ook begon hij Pieter te bijten, gelukkig niet hard en door en Pieter kon het steeds ontwijken.
De epileptische aanvallen zijn zeer waarschijnlijk het gevolg van zijn ziekte, Erlichia. Waarschijnlijk is de ontsteking doorgedrongen tot zijn hersens óf is zijn bloed zo dik geworden dat de hersenen het niet aankunnen.
Eigenlijk was het voorstel om hem in te laten slapen, maar al snel werd duidelijk dat dit nog te vroeg voor mij was en te onduidelijk allemaal.
Voorstel om hem daar te houden en aan het infuus te leggen, maar ook dat is geen mogelijkheid bij Moritz.
Afijn, hij is weer thuis met 4 spuiten Stesolid op zak om te kunnen geven als hij weer aanvallen krijgt.
Hij loopt alleen maar heen en weer, constant, als een gekooide Tijger.
Wel reageert hij weer op mijn stem.
Morgen eind van de middag (als er niets tussen komt) moeten we bij onze eigen specialist zijn (gekoppeld aan de spoedkliniek, waar vanavond ook overleg mee is geweest).
Dan worden zijn organen getest.
De kans is zeer groot dat we hem in moeten laten slapen morgen
Als zijn organen toch nog goed zijn, en die kans is zeer klein, dan is er nog een hele kleine mogelijkheid om met een ander middel te gaan beginnen.
Maar hij draait door, al dagenlang en iedereen zei maar 'wat is hij vrolijk', maar ik vertrouwde het al niet.
Ik denk dat het laatste etmaal met onze allerliefste Moppie is aangebroken.....
