Het gaat om hetvolgende. Bij een kennis is een half jaar geleden bij hond 1 een knieband ingescheurd. Daarbij hebben ze FLO toegepast, een spier uit het dijbeen halen, dus ze heeft nu nog haar halve echte kruisband (het gescheurde stuk hebben ze weggehaald) en als extra steun de nieuwe.
Ze liep nauwelijks kreupel, het was meer dat ze wat moeizaam op stond op de foto was geen artrose zichtbaar en een kleine aanwijzing tot een gescheurde kruisband en er werd wel geadviseerd om een operatie te doen en wel de FLO. Het lullige is dus eigenlijk dat ze na de operatie er slechter aan toe is dan ervoor. Maar ja als ze haar er mee had laten lopen was het vanzelf wel slechter gegaan.
Nu 5 maanden na de ingreep loopt ze nog steeds niet goed
Bij volledig afgescheurde kniebanden wordt bij Cane Corsos meestal TPLO toegepast. Maar deze hond had dus slechts een ingescheurde knieband, dus kan ik heel goed begrijpen dat je nog geen TPLO laat doen. Omdat ze dus nog steeds niet goed loopt, gaan ze DAP Rechtstreeks in Dordrecht er naar laten kijken. Deze doen met volledig gescheurde kniebanden TTA. Ongeveer hetzelfde principe als TPLO, alleen kan de hond na de ingreep direct die poot weer gebruiken.
Nu is gisteren bij hond 2 van dezelfde mensen ook een ingescheurde knieband geconstateerd :N: Die gaat dus meteen mee naar Dordrecht om DAP Rechtstreeks er naar te laten kijken. Nu heeft hond 2 idd een lichaamsbouw waarbij die knieën blessure gevoelig zijn. Slecht gehoek en dus rechtere knieën.
Nu lijkt mij TTA (of TPLO) voor een ingescheurde knieband meteen zo drastisch. Aan de andere kant loopt hond 1 nu dus al 5 maanden slechter dan voor haar FLO operatie. Dat willen ze hond 2 dus uiteraard niet aandoen. Ik heb (gelukkig) helemaal geen ervaring met gescheurde kniebanden. Wie oh wie kan deze mensen een goed advies geven? Is TTA (of TPLO) echt al noodzakelijk bij een "slechts" ingescheurde knieband?


