Vocht bij hart en achter longen
Geplaatst: 26 jan 2006 10:24
Lieve allemaal,
Wie heeft het onderstaande wel eens meegemaakt met zijn hond?
Onze Toller Xena begon op een dag ineens zwaar te ademen en te hijgen. Dat werd steeds erger, tot ze alleen nog maar kon liggen. We hebben toen een echo laten maken en daaruit bleek dat ze vocht in het hartzakje had wat erin resulteerde dat haar hart in de verdrukking kwam en niet goed meer zijn werk kon doen waardoor Xena buiten adem raakte.
Vocht is weggezogen en een aantal dagen ging het goed. Toen begon de ellende weer opnieuw, dachten wij, maar nu bleek dat het vocht waarschijnlijk achter haar longen zit. Longoedeem heet zoiets. Met vochtafdrijvers zou de situatie moeten verbeteren maar dat gebeurd dus niet. Het is nu zo erg dat ze alleen nog maar kan staan. Zodra ze gaat liggen begint ze naar adem te happen. Afgelopen nacht heeft ze staan doorgebracht en ze staat nogsteeds. Het arme dier is doodmoe.
Straks gaan we weer naar de arts om een echo te maken en te kijken wat de oorzaak is en of het opgelost kan worden ... of niet.
Aan het ergste scenario denken we nog maar liever niet.
Iemand ervaring hiermee? Het breekt mijn hart haar zo te zien.
Marianne
Wie heeft het onderstaande wel eens meegemaakt met zijn hond?
Onze Toller Xena begon op een dag ineens zwaar te ademen en te hijgen. Dat werd steeds erger, tot ze alleen nog maar kon liggen. We hebben toen een echo laten maken en daaruit bleek dat ze vocht in het hartzakje had wat erin resulteerde dat haar hart in de verdrukking kwam en niet goed meer zijn werk kon doen waardoor Xena buiten adem raakte.
Vocht is weggezogen en een aantal dagen ging het goed. Toen begon de ellende weer opnieuw, dachten wij, maar nu bleek dat het vocht waarschijnlijk achter haar longen zit. Longoedeem heet zoiets. Met vochtafdrijvers zou de situatie moeten verbeteren maar dat gebeurd dus niet. Het is nu zo erg dat ze alleen nog maar kan staan. Zodra ze gaat liggen begint ze naar adem te happen. Afgelopen nacht heeft ze staan doorgebracht en ze staat nogsteeds. Het arme dier is doodmoe.
Straks gaan we weer naar de arts om een echo te maken en te kijken wat de oorzaak is en of het opgelost kan worden ... of niet.
Aan het ergste scenario denken we nog maar liever niet.
Iemand ervaring hiermee? Het breekt mijn hart haar zo te zien.
Marianne