sam en lola naar de da

[M@scha]

gisteravond stond pascal met honden en auto bij de bushalte te wachten zodat we meteen naar de da konden.

daar aangekomen was het best druk, dus sam liet weer even zien hoe mannelijk hij wel niet is dus pascal zat heel gezellig alleen aan de andere kant van de wachtkamer...

toen naar binnen, sam had besloten dat dat bloed afnemen vorige keer wel zo gemeen was dat ie dus plankstijf bleef staan wat ons deed besluiten eerst de kleine kabouter die alleen nog haar jaarspuiten heeft gehad op tafel te gooien.. de DA keek de papieren na, checkte haar chippie (zo'n chipapparaat lokt meer reactie uit dan een kong bij lola!!!) alles ok en toen bloed afnemen. DA was ongeveer 2 meter, ik niet.... dus tafel erg hoog, pascal met een maffe sam een de lijn dus ik lotje vastgehouden. het ging erg snel, wat wel fijn was omdat ik toch een keertje boos op haar moest worden omdat ze het natuurlijk niet fijn vond dat de da een naald in haar nekkie stak...

zij was klaar en toen sammes... og steeds als een standbeeld op tafel. helemaal nagekeken en toen heeft de da ons erg goed uitgelegd hoe we moeten spuiten en wanneer en hoeveel enzo. hij reageerde helemaal niet op het spuitje wat de da hem gaf (de eerste van de behandeling) dus dat geeft goede hoop als we het volgende week zelf moeten doen.
Ik vind het doodeng!

we hadden het er gister nog over dat de gemiddelde junk jaloers is op ons huis! de hele medicijndoos ligt vol met spuiten en naalden....

en nu is het hopen dat lola l2-hga vrij is en we verder kunnen testen en dat sam niet te heftig reageerd op het begin van de behandeling. voor de zekerheid hebben we wat extra prednison om de eerste klap op te vangen waarna hij het echt zelf moet gaan doen....

en toen afrekenen.... dan moet je gewoon nog 1500 keer tegen elkaar zeggen dat we zooooveeel van ze houden! hihi

[jores]

veel suc6 met de behandeling van Sam. Als je 1x zelf hebt gespoten is je angst om te spuiten zo over. En idd als je een goede plooi maakt voelen ze er niks van.