Nog even Lilo

[Hanneke2]

Ik denk nog een klein weekje, zoals het er nu uitziet laat ik haar ergens volgende week inslapen.

Het hartruisje werd een hartprobleem en dat hart is mede door die heel warme zomer nu echt heel slecht. Ze heeft inmiddels 7 soorten medicijnen, hilarisch ergens wel, en het is een godswonder dat ik gewoon uit mijn hoofd weet van welk medicijn ze 's avonds een achtste moet of 's ochtends een halve. Ook nog een hele truuk om al die pillen naar binnen te krijgen. Ik stamp alles tot poeder en dan is het steeds weer hopen dat ze het met kattenvoer of iets anders heel lekkers wil eten. Sinds gisteren heeft ze er antibiotica en pijnstillers bij omdat de DA en ik dachten dat ze nu heel misschien ook een urineweginfectie kon hebben. En met zo'n oudje ga je niet meer voorzichtig doen, dus hoppa, gewoon maar kijken wat dat doet. Nou, ze vreet in elk geval beter, vandaag ging er echt een hoop eten in en dat mag wel want ze is graatmager. En ze is levendig en opgewekt (ze heeft vanmiddag zelfs een kuil gegraven in de achtertuin wat helemaal niet mag, maar ach, zij mag dat), maar je ziet die longetjes overuren maken (door de slechte hartfunctie zit daar vocht achter), en dat hartje klopt zo afgrijselijk snel dat het eng is.

Lang wandelen wil ze niet meer (de kinderen lopen wanneer het kan de lange wandelingen met Toto), maar ze wil nog wel uitgebreid snuffelen aan de struiken en even wat speelbuigingen maken voor een vreemd pupje of schelden tegen een enge hond.

Ik ben al afscheid aan het nemen. Het zou fijn zijn als dat hart er gewoon mee op zou houden en ze in haar slaap zou overlijden, maar als dat niet zo gaat is het mooi geweest. Ze is bijna 15, ze heeft gerend en gespeeld en gesjanst en gedold en ze heeft na een hele slechte start (in beslag genomen in Spanje) al met al toch wel een heel fijn leven gehad met veel hondenvrienden en ook steeds meer mensenvrienden.

Nog heel even, biefstuk met slagroom en knuffels en aaitjes, en dan moeten we er maar een punt achter zetten. Ik vind het heel naar, Lilo is echt mijn hondje, waar Jack en Toto van ons allemaal waren/zijn. Maar op is op, en ik wil de boel niet gaan lopen rekken ten koste van haar welzijn.

[ZorroMax]

Sterkte, ik weet zo ongeveer hoe je je voelt.

[S@ndr@]

Dat zijn moeilijke dingen..... tijdperken afsluiten , rustig, weloverwogen, maar die emoties.. ik wens je heel veel sterkte.. dit laatste stukje en ver daarna

[Sterre]

Heel veel sterkte.

[Fotogravinnetje]

Heel veel sterkte

[lucie]

wat naar voor je, sterkte!

[Yeufke]

Heel veel sterkte!

[Ramiek]

Alvast heel veel sterkte!

[Caro.]

Oei dat doet pijn

Veel sterkte Hanneke met het afscheid nemen van je meisje, geniet nog even, de laatste knuffels, de laatste verwennerij...

[Lunatic]

Heel veel sterkte

[ranetje]

Ach
Sterkte.
Altijd rot als je ziet dat je ouwetje het niet meer aan kan.
Ik help je wensen, maar meestal moet de baas toch zelf de beslissing nemen.

[Tamara/Bayko]

Ach Hanneke, wat verdrietig dat het einde nabij is voor Lilo. Je hebt haar een mooi leven gegeven hier in Nederland en nu zorg je ervoor dat het laatste stukje geen lijdensweg hoeft te worden. Nog even verwennen en van elkaars gezelschap genieten. Heel veel sterkte

[Zyntia]

Sterkte.

[jacq1970]

ach gos heel veel sterkte geniet nog even van haar en maak er nog waardevolle dagen van... blijft lastig!

[Pino01]

Heel veel sterkte, verwen Lilo nog maar extra en geniet vooral van elkaar.

[Fabiola17]

Sterkte!

[DeDiana]

Ach, die Lilo, ze heeft het zo getroffen bij jou! Heel veel sterkte

[Charlie]

Heel veel sterkte.. weet hoe het voelt

[Alfilillo]

Heel veel sterkte, geniet nog van je meisje...

[#linda#]

Heel veel sterkte met het afscheid nemen Hanneke. Probeer ondanks je verdriet te genieten van al die laatste keren die je deze week nog samen hebt.

[thom]

Heel veel sterkte.

[Feather__]

Ach nee Lilo
Geef haar maar een knuffel van me. En jij heel veel sterkte alvast

[katerke]

Heel veel sterkte

[laeken]

Sterkte, ik weet nog dat je haar nam en nu is het dametje op en oud.

[gonnie]

Sterkte.

[Hanneke2]

Dank jullie wel voor alle superlieve reacties! Maar ze is er nog, en ze doet het nog. En ze doet het zelfs ietsjes beter nu dan vorige week. Ze vreet beter, ze springt weer tegen me op als ik thuis kom, ze loopt weer wat opgewekter mee tijdens de wandelingen en al met al is het niet meer het al bijna dooie hondje van vorige week. Ik voel me bijna schuldig dat ik hier al een soort van voortijdige necrologie heb geplaatst.

Ze gaat absoluut geen 100 worden, ademhaling en hartslag zijn gewoon kneiterterminaal, maar ze hijgt niet, ademt gewoon met bek dicht, ze is vrolijk en bitchy, ze loopt buiten weer mee op wandelingen van een half uurtje, snuffelt, markeert weer om de haverklap, is alert en nieuwsgierig en, nou ja, ze leeft nog en heeft er nog lol in.

Ik blijf dagelijkse pijnstilling geven, hoewel ze nergens direct pijn aangeeft lijkt dat toch wel effect te hebben, en we zien wel. Ik wil echt absoluut geen lijden rekken, maar op dit moment lijdt ze niet.

[Floortje]

Moeilijk hoor. Geniet nog van haar zolang het kan. Sterkte

[lucie]

herkenbaar hoor. Lizzy van 15 heeft ook van die momenten / periodes dat ik denk: nu is het afgelopen. en dan leeft ze weer helemaal op en denk je: die gaat weer jaren mee . Misschien letten we er teveel op juist omdat we dat lijden voor willen zijn.

[jacq1970]

je zal het per dag moeten bekijken, en wie weet huppelt ze over een maand of 2 nog lekker in de rondte en zo niet dan is het gewoon genoeg en goed geweest.

[Hanneke2]

Het koelere weer lijkt haar echt goed te doen. Ze slaapt wel heel veel en heel diep, maar ze trippelt weer gewoon mee op niet al te lange wandelingen, ze eet meer, ze wil af en toe zelfs even wat speelbuigingen maken en sjansen met hondenvriendjes, ze is dus echt nog niet dood.

Ik vind het wel weer heel moeilijk om die grens te trekken. Zoals ze nu is, is het duidelijk, maar als we weer een paar warme dagen krijgen holt ze waarschijnlijk achteruit, dat hartje kan niet nog een keer die klap van 30 graden trekken, ik denk dat het dan over en uit is.

En ik erger me momenteel wel enorm aan de opmerkingen van andere hondenbazen hier. Want ja, ze is broodmager, je ziet haar ribben, maar daar heeft zij zelf geen last van, dat doet geen pijn ofzo. En ze heeft nog steeds spieren op haar billen en dijen en voorpoten, ik heb echt wel honden gezien die nog magerder waren omdat ze daadwerkelijk ondervoed waren. Maar mensen zijn zo gewend aan dikke honden, dat ze zelfs Toto nu 'mooi op gewicht' vinden, terwijl daar wel zeker 3 kilo teveel aan hangt op dit moment omdat hij nu te weinig beweging krijgt met zijn terminale zus plus altijd de restjes eten van zijn terminale zus mag op eten.

We kijken het nog maar even aan, zolang Lilo zich prettig lijkt te voelen hobbelen we lekker verder, en als het weer een beetje mee zit breid ik de wandelingen ook steeds wat meer uit.