Epilepsie, wanneer is genoeg genoeg?

[Vespertillio]

Ik ben benieuwd naar inzichten van mensen met een hond met epilepsie.

Majstro is een gecastreerde border collie van net 3 jaar. 6 maanden geleden zijn de epilepsie aanvallen begonnen. Ik ben met een filmpje van de aanval naar de dierenarts gegaan die direct de diagnose stelde. Op advies hebben we uitgebreid bloedonderzoek laten doen (alle organen, buitenland- en binnenland ziektes) en een MRI laten maken bij een neurologisch specialist. Er komt niets uit de onderzoeken wat de eigenlijk de sterkste indicatie is voor primaire epilepsie. Vanaf het moment dat de aanvallen begonnen had hij een minimum van 1 aanval per dag, soms meer. We begonnen met Pexion, dit werkte even en begon af te zwakken. Na een aantal ophogingen van de Pexion en het doorzetten van de aanvallen hebben we er Phenoral aan toegevoegd. We zijn ook begonnen met het toevoegen van Cholodin (voedingssupplement wat goede resultaten geeft in de VS bij honden met epilepsie). Inmiddels zit hij aan de maximale dosering van Pexion en Phenoral (en de Cholodin). De laatste dagen heeft hij minimaal drie aanvallen per dag. Deze aanvallen bestaan uit plotseling 'uit contact zijn' als een soort .. narcolepsie, dat is denk ik de beste omschrijving. Hij zakt door zijn benen en beweegt niet meer, is niet meer overeind te krijgen maakt geen contact meer. Alles wat hij normaal niet wil (hij is geen fan van vreemde honden) reageert hij niet meer op. Na afloop van een aanval is hij zo moe dat hij zijn ogen nauwelijks open kan houden en zeer angstig. Hij durft niet los te zijn van mij, zit letterlijk tegen me aangeplakt en wil het liefst bovenop mijn voeten zitten/liggen, of volledig tegen me aan geleund zitten. Met de dosis pillen die hij nu krijgt zijn de aanvallen meestal vrij van stuiptrekkingen maar deze zijn er soms nog wel (1 keer per week ongeveer). Hij kan nauwelijks meer uit, want dan krijgt hij al een aanval. 'Wandelingen' bestaan tegenwoordig uit rondjes van maximaal 10-15 minuten en dan is hij ook ontzettend moe. Tijdens deze 'wandelingen' krijgt hij het vaakst zijn aanvallen hoewel ze ook thuis plaatsvinden als er verder geen andere activiteiten zijn.
De dierenarts adviseert nog om Epikal toe te voegen en te kijken wat er gebeurd. Anders adviseert ze nogmaals terug te gaan naar een neurologisch specialist. Ik begin op een punt te komen dat ik zijn kwaliteit van leven ernstig beperkt vind en niet zo goed weet wat nog goed voor hem is. Natuurlijk ik doe alles wat de dierenarts adviseert en zal zo snel mogelijk een afspraak maken met de specialist om te kijken of hij/zij nog nieuwe adviezen heeft, maar wanneer is genoeg genoeg, voor hem?

Ik ben benieuwd wat jullie er van denken.

[Vespertillio]

Helemaal mee eens, ik ga sowieso de Epikal nog proberen en ook sowieso nog contact opnemen met de specialist, anders zou ik zelf nooit de rust hebben dat ik hem alle kansen gegeven heb. Maar ik ben ook bang dat er altijd nog wat te proberen is en dat ik uit het oog ga verliezen wat ik hem aandoe door alles te blijven proberen..

[Cashel Vale]

Je hoort goede resultaten met cbd olie.
Verder zou ik zeggen, je hebt zoveel geprobeerd en dit lijkt me ook geen leuk hondenleven. Ook niet voor jullie als baasjes.

[Hakkene]

Ik zou die epikal proberen en als dat niet lukt, zou ik het beestje uit z'n lijden verlossen. Dit klinkt niet als een leuk bestaan. Niet voor de hond, maar ook niet voor jou/jullie. Sterkte!

[Vespertillio]

Ik heb inderdaad ook over CBD olie gelezen, en over extra vitamine B6 en D. Allemaal het proberen waard (zit ook in de Cholodin). Iemand een idee wat een goede dosering zou zijn voor de CBD-olie? Hij is ongeveer 20 kg.

[Fotogravinnetje]

Ik zou in overleg met je dierenarts of de specialist voor jezelf vastleggen wanneer het genoeg is. Heel objectief vast te stellen: dan en dan maximaal zoveel toevallen per zoveel tijd, bereiken jullie die status niet in die vastgestelde periode, is het klaar. In overleg ivm de tijd die de medicatie nodig heeft om in te stellen en omdat een tijdelijke verergering er misschien bij hoort, maar je niet voortdurend wilt rekken.
Moeilijk, hoor. Heel veel sterkte

[Sassy]

Ik neem aan dat de bloedwaarden ivm phenoral nagekeken zijn?

Heel eerlijk?
Wij hebben zelf zo twee jaar afgesukkeld met een jonge hond met epilepsie.
Moest ik het nog eens overdoen, dan liet ik hem eerder gaan...wetende wat ik nu weet.

Wij hebben ook de ene kliniek na de andere afgereden, vanalles geprobeerd aan medicatie en supplementen, tot aan fysio, acupunctuur en voeding aanpassen.
Kwaliteit van leven van onze hond vond ik niet meer hond-waardig.
Een werkhond die altijd met veel plezier aan de schapen gewerkt heeft en dan nog amper op zijn poten kan blijven staan, die je met valium niet uit de serie aanvallen krijgt, die geen eten meer kan binnenhouden, nee, echt, dat is geen leven voor zo een dier.

En dan heb je het nog niet eens over de impact wat dat op je eigen leven heeft, wij zijn er bijna aan onderdoor gegaan.
Je hele leven gaat on-hold en draait alleen nog maar om die ene hond, je probeert alles om hem te "redden"
Bijvoorbeeld een keer in de file staan na je werk, man wat een stress, we wisten dat we een half uur te laat thuis zouden zijn en als Mika zijn medicatie niet exact op tijd kreeg dat hij geheid weer een aanval had.

[Hilly45]

Oh, wat vreselijk zoveel aanvallen per dag. Nu kan Pexion ook absoluut clusters teweeg brengen. Het werkt wel, of het werkt echt niet bij een hond.

Mijn hond Sam heeft ook epilepsie ontwikkelt op zijn 10e, nadat het de Lepto 4 en Rabies enting kreeg.

De laatste tijd kreeg hij ze standaard 1x per maand, maar dan wel binnen zo'n 24uur vier aanvallen. Vreselijk is het dan.

Sam kreeg ook Pexion, 2x daags 250mg. Daarnaast CBD olie en ik bij hem aan het ontstoren w.b. de vaccinaties. Dat is een soort kuur, wat ik doe naast de reguliere medicatie en wat ook naast elkaar kan.

Omdat Sam toch elke maand nog aanvallen kreeg en dan clusters, werd mij ook geadviseerd een barbituraat in te zetten, wat ik niet wilde. Ik heb de schrik van barbituraten qua bijwerkingen/effecten. Ik wilde na lang zoeken en ervaringen horen van andere baasjes, het humane middel Levetiracetam erbij. Dat heeft heel wat praten gekost, maar inmiddels heeft hij nu dus naast de Pexion en CBD, ook de Levetiracetam 3x daags 250ml.

Ik durf het amper hardop te zeggen, maar inmiddels is het bijna 2 maand geleden dat Sam een aanval heeft gehad. Of de kuur doet iets met Sam, die loopt bijna teneinde, of de Levetiracetam doet wat goeds met Sam in combinatie met de Pexion. Wie zal het zeggen.

Ik kreeg nog wel een mail van de dierenarts, wat ik wel mocht delen. Daarin stond dit:

De afgelopen periode kwam uit Engeland steeds vaker een melding van een neuroloog welke veel onderzoek heeft verricht over voeding en epilepsie en daar dan nu ook een dieet voor ontwikkeld heeft.
Dit heeft bij sommige honden een positieve bijdrage aan het aantal aanvallen en/ of benodigde hoeveelheid medicatie

Nu blijkt dat er ook in Nederland sinds mei een voeding op de markt is voor honden met Epilepsie.
Ik zie wel dat dit deels op basis van zijn onderzoeken is maar kan (nog) niet goed nagaan of dit ook 'zijn dieet' is. De vertegenwoordiger kon mij dit ook niet vertellen

je kan meer over de voeding vinden op:
http://sanimedveterinarynutrition.nl/sa ... pport.html

Voer is op basis van kip-eiwit.

[Paisley]

Wat een hartverscheurende situatie. Ik weet niet heel veel over epilepsie, maar ik kan vanuit onderbuik gevoel me niet voorstellen dat een hond met zo'n ernstige mate van epilepsie nog een gezonde toekomst heeft, met wat voor medicatie dan ook. Dit is onhoudbaar om dit leed elke dag te moeten dragen. Ik zou overgaan tot euthanasie.

[Hilly45]

Voor mij zou ook bij dagelijks aanvallen een grens liggen. Ik houd me ook wel vaak met die vraag bezig, omdat ook epilepsie wel z'n sporen nalaat. Blijf het een moeilijk ziektebeeld vinden en qua medicatie werkt het bij iedere hond anders. Kan alleen maar mijn ervaring vertellen hoe het bij Sam gaat.

[Maeve]

Dat klinkt heftig zeg Die grens kan jij alleen zelf bepalen natuurlijk. Maar zelf zou ik denk ik dat ene medicijn nog een kans geven, en als dat het niet is zou ik hem z'n rust gunnen.

[Sassy]

Dat klinkt heftig zeg Die grens kan jij alleen zelf bepalen natuurlijk. Maar zelf zou ik denk ik dat ene medicijn nog een kans geven, en als dat het niet is zou ik hem z'n rust gunnen.

Probleem is alleen als je een zo zieke hond hebt dat je als je middenin zo iets zit, je steeds weer je grenzen gaat verleggen.
Wij hadden van te voren besproken dit en dit gaan we nog doen.

Maar als je er dan in zit met je zieke hond denk je steeds opnieuw ach, dit kunnen we ook nog wel...
Besef je vaak achteraf pas

[lucie]

Ik zou in overleg met je dierenarts of de specialist voor jezelf vastleggen wanneer het genoeg is. Heel objectief vast te stellen: dan en dan maximaal zoveel toevallen per zoveel tijd, bereiken jullie die status niet in die vastgestelde periode, is het klaar. In overleg ivm de tijd die de medicatie nodig heeft om in te stellen en omdat een tijdelijke verergering er misschien bij hoort, maar je niet voortdurend wilt rekken.
Moeilijk, hoor. Heel veel sterkte

dit vind ik wel een goeie; daarmee voorkom je dat je grenzen blijft verleggen en geef je het toch nog een kans. maar dit is beslist geen leven

[Vespertillio]

Bedankt voor alle informatieve en bovenal lieve reacties. Het is inderdaad heel verdrietig, soms ga ik er zo op in wat voor hem moet betekent dat ik vergeet dat ik super verdrietig ben dat er een hele realistische mogelijkheid is dat ik het niet kan oplossen.

Ik ga zeker de adviezen opvolgen m.b.t. bloedspiegel bepaling en dat meenemen naar de specialist. Verder ga ik ook zeker de CBD proberen, baat het niet dan schaadt het niet op dit moment. Ik sta er ook achter een datum en 'eisen-lijst' samen te stellen. Als tegen deze tijd.. dan moet het aantal aanvallen terug gebracht zijn naar.. met een maximale ernst van.. Dit helpt denk ik inderdaad. Al vind ik het tegelijkertijd heel moeilijk om zo nuchter tegen het 'probleem' van mijn geliefde, ontzettend grappige, mooie hond aan te kijken. Want hoe erg ik deze tekst ook hekel als andere mensen hem in het verleden geuit hebben, zit ik er nu zelf mee "hij heeft ook echt hele goeie momenten". Daarom probeer ik voor mezelf HEM boven alles te zetten. Hoe moet het voor hem zijn? Wat kan hij nog? en vooral, is dat voldoende? Ik sprak laatst een mevrouw die een soortgelijke uiting van haar epilepsie had vroeger (ze was er 'overheen' gegroeid). Zij gaf aan dan enkele minuten 'out' te gaan een soort slaap. Daarna werd ze wakker met knallende hoofdpijn en ontzettend moe. Dit gun ik hem niet als er geen kans op verbetering is (dit is nu nog niet het geval, maar voor later).

Het Sanimed voer is volgens mij nog niet verkrijgbaar toch? Ik kreeg namelijk de vraag van mijn dierenarts of ik mee wil doen aan de trialtraject van het voer, maar Majstro is niet toegestaan omdat zijn epilepsie nog geen jaar aanwezig is (ik heb het nog niet opgegeven om hier aan mee te doen, maar het lijkt niet te gaan lukken).

[sirene]

Wat triest zeg. Zo'n jonge hond.
Ik neem aan dat je al in de FB groep zit van epilepsie bij honden? Misschien heeft iemand daar nog tips voor je.
Ik had nog nooit van voer gehoord bij ik zie bij medpets wel Sanimed Neuro staan:
https://www.medpets.nl/sanimed-neuro-support/

[Fotogravinnetje]

Bedankt voor alle informatieve en bovenal lieve reacties. Het is inderdaad heel verdrietig, soms ga ik er zo op in wat voor hem moet betekent dat ik vergeet dat ik super verdrietig ben dat er een hele realistische mogelijkheid is dat ik het niet kan oplossen.

Ik ga zeker de adviezen opvolgen m.b.t. bloedspiegel bepaling en dat meenemen naar de specialist. Verder ga ik ook zeker de CBD proberen, baat het niet dan schaadt het niet op dit moment. Ik sta er ook achter een datum en 'eisen-lijst' samen te stellen. Als tegen deze tijd.. dan moet het aantal aanvallen terug gebracht zijn naar.. met een maximale ernst van.. Dit helpt denk ik inderdaad. Al vind ik het tegelijkertijd heel moeilijk om zo nuchter tegen het 'probleem' van mijn geliefde, ontzettend grappige, mooie hond aan te kijken. Want hoe erg ik deze tekst ook hekel als andere mensen hem in het verleden geuit hebben, zit ik er nu zelf mee "hij heeft ook echt hele goeie momenten". Daarom probeer ik voor mezelf HEM boven alles te zetten. Hoe moet het voor hem zijn? Wat kan hij nog? en vooral, is dat voldoende? Ik sprak laatst een mevrouw die een soortgelijke uiting van haar epilepsie had vroeger (ze was er 'overheen' gegroeid). Zij gaf aan dan enkele minuten 'out' te gaan een soort slaap. Daarna werd ze wakker met knallende hoofdpijn en ontzettend moe. Dit gun ik hem niet als er geen kans op verbetering is (dit is nu nog niet het geval, maar voor later).

Het Sanimed voer is volgens mij nog niet verkrijgbaar toch? Ik kreeg namelijk de vraag van mijn dierenarts of ik mee wil doen aan de trialtraject van het voer, maar Majstro is niet toegestaan omdat zijn epilepsie nog geen jaar aanwezig is (ik heb het nog niet opgegeven om hier aan mee te doen, maar het lijkt niet te gaan lukken).

Juist daarom moet je vaststellen, vóór het zover is, hoe ver je wilt gaan, wat voor jouw hond nog hondwaardig is. Dan weet je op het moment zelf dat je die grens voor HEM gesteld hebt en dat schuiven daarmee in feite alleen nog voor jezelf is. Hoe moeilijk het ook is, het is wel in het belang van je hond. En ik denk dat je dat vooral voor ogen moet blijven houden.
Sterkte ermee!

[Hilly45]

Bedankt voor alle informatieve en bovenal lieve reacties. Het is inderdaad heel verdrietig, soms ga ik er zo op in wat voor hem moet betekent dat ik vergeet dat ik super verdrietig ben dat er een hele realistische mogelijkheid is dat ik het niet kan oplossen.

Ik ga zeker de adviezen opvolgen m.b.t. bloedspiegel bepaling en dat meenemen naar de specialist. Verder ga ik ook zeker de CBD proberen, baat het niet dan schaadt het niet op dit moment. Ik sta er ook achter een datum en 'eisen-lijst' samen te stellen. Als tegen deze tijd.. dan moet het aantal aanvallen terug gebracht zijn naar.. met een maximale ernst van.. Dit helpt denk ik inderdaad. Al vind ik het tegelijkertijd heel moeilijk om zo nuchter tegen het 'probleem' van mijn geliefde, ontzettend grappige, mooie hond aan te kijken. Want hoe erg ik deze tekst ook hekel als andere mensen hem in het verleden geuit hebben, zit ik er nu zelf mee "hij heeft ook echt hele goeie momenten". Daarom probeer ik voor mezelf HEM boven alles te zetten. Hoe moet het voor hem zijn? Wat kan hij nog? en vooral, is dat voldoende? Ik sprak laatst een mevrouw die een soortgelijke uiting van haar epilepsie had vroeger (ze was er 'overheen' gegroeid). Zij gaf aan dan enkele minuten 'out' te gaan een soort slaap. Daarna werd ze wakker met knallende hoofdpijn en ontzettend moe. Dit gun ik hem niet als er geen kans op verbetering is (dit is nu nog niet het geval, maar voor later).

Het Sanimed voer is volgens mij nog niet verkrijgbaar toch? Ik kreeg namelijk de vraag van mijn dierenarts of ik mee wil doen aan de trialtraject van het voer, maar Majstro is niet toegestaan omdat zijn epilepsie nog geen jaar aanwezig is (ik heb het nog niet opgegeven om hier aan mee te doen, maar het lijkt niet te gaan lukken).

Mijn dierenarts gaf dit aan bij mij:

" mocht je geïnteresseerd zijn dan mag ik je een 50% aanbieding doen van de firma.
Voer is op basis van kip-eiwit ..... daar kan Sam toch gewoon tegen? "

Ik neem dus aan, dat het verkrijgbaar is.

[Maeve]

Dat klinkt heftig zeg Die grens kan jij alleen zelf bepalen natuurlijk. Maar zelf zou ik denk ik dat ene medicijn nog een kans geven, en als dat het niet is zou ik hem z'n rust gunnen.

Probleem is alleen als je een zo zieke hond hebt dat je als je middenin zo iets zit, je steeds weer je grenzen gaat verleggen.
Wij hadden van te voren besproken dit en dit gaan we nog doen.

Maar als je er dan in zit met je zieke hond denk je steeds opnieuw ach, dit kunnen we ook nog wel...
Besef je vaak achteraf pas

Ja, dat is ook zo en kan ik me goed voorstellen. Dat is het enige "voordeel" van Coda die zo plotseling ziek werd. Dat ging zó snel dat ze binnen 3 dagen van kerngezond naar doodziek ging, daar was geen tijd om grenzen te verleggen.
Maar juist daarom is het zo moeilijk om daar een oordeel over te geven. Ik bekijk het heel objectief, maar wel van achter m'n beeldscherm met geringe informatie natuurlijk. En dan kan ik zeggen dat ik dagelijks een aanval niet hondwaardig vind als daar niet op korte termijn verbetering in komt. Maar dat is makkelijk praten als je er niet in zit natuurlijk

[Yvon58]

Ik zou eerst naar een specialist gaan.
Mijn hondje ( bastaard) had ook veel aanvallen. De DA stelde voor Phenoral te geven. Dat hielp niet voldoende, dus epikal erbij. Ook deze combi gaf geen resultaat.
Dus besloten we over te gaan op de Pexion, en de andere medicijnen langzaam af te bouwen. Dus Pexion, erbij...........
Mijn hondje werd er helemaal hyper van, hij had op dat moment alleen nog Pexion en een klein beetje epikal . De aanvallen werden alleen maar erger.
Toen heb ik besloten naar Mandigens ( specialist) te gaan. Hij adviseerde te stoppen met de Pexion en de epikal te verhogen. En dit was voor mijn hondje de uitkomst. Hij heeft bijna geen aanvallen meer.

[crutz]

Hier gelukkig geen epilepsie ervaring. Maar wat vreselijk en vooral zoveel aanvallen.

De specialist waar je loopt is dat Mandigers? Zo niet zou ik daar een afspraak maken. Deze is zeer actief en vooruitstrevend bezig met onderzoeken mbt epilepsie en ook oa specifiek voor de BC

[ranetje]

Zo veel aanvallen is vreselijk.
Ik begrijp niet helemaal waarom er phenoral EN pexion gegeven wordt?
Pexion is niet bepaald een hulpmiddel bij clusters (in tegendeel ) en dat is wat je hond doet ............. clusteren.
Ik zou eventueel nog een keer overleggen met een specialist (Mandigers of Overduin) en dan als het niet minder wordt stoppen.
Ik snap je probleem om te beslissen.
Toch is dat indertijd mijn beslissing geweest bij een hond met op een gegeven moment minimaal 6 aanvallen per dag.
Er zijn grenzen.
Stel die voor jezelf ook eens vast?

[Eilfy]

Heb je al contact gehad met een specialist? Paul Mandigers en Lisette Overduin hebben beide erg veel ervaring met epilepsie bij border collies.

Verder ben ik persoonlijk heel benieuwd uit welke lijnen jouw hond komt, maar dat mag ook per PB

[Vespertillio]

Op basis van al jullie antwoorden (en positieve berichten na contact met een specialist) heb ik overlegd met mijn dierenarts. Het plan is nu om een bloedspiegel bepaling te laten maken en daarmee naar mevrouw Overduin te gaan, mijn dierenarts geeft aan met haar veel goede ervaringen te hebben. Ik hoop dat zij inderdaad nog nieuwe inzichten of een andere cocktail van medicatie kan aanraden. Verder ben ik vast begonnen met het toevoegen van vitamine D en CBD olie. Kijken wat dat oplevert.

De afgelopen twee dagen zijn lastig, de 'wandeling' (van 10 min) die we normaal nog konden maken lijkt hij nu te associëren met een nare ervaring en hij weigert nog te lopen (geen aanval maar een 'gewone' weigering). We proberen andere routes, andere riemen, andere tuigjes, andere mensen die hem uitlaten. Dit lijkt wel iets te helpen, maar het is nu een uitdaging om hem überhaupt zo ver te krijgen dat hij de tuin nog uit wil. We zetten voorlopig gewoon door met alle variaties die we kunnen bedenken om hem toch weer positieve ervaringen te geven tijdens de wandeling.

[Vespertillio]

P.S. ik zie dat ik dit helemaal ben vergeten te vertellen...

Majstro komt niet van een goede fokker, gevalletje van via via 'jouw BC is toch een jaar geleden overleden deze moet een huis anders want hij kan nergens geplaatst worden'.. Hij heeft een extreem bonte kleur (heel veel wit) en is doof geboren.

[bouvierpoedel]

Op basis van al jullie antwoorden (en positieve berichten na contact met een specialist) heb ik overlegd met mijn dierenarts. Het plan is nu om een bloedspiegel bepaling te laten maken en daarmee naar mevrouw Overduin te gaan, mijn dierenarts geeft aan met haar veel goede ervaringen te hebben. Ik hoop dat zij inderdaad nog nieuwe inzichten of een andere cocktail van medicatie kan aanraden. Verder ben ik vast begonnen met het toevoegen van vitamine D en CBD olie. Kijken wat dat oplevert.

De afgelopen twee dagen zijn lastig, de 'wandeling' (van 10 min) die we normaal nog konden maken lijkt hij nu te associëren met een nare ervaring en hij weigert nog te lopen (geen aanval maar een 'gewone' weigering). We proberen andere routes, andere riemen, andere tuigjes, andere mensen die hem uitlaten. Dit lijkt wel iets te helpen, maar het is nu een uitdaging om hem überhaupt zo ver te krijgen dat hij de tuin nog uit wil. We zetten voorlopig gewoon door met alle variaties die we kunnen bedenken om hem toch weer positieve ervaringen te geven tijdens de wandeling.

Dat alles bij elkaar zou bij mij de grens zijn , wat doe je dat beest aan.
Niets positiefs aan en zorgt alleen voor stress en meer kans op een aanval. Om wat.? Er is voor het hondje niets positiefs aan.

[Hilly45]

Mw Overduin is een zeer goede
vakvrouw!!

[ranetje]

Op basis van al jullie antwoorden (en positieve berichten na contact met een specialist) heb ik overlegd met mijn dierenarts. Het plan is nu om een bloedspiegel bepaling te laten maken en daarmee naar mevrouw Overduin te gaan, mijn dierenarts geeft aan met haar veel goede ervaringen te hebben. Ik hoop dat zij inderdaad nog nieuwe inzichten of een andere cocktail van medicatie kan aanraden. Verder ben ik vast begonnen met het toevoegen van vitamine D en CBD olie. Kijken wat dat oplevert.

De afgelopen twee dagen zijn lastig, de 'wandeling' (van 10 min) die we normaal nog konden maken lijkt hij nu te associëren met een nare ervaring en hij weigert nog te lopen (geen aanval maar een 'gewone' weigering). We proberen andere routes, andere riemen, andere tuigjes, andere mensen die hem uitlaten. Dit lijkt wel iets te helpen, maar het is nu een uitdaging om hem überhaupt zo ver te krijgen dat hij de tuin nog uit wil. We zetten voorlopig gewoon door met alle variaties die we kunnen bedenken om hem toch weer positieve ervaringen te geven tijdens de wandeling.

Overduin is prima (een van de twee die ik noemde).
Bovendien weet zij heel veel van de BC's

P.S. ik zie dat ik dit helemaal ben vergeten te vertellen...

Majstro komt niet van een goede fokker, gevalletje van via via 'jouw BC is toch een jaar geleden overleden deze moet een huis anders want hij kan nergens geplaatst worden'.. Hij heeft een extreem bonte kleur (heel veel wit) en is doof geboren.

Veel wit en doof geboren heb ik vaker gehoord.
Op zich is met een dove BC prima te leven.

Die epilepsie is wat anders.
Succes bij Overduin

[Marie-Josée]

Op basis van al jullie antwoorden (en positieve berichten na contact met een specialist) heb ik overlegd met mijn dierenarts. Het plan is nu om een bloedspiegel bepaling te laten maken en daarmee naar mevrouw Overduin te gaan, mijn dierenarts geeft aan met haar veel goede ervaringen te hebben. Ik hoop dat zij inderdaad nog nieuwe inzichten of een andere cocktail van medicatie kan aanraden. Verder ben ik vast begonnen met het toevoegen van vitamine D en CBD olie. Kijken wat dat oplevert.

De afgelopen twee dagen zijn lastig, de 'wandeling' (van 10 min) die we normaal nog konden maken lijkt hij nu te associëren met een nare ervaring en hij weigert nog te lopen (geen aanval maar een 'gewone' weigering). We proberen andere routes, andere riemen, andere tuigjes, andere mensen die hem uitlaten. Dit lijkt wel iets te helpen, maar het is nu een uitdaging om hem überhaupt zo ver te krijgen dat hij de tuin nog uit wil. We zetten voorlopig gewoon door met alle variaties die we kunnen bedenken om hem toch weer positieve ervaringen te geven tijdens de wandeling.

Dat alles bij elkaar zou bij mij de grens zijn , wat doe je dat beest aan.
Niets positiefs aan en zorgt alleen voor stress en meer kans op een aanval. Om wat.? Er is voor het hondje niets positiefs aan.

Mee eens.
Om die reden hebben wij destijds een geweldige hond waar we jaren op hebben gewacht laten inslapen. Hij was net twee jaar oud.
Je kon merken dat hij na elke aanval een beetje anders werd, ongeremder en moeilijker te bereiken.
De medicatie moest secuur elke dag op hetzelfde tijdstip gegeven worden en toen we een keer in een noodsituatie zaten en niet op tijd thuis konden zijn kreeg hij later de ene aanval na de andere. Dat was werkelijk afschuwelijk om te zien en dat wilden we niet voor hem voor de rest van zijn leven. Een eerlijk gezegd ook niet voor ons. Het heeft jaren geduurd voordat we niet meer opvlogen bij het geluid van krabbelende poten

[DeDiana]

Ik ben benieuwd naar inzichten van mensen met een hond met epilepsie.

Majstro is een gecastreerde border collie van net 3 jaar. 6 maanden geleden zijn de epilepsie aanvallen begonnen. Ik ben met een filmpje van de aanval naar de dierenarts gegaan die direct de diagnose stelde. Op advies hebben we uitgebreid bloedonderzoek laten doen (alle organen, buitenland- en binnenland ziektes) en een MRI laten maken bij een neurologisch specialist. Er komt niets uit de onderzoeken wat de eigenlijk de sterkste indicatie is voor primaire epilepsie. Vanaf het moment dat de aanvallen begonnen had hij een minimum van 1 aanval per dag, soms meer. We begonnen met Pexion, dit werkte even en begon af te zwakken. Na een aantal ophogingen van de Pexion en het doorzetten van de aanvallen hebben we er Phenoral aan toegevoegd. We zijn ook begonnen met het toevoegen van Cholodin (voedingssupplement wat goede resultaten geeft in de VS bij honden met epilepsie). Inmiddels zit hij aan de maximale dosering van Pexion en Phenoral (en de Cholodin). De laatste dagen heeft hij minimaal drie aanvallen per dag. Deze aanvallen bestaan uit plotseling 'uit contact zijn' als een soort .. narcolepsie, dat is denk ik de beste omschrijving. Hij zakt door zijn benen en beweegt niet meer, is niet meer overeind te krijgen maakt geen contact meer. Alles wat hij normaal niet wil (hij is geen fan van vreemde honden) reageert hij niet meer op. Na afloop van een aanval is hij zo moe dat hij zijn ogen nauwelijks open kan houden en zeer angstig. Hij durft niet los te zijn van mij, zit letterlijk tegen me aangeplakt en wil het liefst bovenop mijn voeten zitten/liggen, of volledig tegen me aan geleund zitten. Met de dosis pillen die hij nu krijgt zijn de aanvallen meestal vrij van stuiptrekkingen maar deze zijn er soms nog wel (1 keer per week ongeveer). Hij kan nauwelijks meer uit, want dan krijgt hij al een aanval. 'Wandelingen' bestaan tegenwoordig uit rondjes van maximaal 10-15 minuten en dan is hij ook ontzettend moe. Tijdens deze 'wandelingen' krijgt hij het vaakst zijn aanvallen hoewel ze ook thuis plaatsvinden als er verder geen andere activiteiten zijn.
De dierenarts adviseert nog om Epikal toe te voegen en te kijken wat er gebeurd. Anders adviseert ze nogmaals terug te gaan naar een neurologisch specialist. Ik begin op een punt te komen dat ik zijn kwaliteit van leven ernstig beperkt vind en niet zo goed weet wat nog goed voor hem is. Natuurlijk ik doe alles wat de dierenarts adviseert en zal zo snel mogelijk een afspraak maken met de specialist om te kijken of hij/zij nog nieuwe adviezen heeft, maar wanneer is genoeg genoeg, voor hem?

Het is voor mij heel lang geleden, maar mijn Groenendaeler had ook epilepsie en ik herken veel uit je verhaal. Het was sowieso een hond met allerlei issues en een nerveus karakter - hij werd ook erg angstig na de aanvallen.
Destijds hielp de medicatie in eerste instantie ook goed, maar na een paar maanden kwamen de aanvallen terug, werden steeds heftiger en frequenter. In combinatie met zijn angst vond ik het toen voor hem geen hondwaardig leven meer.
Maar dat was meer dan twintig jaar geleden, inmiddels is er qua medicatie veel meer mogelijk. Ik zou dus zeker contact opnemen met een specialist en dat nog een kans geven. En inderdaad dan wel voor jezelf van tevoren heel duidelijk en concreet bepalen wat daarvan het resultaat moet zijn om het leven voor Maestro vooral weer leuk en fijn te laten zijn.

[bouvierpoedel]

Op basis van al jullie antwoorden (en positieve berichten na contact met een specialist) heb ik overlegd met mijn dierenarts. Het plan is nu om een bloedspiegel bepaling te laten maken en daarmee naar mevrouw Overduin te gaan, mijn dierenarts geeft aan met haar veel goede ervaringen te hebben. Ik hoop dat zij inderdaad nog nieuwe inzichten of een andere cocktail van medicatie kan aanraden. Verder ben ik vast begonnen met het toevoegen van vitamine D en CBD olie. Kijken wat dat oplevert.

De afgelopen twee dagen zijn lastig, de 'wandeling' (van 10 min) die we normaal nog konden maken lijkt hij nu te associëren met een nare ervaring en hij weigert nog te lopen (geen aanval maar een 'gewone' weigering). We proberen andere routes, andere riemen, andere tuigjes, andere mensen die hem uitlaten. Dit lijkt wel iets te helpen, maar het is nu een uitdaging om hem überhaupt zo ver te krijgen dat hij de tuin nog uit wil. We zetten voorlopig gewoon door met alle variaties die we kunnen bedenken om hem toch weer positieve ervaringen te geven tijdens de wandeling.

Dat alles bij elkaar zou bij mij de grens zijn , wat doe je dat beest aan.
Niets positiefs aan en zorgt alleen voor stress en meer kans op een aanval. Om wat.? Er is voor het hondje niets positiefs aan.

Mee eens.
Om die reden hebben wij destijds een geweldige hond waar we jaren op hebben gewacht laten inslapen. Hij was net twee jaar oud.
Je kon merken dat hij na elke aanval een beetje anders werd, ongeremder en moeilijker te bereiken.
De medicatie moest secuur elke dag op hetzelfde tijdstip gegeven worden en toen we een keer in een noodsituatie zaten en niet op tijd thuis konden zijn kreeg hij later de ene aanval na de andere. Dat was werkelijk afschuwelijk om te zien en dat wilden we niet voor hem voor de rest van zijn leven. Een eerlijk gezegd ook niet voor ons. Het heeft jaren geduurd voordat we niet meer opvlogen bij het geluid van krabbelende poten

Snap niet zo goed wat er zo erg aan is om een hond uit zijn lijden te verlossen . Als je het hele rijtje aan specialisten af moet lopen zegt toch ook al dat je ergens met een grote boog omheen fietst.
Waarom moet dat beest het leuk gaan vinden en waarom zijn angst weg proberen te halen.?
Die hond laat wat zien en jij wil het niet zien .