hij flapperde een beetje soms dus ik was het zelf aan het bijhouden omdat zijn oren niet echt vies leken. dan was het weer een paar dagen weg en dan begon het weer. toch maar naar tante DA.
blijken zijn oren van binnen echt supervies te zijn en er is een beginnende ontsteking in beide oren.
nu schoonmaakspul gekregen en surolan. als met het schoonmaken de watten niet meer zo vies zijn beginnen we met surolan.
hij vindt het verschrikkelijk! hij herstelt supersnel dus na de ellende is het meteen weer vrolijke willem, maar tijdens het schoonmaken moet pascal hem in de houtgreep houden zodat ik het spul in zijn oren kan doen, kan masseren en met de watten alles weg kan halen.
sam had heel vaak oorontsteking. die onderging het makkelijker, maar herstelde slechter. is dus ook heel lang een soort van bang voor pascal geweest. maar sam was veel harder voor zichzelf. willem is alles behalve hard. zijn voordeel is wel zijn herstellingsvermogen. echt binnen 5 seconden. ik mag later met knuffelen ook gewoon met mijn handen bij zijn kop komen zonder dat dat paniek geeft.
nu ben ik daar bij willem niet zo bang voor, maar ik vind die paniek in zijn oogjes zó sneu dat ik er buikpijn van krijg en hij moet dus nog wel wat dagen... straks met de surolan zal het sneller gaan omdat dat niet ook weer afgeveegd etc hoeft te worden. daarbij zal het hopelijk snel minder pijn doen ivm genezing.
kan dat nu niet wat vriendelijker? of is het gewoon even doorzetten?



