Hond levenslang aan Prednison. Ervaringen?

[Pommaan]

Hallo!

Wij hebben sinds 4 jaar een pommeriaan, zijn we dolbij mee en voelt meer als ons kind dan als onze hond. Begin dit jaar begon hij raar te doen, rondjes draaien naar links, lusteloos, reactievermogen laag etc. We hebben toen in april een volledige scan in Utrecht laten maken, het bleek dat hij ontstekingen had in zijn hersenen. Wij geschrokken natuurlijk.. Afijn, hij kreeg 1 maand iedere dag Prednison en na 1 maand moesten we het afbouwen.

Hoewel hij lang niet de oude was en nogsteeds niet graag werd uitgelaten, ging het wel beter met hem. Echter kreeg hij de afgelopen maand de volgende klachten: geen eten meer naar achteren kunnen "gooien" en kauwen, achterpoten leken niet goed te functioneren, viel soms een beetje om door zijn achterpoten, luistere niet meer alsof hij het niet meer snapte.
Dus wij dinsdag weer een scan laten maken, dit keer waren er nieuwe ontstekingen welke snel groeiden.

Nu werden we voor de keuze gesteld. Of we doen er niets aan en wachten tot het niet meer leefbaar is en dan laten inslapen, of hij moet voor de rest van zijn leven aan de Prednison. Nu hebben wij voor het laatste gekozen, hiermee kan hij nog zo'n 5 jaar een volledig dierwaardig bestaan hebben. Nu horen we om ons heen wel van honden die dit ook moeten en door de Prednison weer zo goed als de oude zijn.

Hebben jullie hier ervaring mee? Of kennen jullie iemand met een hond die voor de rest van zijn leven Prednison moet slikken? Ik ben wel blij dat we zo nog wat jaren van hem kunnen genieten zonder dat hij pijn of last oid heeft, maar vind het ook een beetje eng ofzo.

Groetjes iris.

[mercedes2803]

Ja, hier ervaring

Maar wat is levenslang aan de prednison ?
Dag in dag uit, hoge dosis ?
Rimpel zat ongeveer een maand of 6-7 per jaar op de pred... 2 maand opbouwend, 2 maand 5 mg om de dag, 2 maand afbouwend.
Bij vlagen toch omhoog of zelfs een predspuit,

RImpel was goed 3.5/4 toen we daar mee begonnen en hoewel DA's en anderen vaak riepen dat hij er dan echt wel weer zonder zou kunnen wist ik dat als ik er mee begon, er geen weg terug was.
Was ook zo...leer mij even mijn gevoel volgen . duh

Maar goed... Rimpel trok dat aardig goed, had wel last van bijwerkingen maar niet heel erg
Rimpel is uiteindelijk bijna 12 geworden.

Ik heb altijd KWALITEIT boven KWANTITEIT gesteld
Dat hanteer ik voor mezelf ook
Ik heb toen de keuze gemaakt voor Rimpel dat ik liever nog 3 jaar van hem genoot zonder dat hij verging van de jeuk en zich kapot en open krabde dan dat ik ging dokteren en zeiken en doen en hem tot 14 houden mocht.
En dat is ook altijd wat ik mensen als advies geef.
Maar goed, niet iedereen is hetzelfde.

[mercedes2803]

Ik vond de drempel om die keus te maken heeeeeeeel hoog...maar dat kwam omdat ik wist dat het een eenrichtingsweg was en ik niet meer terug kon. Dat beangstigde me...net als jij zeg maar..
Het is toch eng idd...
Ik ben ook bij vlagen wel bang geweest dat hij cushing zou krijgen of dat hij iets zou gaan mankeren wat ik niet door zou hebben omdat de prednison alles maskeert en verbergt natuuriljk
En in zekere zin is dat misschien wel gebeurt, hij kreeg in de zomer van 2013 leverfalen...of het kanker was of iets anders weet ik niet, niet meer uit laten zoeken. We hebben hem volgegooid met homeopatische pillletjes, prednison en twee AB kuren... en uitiendelijk heeft hij nog een paar prachtige maanden gehad tot november 2013,. Het was het meeeer dan waard... ik heb intens van hem genoten die laatste maanden.

En ik was ook schijterig dat zijn weerstand but was, dat hij wat op zou lopen van andere honden, bijt incidenten, ergens wondjes oplopen... Ik booste zijn immuun dus wel met bvb honing en yoghurt )geiten' en stuifmeelkorrels, heermoes, brandnetel...
Net een heksenpotje hihihi

Ik heb overigens zelf ook ruim een jaar aan de prednison gezeten en weet nu wat het is..
NIET leuk... voor een mens zal het anders zijn... tuurlijk
Maar ik vond het wel een eye opener dat ik, net als mijn hond, dat eens ervoer.
Overigens trok Rimpel echt bij van prednison...hij was actiever, vrolijker, goed bij, etc.
Niet dat hij anders depri was hoor, maar hij leefde echt op van Prednison.

[Pommaan]

Ik vond de drempel om die keus te maken heeeeeeeel hoog...maar dat kwam omdat ik wist dat het een eenrichtingsweg was en ik niet meer terug kon. Dat beangstigde me...net als jij zeg maar..
Het is toch eng idd...
Ik ben ook bij vlagen wel bang geweest dat hij cushing zou krijgen of dat hij iets zou gaan mankeren wat ik niet door zou hebben omdat de prednison alles maskeert en verbergt natuuriljk
En in zekere zin is dat misschien wel gebeurt, hij kreeg in de zomer van 2013 leverfalen...of het kanker was of iets anders weet ik niet, niet meer uit laten zoeken. We hebben hem volgegooid met homeopatische pillletjes, prednison en twee AB kuren... en uitiendelijk heeft hij nog een paar prachtige maanden gehad tot november 2013,. Het was het meeeer dan waard... ik heb intens van hem genoten die laatste maanden.

En ik was ook schijterig dat zijn weerstand but was, dat hij wat op zou lopen van andere honden, bijt incidenten, ergens wondjes oplopen... Ik booste zijn immuun dus wel met bvb honing en yoghurt )geiten' en stuifmeelkorrels, heermoes, brandnetel...
Net een heksenpotje hihihi

Ik heb overigens zelf ook ruim een jaar aan de prednison gezeten en weet nu wat het is..
NIET leuk... voor een mens zal het anders zijn... tuurlijk
Maar ik vond het wel een eye opener dat ik, net als mijn hond, dat eens ervoer.
Overigens trok Rimpel echt bij van prednison...hij was actiever, vrolijker, goed bij, etc.
Niet dat hij anders depri was hoor, maar hij leefde echt op van Prednison.

Wat erg wel fijn dat je nog enigzins van hem hebt kunnen genieten!

Nee onze hond krijgt 2 mg per dag nu, en dan echt dag in dag uit tot hij dood gaat. Tot nu toe is en blijft het 2 mg, als hij goed reageert zouden we ook nog hoger of lager kunnen gaan maar dat vind ik eigenlijk een risico. En inderdaad als er iets gebeurt waardoor het voor hem niet meer leuk is zoals die bijwerkingen is het voor ons ook gewoon afgelopen.

[Shibby]

Welke keuze heb je? Geen pred geven en wachten tot het leven ondraaglijk is met veel last of pred geven, een leuk leven hebben en de bijwerkingen accepteren. Volgens mij heb je niet echt een keuze

Een vriendin heeft een labrador die ook al jaren op de prednison leeft. Teveel allergieën, de meeste onder controle maar niet allemaal. Zij had ook de keuze om geen prednison te geven en een hond te hebben die zich compleet kaal beet of toch maar wel prednison te geven. Ook niet echt een keuze dus
Hond doet het goed, is vrolijk, krabt en bijt niet meer, maar moet wel iedere paar uur gruwelijk plassen en zal geen 15 worden. Maar de hond heeft kwaliteit van leven en dat is wat telt toch?

[Maartje]

Mijn hond kijgt nu een jaar of 8 prednoral/moderin, ze wordt over twee maanden 15.

De hoop was 8 jaar gelden dat de prednison maar een korte periode nodig zo zijn, maar helaas gaat het helemaal afbouwen uiteindelijk heel erg mis. Het enige alternatief bij haar is in laten slapen.

Kijkend naar de kwaliteit van leven vind ik dat op de voor haar laagste dosering goed. Ze is vrolijk, actief, maar wel altijd op zoek naar mogelijkheden om aan eten te komen. Ze reageert heftig op de prednison en de vervelendste bijwerking bij haar is honger. Ze blijft soms terugvallen houden en dan verandert, bij het verhogen van de prednoral, de honger in een alles overheersende obsessie voor eten. Dan is ze in staat overdag niet meer te gaan slapen en alleen nog maar te zeuren om meer eten. Dat is op langere termijn absoluut niet acceptabel. Als het voor haar alleen nog mogelijk is om permanent op een hoge dosering prednoral door te leven, dan is het over.
Overigens heeft mijn andere hond ook een periode prednoral in een lage dosering gekregen en daar merkte ik echt niets van qua bijwerkingen, wat een verschil!

[kooi]

Dat plasgedrag draait op een gegeven moment wel weer bij.
Mijn berner zit vanwege een auto-immuunziekte nu al 3 jaar op de pred: 4 mg. Moderin om precies te zijn. Het gaat goed met haar, ik merk er eigenlijk niets van behalve dat ze een afschuwelijke vacht heeft gekregen.

In het verleden wel dieren gehad met allergie die op een onderhoudsdosering pred. leefden. Die hadden m.i. een veel beter leven dan dergelijke dieren bij een eigenaar die dat niet aan hen gaf. Hond van mijn zus is letterlijk van de uitputting gestorven door de jeuk. En dat begrijp ik dan weer niet.

Je weet nooit hoe het loopt in het leven; mijn eerste hondje, een tekkel had ik ook op de pred. staan. Doemscenario's werden afgestoken dat hij wel lui, apatisch en dik ervan zou worden. Niets was minder waar. Levenslustig, vrolijk, energiek en slank diertje was hij. Tot hij op de boulevard van Kijkduin even aan mijn aandacht ontsnapte en op eigen houtje de wereld in wilde trekken. Geschept door een bus bij de eerste stoeprand die hij afstapte. Dat was einde tekkel. Toen maakte het voor zijn welzijn niets meer uit dat hij een twee jaar structureel op de pred. had gezeten. Kwaliteit weegt dus zeker zwaarder dan kwantiteit!

[S@ndr@]

ja hond van mijn zus, ook een berner toevallig zit eigenlijk al haar hele leven aan de pred, ook dezelfde klachten als openings topic. gaat eigenlijk best goed behalve dan dat ze heel slecht op gewicht te houden is, en altijd honger heeft - en dat is best sneu

[mercedes2803]

Dat plasgedrag draait op een gegeven moment wel weer bij.
Mijn berner zit vanwege een auto-immuunziekte nu al 3 jaar op de pred: 4 mg. Moderin om precies te zijn. Het gaat goed met haar, ik merk er eigenlijk niets van behalve dat ze een afschuwelijke vacht heeft gekregen.

In het verleden wel dieren gehad met allergie die op een onderhoudsdosering pred. leefden. Die hadden m.i. een veel beter leven dan dergelijke dieren bij een eigenaar die dat niet aan hen gaf. Hond van mijn zus is letterlijk van de uitputting gestorven door de jeuk. En dat begrijp ik dan weer niet.

Je weet nooit hoe het loopt in het leven; mijn eerste hondje, een tekkel had ik ook op de pred. staan. Doemscenario's werden afgestoken dat hij wel lui, apatisch en dik ervan zou worden. Niets was minder waar. Levenslustig, vrolijk, energiek en slank diertje was hij. Tot hij op de boulevard van Kijkduin even aan mijn aandacht ontsnapte en op eigen houtje de wereld in wilde trekken. Geschept door een bus bij de eerste stoeprand die hij afstapte. Dat was einde tekkel. Toen maakte het voor zijn welzijn niets meer uit dat hij een twee jaar structureel op de pred. had gezeten. Kwaliteit weegt dus zeker zwaarder dan kwantiteit!

Precies dit idd

[Pino01]

Mijn vorige golden heeft ook prednison gehad. Hij kreeg een lage onderhoudsdosis en als hij een keer meer klachten kreeg ging de prednison ook omhoog en daarna weer afbouwen naar een onderhoudsdosis .
Hij heeft 6 jaar prednison gehad en hij is 14 jaar geworden.
En tegen zijn honger gaven we hem sperziebonen en doperwten enz. Dit ging heel goed

[Caro.]

Het hondje van mijn moeder heeft levenslang prednison gekregen vanwege darmontstekingen.
Zo ongeveer vanaf zijn 5e jaar en hij is 13 jaar geworden. Zolang hij prednison kreeg ging het (bijna) altijd goed
met hem, maar zonder prednison ging het fout, dus weinig keuze.

Ik zou kijken hoe je hond de prednison verdraagt en of zijn klachten in die mate onder controle ermee zijn dat
het leven leuk voor hem is.
Als dat goed gaat, zie ik geen reden om het niet te geven

[tycha]

Mijn Tycha staat al een jaar of vier op 5mg prednoral per dag! En doet het er nog prima op! Weinig last van de bijwerkingen. De grootste bijwerking is etenslust maar dat had ze altijd al wel!

[iones]

Ik ken iemand die ook permanent aan de prednison zit.
Het is kiezen voor het minste kwaad. Ik geloof wel dat het je leeftijd bekort, maar zonder prednison wordt het dan weer nog korter of slechte kwaliteit van leven.

[Bishy]

Mijn hond kreeg cyclosporine. Prednison was met zijn aandoening namelijk geen optie.
Cyclosporine gaf bij hem weinig bijwerkingen, maar de pillen hebben een hele sterke geur en het was daarom best lastig toedienen want Bish wilde die medicatie niet. Hij hoefde het gelukkig niet dagelijks.

[Hutsje]

lijfje krijgt ook alweer jaren 5 mg prednoral. heel erg tegenop gezien en lang mee gewacht maar het kon niet anders. zonder vreselijke jeuk en ontstekingen overal, ook op haar huid en ze wordt zonder ook kaal en plakkerig.
ik zie weinig bijwerkingen bij haar, behalve dat ze alle eetbare dingen moet hebben en daar ook alle moeite voor doet (jatten, klimmen, etc. etc.) ook kattenstront is ze gaan eten.
ik denk dat het haar levensduur wel verkort, maar de keuze is dit of haar laten lijden en overlijden waarschijnlijk. trouwens, met deze dosering heeft ze nog jeuk, maar het is goed te doen.

[korthaar]

Is dit een auto-immuun ziekte met demyelinisatie tot gevolg, zoiets als multiple sclerose?

[Pommaan]

Bedankt voor alle (positieve) berichten! Je de vacht van mijn hond was bij de eerste prednisonkuut ook echt een drama, maar daar heeft de hond zelf gelukkig geen last van. Hij is nu na 3 dagen al echt een stuk levendiger. Hij springt weer tegen je op wat hij eerst gewoon niet meer kon, hij rent en speelt weer. Super, zo snel resultaat. Hopelijk blijft het zo.

[Neeltje]

Mijn Franse Bulldog heeft ook de laatste jaren op prednison gestaan. Ja, ze is aangekomen, plassen viel wel mee, alleen als ze plaste zat ze wel even te zitten.

Voor de rest liep ze weer fatsoenlijk en geen last van haar allergie meer.