Het HondenForum

Shendor is inmiddels 13,5. Zijn gezondheid gaat wisselend, er zijn dagen dat we zeggen "hij wordt 15" en de volgende dag denk je "hij haalt het einde van de week niet"
Vorige week was hij ineens weer wat minder. Heel traag met lopen, niet eten en koorts. Volgens de DA waarschijnlijk een virus omdat er niets bijzonders te vinden was. Antibiotica mee en de volgende dag was hij bijna weer de oude. Tot vandaag. Bij thuiskomst uit werk was er niets aan de hand. Snel laarzen en een oude jas aan, en naar buiten voor de lange wandeling. De eerste 5 minuten waren net als anders. In het weiland ze allebei losgelaten, en naar het klaphekje gelopen. Daar draai ik me om, om ze door het hek te laten. En dan zie ik ineens dat Shendor bijna niet meer kan lopen. Loopt heel erg door zijn achterpoten gezakt. Maar hij blijft lopen. Ik bel mijn man of hij kan komen. En ik bel de DA om te vragen wat ik het beste kan doen. Ik denk dan nog dat hij verder gewoon Shendor is maar dat zijn achterpoten niet meer doen wat de rest van het lijf nog wel wil.
Ik hoef niet langs te komen, we zijn gisteren nog voor controle geweest, en hij mag extra pijnstillers. En ik 'moet' hem 48 uur de kans geven. We dragen hem naar huis, want hij wil wel lopen, maar ik kan hem gewoon zo niet laten lopen. Thuis blijkt hij toch erg onrustig, het lopen verbeterd nog niet. Waarschijnlijk heeft hij toch weer een lichte tia gehad.
Ik vind het vreselijk hem zo te zien. Hij eet en drinkt goed, maar schuifelt als een hyena door huis, en kan niet echt zijn rust vinden. Hij valt door het hondenluik naar buiten, en daarna weer terug naar binnen, want krijgt zijn achterpoten niet meer opgetild.
Wanneer is het genoeg...? Natuurlijk krijgt hij de kans.... maar wat is het moeilijk om die ouwe man zo voorbij te zien schuifelen

Het is genoeg wanneer jij vind dat het genoeg is. Natuurlijk geef je hem nog even de kans op herstel maar ik kan ook goed snappen dat dit heel naar is... Sterkte...

Dank je!

Wat ontzettend moeilijk en vooral verdrietig.
Meer dan sterkte wensen kan ik niet.

Nou dat lijkt me zeker vreselijk om dat te moeten zien ,al helemaal zo plots

Maar zoals gezegd jij beslist en weet ook vast wel wanneer het genoeg is geweest
Hopelijk ziet het er morgen toch anders uit en gaat het toch nog die 15 jaar worden.

Dat wordt in ieder geval morgen weer een dag thuis werken, want kan hem zo niet alleen laten. Moet er niet aan denken dat hij door het luik naar buiten wil en blijft hangen of zo.

Helemaal niet leuk, oude honden...

Alleen jij weet wanneer het genoeg is. Misschien is het bij Shandor nu iets acuuts en tijdelijks. En ik weet hoe lastig het is om ze "als een hyna door het huis te zien lopen, om te zien hoe de anders zo sterke stoere hond waggelt en omvalt. En toch heb ik op die momenten niet kunnen kiezen om die van mij te laten gaan, want er was wat anders in de ogen en uitstraling van mijn hond die me deed beslissen nog niet de dierenarts te bellen.
Sterkte! Ik hoop dat hij opknapt

tycha schreef:Shendor is inmiddels 13,5. Zijn gezondheid gaat wisselend, er zijn dagen dat we zeggen "hij wordt 15" en de volgende dag denk je "hij haalt het einde van de week niet"
Vorige week was hij ineens weer wat minder. Heel traag met lopen, niet eten en koorts. Volgens de DA waarschijnlijk een virus omdat er niets bijzonders te vinden was. Antibiotica mee en de volgende dag was hij bijna weer de oude. Tot vandaag. Bij thuiskomst uit werk was er niets aan de hand. Snel laarzen en een oude jas aan, en naar buiten voor de lange wandeling. De eerste 5 minuten waren net als anders. In het weiland ze allebei losgelaten, en naar het klaphekje gelopen. Daar draai ik me om, om ze door het hek te laten. En dan zie ik ineens dat Shendor bijna niet meer kan lopen. Loopt heel erg door zijn achterpoten gezakt. Maar hij blijft lopen. Ik bel mijn man of hij kan komen. En ik bel de DA om te vragen wat ik het beste kan doen. Ik denk dan nog dat hij verder gewoon Shendor is maar dat zijn achterpoten niet meer doen wat de rest van het lijf nog wel wil.
Ik hoef niet langs te komen, we zijn gisteren nog voor controle geweest, en hij mag extra pijnstillers. En ik 'moet' hem 48 uur de kans geven. We dragen hem naar huis, want hij wil wel lopen, maar ik kan hem gewoon zo niet laten lopen. Thuis blijkt hij toch erg onrustig, het lopen verbeterd nog niet. Waarschijnlijk heeft hij toch weer een lichte tia gehad.
Ik vind het vreselijk hem zo te zien. Hij eet en drinkt goed, maar schuifelt als een hyena door huis, en kan niet echt zijn rust vinden. Hij valt door het hondenluik naar buiten, en daarna weer terug naar binnen, want krijgt zijn achterpoten niet meer opgetild.
Wanneer is het genoeg...? Natuurlijk krijgt hij de kans.... maar wat is het moeilijk om die ouwe man zo voorbij te zien schuifelen

Heb je naar zijn ogen gekeken?
Voor zover ik van artsen heb gehoord is een Tia bij honden een uitzondering.
Dergelijke verschijnselen duiden heel vaak op een GVS (Geriatrisch Vestibulair Syndroom).
En daar knappen ze vaak weer goed van op, als het tenminste gaat om het perifeer VS.

Moeilijk zeg, veel sterkte

Hij houdt niet zijn kop scheef, en het is ook niet zijn evenwicht. De voorkant doet het nog prima, de achterkant wil niet meer mee. Zijn rug staat bol, en het lijkt alsof zijn achterpoten de kracht niet meer hebben om hem overeind te houden.
Als hij morgenochtend nog zo is, bel ik weer met de DA.
Het lopen is nog niet verbeterd.

Heel veel sterkte!!!

Klinkt inderdaad moeilijk, sterkte.

Er is nu wel iets meer rust.

Mijn man heeft ze zojuist uitgelaten, maar hem toch weer terug naar huis gedragen Stond met de tranen in zijn ogen in de kamer. Toen het rondje alleen met Tycha gelopen.

Ze moeten oud worden maar ze moeten niet oud worden
Heb met Cas maanden geworsteld.
Tot het duidelijk was, op was op.
Althans nog niet op maar geen Cas leven meer.
Hij had nog wel even meegekund maar dat was Cas niet.
En bijna vier jaar verder jank ik er nog om
Sterkte

Dank jullie wel!

Ach arme vent lijkt me verschrikkelijk om te moeten zien. Ik hoop dat hij opknapt. Sterkte in ieder geval

Moeilijk hè. Sterkte!

Akelig, en akelig herkenbaar voor iedereen die een oude(re) hond heeft of heeft gehad.
Heel veel sterkte, het klinkt niet goed wat ik zo lees hier. Maar ik hoop dat Shendor toch nog op gaat knappen.

Sterkte.

Heel eerlijk? Volgens mij weet je best wat het beste is, maar wil je er niet aan.
Snap ik, hoor. Snapt iedereen hier wel denk ik.
Maar liever een maand te vroeg dan een week te laat.
Sterkte

Lijkt me erg pijnlijk om te zien van je eigen hond.

Hoe is het vandaag met Shendor?

Toen ik vanmorgen beneden kwam leek het beter te gaan. Aangelijnd om uit te laten, maar voordat we 50 meter verder waren was het al weer mis. Hij heeft gepoept en geplast, en toen heb ik hem terug gebracht, en ben ik met Tycha het normale ochtend rondje gaan lopen. Hij heeft een beetje gegeten, maar kan niet blijven staan tijdens het eten.

Ik denk zelf niet dat dit beter wordt, en weet ook niet of ik hem zo ook nog het weekend door wil laten gaan.

Straks de DA bellen.

Ik heb om half 12 een afspraak bij de dierenarts. Ik verwacht niet dat hij nog mee naar huis komt.

Jakkes, wat moeilijk voor jullie en wat erg voor Shendor
Ik wil jullie heel veel sterkte en wijsheid wensen, succes bij de DA.

tycha schreef:Ik heb om half 12 een afspraak bij de dierenarts. Ik verwacht niet dat hij nog mee naar huis komt.

Sterkte

Sterkte

tycha schreef:Ik heb om half 12 een afspraak bij de dierenarts. Ik verwacht niet dat hij nog mee naar huis komt.

Ach Veel sterkte

Sterkte.

o wat moeilijk...heel veel sterkte gewenst