Het HondenForum

Ik had er laatst al iets in algemeen over gepost omdat ik toen niet zeker was of het medisch was of gedrag of voeding of iets anders.
Dit even voor de oplettende meelezer

Cayuga is negen. Tervuerense herder. Intacte reu.
Hij is fit en vrolijk, alleen 's morgens een beetje stram want artrosepootjes
Hij rent en speelt als een jonge god. Altijd in voor actie.
Hij vreet als een dokwerker en zijn poep is prima. Geen diarree of verstopping. Hij eet kvv met een kip- of duivenkarkas als toetje.
Zijn lymfeklieren zijn niet opgezet en hij heeft geen koorts. Dat had ik zelf al vastgesteld, maar de DA heeft het ook nog vastgesteld. Zijn longen en hart klinken prima. Zijn buik ook. Zijn gebit ziet er redelijk uit, op wat tandsteen na.
Kerngezonde hond dus, zou je denken

Maar hij heeft stankaanvallen. En niet een klein beetje, nee. Je gaat echt een beetje dood als hij zo'n aanval heeft en een boer laat. Ik kan best wat hebben, maar ik ben er laatst kokhalzend bij weggelopen.
Ook kotst hij zo af en toe, en dat stinkt dan even gruwelijk. Het is echt GEEN normale kotslucht.
Meer een lucht die je je voorstelt bij uitgekotste penslap die je daarna nog tien dagen laat doorrotten. And then some

Laatst had hij weer gekotst (ik was even weg, dus ik vond het later pas). Zelfde stank.
Alleen, toen bleef hij last houden van reversed sneezing, hoesten en proesten. De hele middag. Dat naar de DA.
Die dacht dat hij was gaan kotsen door het hoesten. Ik kon dat niet weerleggen, want ik was er niet bij, maar ik denk zelf dat het precies andersom is. Dat hij moest kotsen, en daar een geïrriteerde keel aan overhield. Dat hij daarom zo aan het proesten was.
Goed, een NSAID erin gedrukt (op voorstel van de DA) en toen was het ook wel over.
Ik heb om maagzuurremmers gevraagd (gaviscon verdomt hij naar binnen te werken) maar dat vond ze niet nodig.
En om het hele verhaal compleet te maken is hij een kilo afgevallen. Ik had hem met veel pijn en moeite op een veel te schrale 21,5 kilo gekregen. Nu woog hij 20,4.

Bij een langhaar belg denk je al gauw aan maagkanker natuurlijk. Ook al komt dat in zijn lijn niet voor. Maar daar heeft hij niet echt de symptomen van. Hij vreet veel en graag, is buiten het af en toe kotsen (denk 1 à 2 keer per maand) niet misselijk, heeft geen diarree et cetera.
Wat zouden jullie doen? Een doorverwijzing vragen naar Mandigers?
Of nog even zo doormodderen met een DA die duidelijk ook maar wat aan het raden is?
Oh, ik heb het stankgebeuren duidelijk benoemd, maar daar ging ze niet op in. Natuurlijk stonk hij daar ook niet

Misschien eens zijn bloedwaardes laten testen? Ik denk dat dat stap 1 is.

Ik ken je niet zo meegaand? Ik zou staan op verder onderzoek, dit klopt niet.

Cheeky heeft een megaoesophagus (vewijde slokdarm). Dat zal Cayuga niet hebben, maar de stank die jij omschrijft herken ik wel van Cheeky. Dan liet ze een boer in de auto en dan moesten serieus alle ramen direct open. Bij haar kwam het vanuit de maag, ze had veel gas in haar maag. Ze hapte lucht, smakte heel veel omdat ze misselijk was en omdat het eten niet kon zakken.
Nu heeft ze medicijnen en is ze minder misselijk en die ongelooflijke stank (keer tien in het kwadraat) is verleden tijd.

Dus ik denk maag, ik zou er wel een onderzoekje aan wagen. Misschien eerst de da nog eens direct vragen of de stank een symptoom van het eea kan zijn. Dus wel even onderwerp van gesprek maken.

Marjoleine schreef:Ik ken je niet zo meegaand?

Ja, ik heb wel eens een zwak moment
Kwam net zelf uit het ziekenhuis en was kapot moe.

Ik zou staan op verder onderzoek, dit klopt niet.

Doe eens even namen en rugnummers? Welke onderzoeken? Eerstelijns of toch Mandigers?

@Nanna: Nee, als het maagkanker is laat ik hem niet opereren. Maar ik wil het wel weten.
Dan druk ik hem vol met pijnstilling tot hij het niet meer leuk heeft en dan laat ik hem gaan.

JML schreef: Dan liet ze een boer in de auto en dan moesten serieus alle ramen direct open.

Ja, echt hè? Ook al vriest het tien graden. Ramen los. NU!

Nanna schreef:

Miranda schreef: Dan druk ik hem vol met pijnstilling tot hij het niet meer leuk heeft en dan laat ik hem gaan.

Zoals jij hem beschrijft heeft hij geen pijn.

Nee, als hij pijn krijgt bedoel ik.

Heavy schreef:Bloedonderzoek en echo daar moet kanker toch wel te zien zijn of niet?

Ik lees hier net dat een endoscopie het aangewezen diagnostische middel is. Dat laten we Mandigers maar doen dus.

Klik

Ik bedoel ook endoscopie en ik zou even een foto willen van de luchtwegen, met name in de kop.
Dat je zeker weet dat daar niks groeit wat er niet hoort.

Marjoleine schreef:Ik bedoel ook endoscopie en ik zou even een foto willen van de luchtwegen, met name in de kop.
Dat je zeker weet dat daar niks groeit wat er niet hoort.

Oké. Foto van bovenste luchtwegen kan de DA hier wel doen. Kan ze me meteen doorverwijzen naar Mandigers voor een endoscopie.

Nanna schreef:Ik zou dan weer niks hebben met dat 'zeker weten'

Daar zijn wij dan anders in

Miranda schreef:

Marjoleine schreef:Ik ken je niet zo meegaand?

Ja, ik heb wel eens een zwak moment
Kwam net zelf uit het ziekenhuis en was kapot moe.

Ik zat me ook al wat te verbazen, maar als je erg moe bent reageer je natuurlijk wat minder assertief

Endoscopie zou een mogelijkheid zijn.
Jammer dat de DA niet rageert op je info.
Heb je zelf geen mogelijkheden om een maagzuurremmer te pakken te krijgen die je wel bij hem naar binnen krijgt?

Nanna schreef:Maar je zou het zeker willen weten voor jezelf. Niet voor de hond want daar laat je niks meer aan vertimmeren. Waarom hem dan door zo'n narcose heendrukken die hem op die leeftijd meer kwaad dan goed zal doen?
Serieuze vraag hoor.

Nou nee, niet alleen voor mezelf. Ik wil weten wat er aan de hand is zodat ik in overleg met de specialist zo goed mogelijk in zijn belang kan handelen. Een voorbeeld, hij toont geen pijn. Maar hij is knap hard voor zichzelf. Dus als Mandigers zegt dat het wel een pijnlijke kanker is, dan krijgt hij pijnstilling. En dan waarschijnlijk geen NSAID (omdat die slecht zijn voor de maag) maar wat Mandigers suggereert aan pijnstilling. Savvie?

ranetje schreef:Heb je zelf geen mogelijkheden om een maagzuurremmer te pakken te krijgen die je wel bij hem naar binnen krijgt?

Ik zou niet weten wat te geven. Weet jij dat?

Misschien een rare optie, maar is het een idee om wat braaksel in te leveren bij de dierenarts? Misschien kunnen ze daar wat informatie uit halen?

racapuck schreef:Misschien een rare optie, maar is het een idee om wat braaksel in te leveren bij de dierenarts? Misschien kunnen ze daar wat informatie uit halen?

Nou, volgens mij niet meer dan dat er wel of geen spoortjes bloed in zit. En ik betwijfel of ze kunnen vaststellen of dat bloed uit de maag komt of dat het komt door een gesprongen adertje door het braken.

De problemen waren er toch vooral bij bot voeren?

Ranitidine is een (humane) maagzuurremmer die ook aan honden gegeven kan worden en je kunt die gewoon bij het kruidvat krijgen (eigen merk maagzuurremmer)

Hier vind je de ins en outs.

Apple schreef:De problemen waren er toch vooral bij bot voeren?

Nee, daar begon het inderdaad mee. Maar dat maakt nu geen verschil meer.

Onze PBtje had maag kanker, die was echt dood en dood ziek en at geen hap meer.
Ze stonk trouwens helemaal niet.

Miranda schreef:

Apple schreef:De problemen waren er toch vooral bij bot voeren?

Nee, daar begon het inderdaad mee. Maar dat maakt nu geen verschil meer.

Krijgt hij nu gewoon iedere dag hetzelfde voer?

kipo schreef:Ranitidine is een (humane) maagzuurremmer die ook aan honden gegeven kan worden en je kunt die gewoon bij het kruidvat krijgen (eigen merk maagzuurremmer)

Hier vind je de ins en outs.

Oké, dank je wel. Dan zit de dosering wel wat aan de hoge kant (ze zijn 75 mg, en voor Cayuga is de maximale dosering 100 mg), maar ik kan wel kijken hoe dat bevalt.

Apple schreef:

Miranda schreef:

Apple schreef:De problemen waren er toch vooral bij bot voeren?

Nee, daar begon het inderdaad mee. Maar dat maakt nu geen verschil meer.

Krijgt hij nu gewoon iedere dag hetzelfde voer?

Altijd Lotgering.

Miranda schreef:

Nanna schreef:Maar je zou het zeker willen weten voor jezelf. Niet voor de hond want daar laat je niks meer aan vertimmeren. Waarom hem dan door zo'n narcose heendrukken die hem op die leeftijd meer kwaad dan goed zal doen?
Serieuze vraag hoor.

Nou nee, niet alleen voor mezelf. Ik wil weten wat er aan de hand is zodat ik in overleg met de specialist zo goed mogelijk in zijn belang kan handelen. Een voorbeeld, hij toont geen pijn. Maar hij is knap hard voor zichzelf. Dus als Mandigers zegt dat het wel een pijnlijke kanker is, dan krijgt hij pijnstilling. En dan waarschijnlijk geen NSAID (omdat die slecht zijn voor de maag) maar wat Mandigers suggereert aan pijnstilling. Savvie?

Bij een hond van 9 jaar zou ik dat ook willen weten om deze reden mede omdat je aangeeft dat hij hard voor zichzelf is. Bij Rock van 14 heb ik bewust niks meer laten onderzoeken, hij kreeg preventief dagelijkse pijnstilling en 2 maanden later is hij ingeslapen.

Miranda schreef:

kipo schreef:Ranitidine is een (humane) maagzuurremmer die ook aan honden gegeven kan worden en je kunt die gewoon bij het kruidvat krijgen (eigen merk maagzuurremmer)

Hier vind je de ins en outs.

Oké, dank je wel. Dan zit de dosering wel wat aan de hoge kant (ze zijn 75 mg, en voor Cayuga is de maximale dosering 100 mg), maar ik kan wel kijken hoe dat bevalt.

Je kunt ze breken, de dwergschnauzer in mijn os weegt 10kg en krijgt 1/4 tablet

alm@ schreef:

Miranda schreef:Nou nee, niet alleen voor mezelf. Ik wil weten wat er aan de hand is zodat ik in overleg met de specialist zo goed mogelijk in zijn belang kan handelen. Een voorbeeld, hij toont geen pijn. Maar hij is knap hard voor zichzelf. Dus als Mandigers zegt dat het wel een pijnlijke kanker is, dan krijgt hij pijnstilling. En dan waarschijnlijk geen NSAID (omdat die slecht zijn voor de maag) maar wat Mandigers suggereert aan pijnstilling. Savvie?

Bij een hond van 9 jaar zou ik dat ook willen weten om deze reden mede omdat je aangeeft dat hij hard voor zichzelf is. Bij Rock van 14 heb ik bewust niks meer laten onderzoeken, hij kreeg preventief dagelijkse pijnstilling en 2 maanden later is hij ingeslapen.

Ja, precies. Zijn moeder is geloof ik 15 geworden, dus hij kan best nog even meegaan
Bij een hond van 14 zou ik er ook niet aan beginnen.

Het probleem begon met het voeren van botten, toch? Stel dat hij om de een of andere reden bot slecht verteert, dan zou je eens een kvv moeten proberen die of veel fijner gemalen is dan Lotgering, of een andere calciumbron gebruikt. Gewoon om uit te sluiten dat het komt doordat hij de botfragmenten uit z'n voer niet goed kan verteren

racapuck schreef:
Misschien een rare optie, maar is het een idee om wat braaksel in te leveren bij de dierenarts? Misschien kunnen ze daar wat informatie uit halen?

Nou, volgens mij niet meer dan dat er wel of geen spoortjes bloed in zit. En ik betwijfel of ze kunnen vaststellen of dat bloed uit de maag komt of dat het komt door een gesprongen adertje door het braken.

Ik dacht meer aan misschien ontstekingscellen of de reden waarom het braaksel zo stinkt. Of misschien is de geur wel ergens specifiek voor

Fotogravinnetje schreef:Het probleem begon met het voeren van botten, toch? Stel dat hij om de een of andere reden bot slecht verteert, dan zou je eens een kvv moeten proberen die of veel fijner gemalen is dan Lotgering, of een andere calciumbron gebruikt. Gewoon om uit te sluiten dat het komt doordat hij de botfragmenten uit z'n voer niet goed kan verteren

Dat dacht ik ook, daarom heb ik een poosje smuldier gegeven, maar daar werd het niet anders van.
Zijn poep werd er wel veel slapper van. Dus dat geven we maar niet meer.

Kan je hem niet even een tijdje op brok zetten? Smuldier bevat ook bot.

Daan heeft een tijd last gehad van reflux, dan lag hij rustig en opeens kwam er slijm en kots eruit en hij stonk gigantisch als hij een boertje liet.. Ik heb hem toen een tijd lithothamnium van arkocaps gegeven. Dit is een algje dat helpt tegen maagzweren, maagzuur ed. Bij Daan werkte dat super. gelukkig gaat het bij hem al weer een hele tijd goed al wordt de lucht uit zijn bekkie met de dag frisser, of te wel hij meurt gigantisch uit zijn bek. Hij moet eigenlijk voor zijn gebit maar ik durf de narcose niet meer aan.