Totdat we de tip kregen over een hond die aan al onze verwachtingen voldeed. Een reu. Geschat op twee jaar. Had korte tijd rondgezworven en is toen naar een asiel in Polen gebracht. Hij werd omschreven als een groot kind en wilde vooral geknuffeld worden. Hij was groot en kon okay met andere honden omgaan, kortom, precies waar we naar op zoek waren. Want hoe lief Sonja ook was, het was vaak vermoeiend om je heen te moeten kijken of er geen andere honden aankwamen.
Ik ben hem zelf niet mee wezen ophalen, maar na een lange reis van ongeveer 10 uur kwam hij aan vanuit Polen naar Nederland. Hij had de hele reis geen kick gegeven. Ik ging de volgende dag meteen kijken en het was net alsof hij hier altijd heeft rondgelopen. Zijn staart staat geen seconde stil. Ik werd enthousiast in mijn gezicht gelebberd en ondanks zijn grootte was hij vastbesloten om op mijn schoot te klimmen. Ik heb zelden zo'n lieve hond meegemaakt.
Hij is al een paar keer naar het bos geweest, maar vandaag nam ik hem mee naar een wat meer bevolkt gebied. Hij vond alles reuze interessant en hij hield zich heel goed, maar ik merk dat hij nog erg moet wennen. Voorlopig blijft hij ook nog aan de lijn lopen, maar als hij wat meer gewend is wil ik een basiscursus met hem gaan doen.
Hij is vrij mager en hij is ook geen enorme eter, maar hopelijk trekt dat bij. Ook aan zijn conditie moet gewerkt worden. Maar dat komt allemaal goed.
Ik ga morgen proberen betere foto's te maken, maar voor nu wil ik Corso aan jullie voorstellen:


Ik ben trouwens benieuwd wat jullie denken dat erin zit. Er is al gegokt op Pitbull, Husky, Herder en zelfs de Canaanhond is de revue gepasseerd.











