Het HondenForum

We hebben Sira (teef, 8 jaar) nu 2 jaar en zitten steeds vaker te denken aan een (asiel)hond erbij. Nu heb ik al behoorlijk wat topics op verschillende fora gelezen over een tweede hond erbij en wat de voor- en nadelen zijn, maar ik zou graag nog wat ervaringen van anderen horen.
Het belangrijkste vind ik uiteraard het welzijn van Sira. Ik vind het lastig in te schatten of het voor haar beter/leuker zou zijn om een hond erbij te "nemen". Ze is erg energiek voor haar leeftijd en doet niks liever dan spelen en donderjagen. In huis is ze echter heel rustig en kan ze de hele dag slapen (uiteraard wel in de gaten houden waar de bazen zijn en blijven). Ze is zelden alleen thuis aangezien m'n vriendin voor haar zelf werkt en als ze weg moet, gaat Sira meestal mee. Ze is hooguit een paar uurtjes alleen.
We gaan niet veel weg, maar als we ergens heen gaan staat het vaak in teken van de hond en gaat ze mee. We hebben ook wel de nodige logeeradressen (is uiteraard makkelijk met 1 hond en niet met 2...)

Bij andere honden is huis, is ze vaak erg druk, maar dat zal mogelijk ook een kwestie van wennen zijn? Bij sommige honden kan ze ook heel rustig zijn (vaak teefjes).
We wonen nu in een appartement met een natuurgebied voor de deur (10 stappen als ik de lift uitkom ), maar hebben wel plannen (niet heel concreet) om meer buitenaf te wonen met een tuin/eigen grond. Sira blaft zelden (alleen een soort apart blafje wanneer ze eten krijgt) en dat is natuurlijk wel belangrijk in een appartement (en lastig in te schatten of 2 honden elkaar misschien opstoken).

We hebben geen kinderen en die komen er zeer waarschijnlijk ook niet (helemaal uitsluiten kun je het natuurlijk niet, maar we naderen de 40 en zijn er nog altijd even stellig in).

Alles bij elkaar lijkt het verstandiger nog even te wachten, maar ben toch benieuwd naar ervaringen (positief en negatief). Sira heeft ons leven erg veranderd (positief) en regelmatig denken we "hoe meer zielen hoe meer vreugd"

Ik snap eerlijk gezegd niks van dit topic. Waarom zou je er geen hond bij kunnen nemen? Welke problemen verwacht je?

Neem een hond voor jezelf en niet omdat het zo leuk is voor de andere hond. Ik heb altijd meerdere honden gehad en soms hebben de honden niet zoveel met elkaar maar vind ik ze wel hartstikke leuk. Daar gaat het toch om?

Niet zo moeilijk doen hoor

lets have fun schreef:Ik snap eerlijk gezegd niks van dit topic. Waarom zou je er geen hond bij kunnen nemen? Welke problemen verwacht je?

Neem een hond voor jezelf en niet omdat het zo leuk is voor de andere hond. Ik heb altijd meerdere honden gehad en soms hebben de honden niet zoveel met elkaar maar vind ik ze wel hartstikke leuk. Daar gaat het toch om?

Niet zo moeilijk doen hoor

Ehh is het zo onduidelijk? Ik ben gewoon benieuwd naar ervaringen en mogelijk komen er dingen aan bod waar ik zelf nog niet aan had gedacht.

Waarom niet? Twee honden die bijv. samen veel drukker zijn, elkaar opnaaien, blaffen wanneer ze alleen zijn. Of dat ze bijv. 's nachts niet samen kunnen omdat e constant aan het donderjagen zijn Als ik bijv. bij m'n ouders blijf slapen die ook een hond hebben (jong mannetje) en Sira is mee, dan slaapt ze gewoon niet en piept ze steeds als ze gescheiden is van de andere hond (en ijsberen in de slaapkamer). Is ze bij de andere hond, maar gescheiden van mij/ons dan piept ze ook regelmatig. Thuis alleen piept ze nooit.......(heel even als 1 van beide bazen weg gaat).

Nu speelt Sira veel met andere buurt honden (die ze kent). Als ze met z'n tweeën zijn, is dat misschien anders en gedragen ze zich anders als roedel naar andere honden toe. Of ze gaan samen op jacht in het natuurgebied vol konijnen. We hebben haar nu zover dat het alleen heel goed gaat, maar sommige honden (podenco ) halen de jager in haar naar boven en dan zijn ze met z'n tweeën zo weg (ze gaat dus aan de lijn bij die hond).
Zo wat voorbeelden.....

Tuurlijk neem je een hond in de eerste plaats omdat je het zelf leuk vind, maar ik voel wel degelijk een bepaalde verantwoordelijkheid naar Sira (huidige hond) toe. Het mag niet ten koste van haar gaan en ik vind het persoonlijk wel belangrijk dat ze goed met elkaar overweg kunnen (ok, dit heb je niet in de hand, want het kan veranderen in de loop van de jaren).

Als je een kind zou hebben en je wilt er nog 1 zou je dan ook denken naaien ze elkaar niet teveel op en is het wel leuk voor de oudste en blablabla. Vind ze het wel leuk om haar tijd te moeten delen met een broertje of zusje en moet ik het haar wel aandoen? Mag toch hopen van niet. Maar als het over een hond gaat moeten we opeens ons oor op zijn tere zieltje te luisteren leggen. Lijkt wel of die honden tegenwoordig heilig zijn.

Zolang er geen bloed aan de muur zit vind ik het wel goed. Zo, dat is mijn ervaring.

Maar je krijgt vast nog wel de gewenste reacties hoor.

Wij hebben inmiddels 4 honden. Allemaal geen blaffers maar ze kunnen elkaar wel opstoken, zeker de oudste twee. Met een duidelijk "Klaar" is het dan ook wel klaar dus dat scheelt. In het begin was het veel spelen, maar op den duur kunnen ze elkaar allemaal en ligt het hier de hele dag te slapen, of bijna de hele dag.

Grootste nadeel van 2 of meerdere honden is dat je op logeeradressen veel beperkter welkom bent. Dus daar moet je goed naar kijken. Ook eventueel oppas kan veel lastiger zijn.

Belangrijkste vind ik dat je een hond erbij neemt omdat je het zelf leuk vindt. Doe het niet als speelmaatje voor je andere hond want dat valt vaak best tegen

Ik snap wat je wilt zeggen en denk hier zelf ook wel eens over na. Maar als je je heel erg druk gaat maken om van alles en nog wat waar je je eventueel aan kan irriteren zou ik geen 2e hond nemen, zo doe ik het nu althans.. daar ben ik niet klaar voor nu dat kan en wil ik er gewoon niet bij hebben.
Zou me dan weer minder druk maken om wat het met je eigen hond doet. Als ik zie hoeveel mensen meerdere honden hebben en hoe dit meestal verloopt.. zou ik me daar niet heel druk om maken. En zoals Nanna zegt; kies een leuke herplaatser dan weet je tenminste bepaalde eigenschappen van de hond al en kun je gerichter zoeken naar iets wat jij denkt dat bij jou en je hond past.

Dus.. waarom zou je zelf geen of wel een andere hond nemen?

lets have fun schreef:Als je een kind zou hebben en je wilt er nog 1 zou je dan ook denken naaien ze elkaar niet teveel op en is het wel leuk voor de oudste en blablabla. Vind ze het wel leuk om haar tijd te moeten delen met een broertje of zusje en moet ik het haar wel aandoen? Mag toch hopen van niet. Maar als het over een hond gaat moeten we opeens ons oor op zijn tere zieltje te luisteren leggen. Lijkt wel of die honden tegenwoordig heilig zijn.

Zolang er geen bloed aan de muur zit vind ik het wel goed. Zo, dat is mijn ervaring.

Maar je krijgt vast nog wel de gewenste reacties hoor.

Heb er ook nooit echt rekening mee gehouden , ze moeten het maar met elkaar doen.
TS weet donders goed hoe zijn hond in elkaar steekt en wat hij wil dus snap ook niet zogoed zijn dilemma.

Jion schreef:Hier was Rosca dolblij toen we Duende erbij namen. Wel heb ik haar een hele grote stem gegeven in de keuze van haar maatje. Ons oog was eerst gevallen op een andere hond (teefje), maar toen we daar op bezoek kwamen klikte het niet echt tussen die twee dus toen zijn we verder gaan zoeken. Bij Duende klikte het wel meteen; ze waren binnen een seconde aan het spelen en gingen daar het hele bezoek mee door. En tot op de dag van vandaag hebben ze nog nooit ruzie gehad (ik moet er zelf ook echt niet aan denken om twee honden te hebben die niet goed met elkaar overweg kunnen, voor mij is harmonie in het gezin heel erg belangrijk).

Rosca heeft veel meer zelfvertrouwen gekregen sinds Duende erbij is. Ze was altijd vrij angstig en onzeker naar andere honden, maar nu is ze veel socialer en assertiever (soms iets te assertief als ze andere teefjes op hun plek gaat zetten). Ook haar verlatingsangst is heel erg verminderd. Ze kon amper alleen zijn en nu kan ze samen met Duende een paar uur alleen gelaten worden en is het ook geen ramp meer als ik (ze is erg op mij gericht) een paar dagen weg ga en de honden bij manlief achterlaat.

Er is niks mooiers dan twee honden die elkaars maatjes zijn te zien spelen. Wel zijn ze met z'n tweetjes waakser en jageriger. Als je een tweede hond vindt die niet jaagt en waar het toch mee klikt is dat ideaal, al hebben honden typisch de meeste klik met honden die dezelfde hobbies hebben.

Ontaarde hondenmama om je kinderen een paar dagen alleen te laten.

Jion schreef:Hier was Rosca dolblij toen we Duende erbij namen. Wel heb ik haar een hele grote stem gegeven in de keuze van haar maatje. Ons oog was eerst gevallen op een andere hond (teefje), maar toen we daar op bezoek kwamen klikte het niet echt tussen die twee dus toen zijn we verder gaan zoeken. Bij Duende klikte het wel meteen; ze waren binnen een seconde aan het spelen en gingen daar het hele bezoek mee door. En tot op de dag van vandaag hebben ze nog nooit ruzie gehad (ik moet er zelf ook echt niet aan denken om twee honden te hebben die niet goed met elkaar overweg kunnen, voor mij is harmonie in het gezin heel erg belangrijk).

Rosca heeft veel meer zelfvertrouwen gekregen sinds Duende erbij is. Ze was altijd vrij angstig en onzeker naar andere honden, maar nu is ze veel socialer en assertiever (soms iets te assertief als ze andere teefjes op hun plek gaat zetten). Ook haar verlatingsangst is heel erg verminderd. Ze kon amper alleen zijn en nu kan ze samen met Duende een paar uur alleen gelaten worden en is het ook geen ramp meer als ik (ze is erg op mij gericht) een paar dagen weg ga en de honden bij manlief achterlaat.

Er is niks mooiers dan twee honden die elkaars maatjes zijn te zien spelen. Wel zijn ze met z'n tweetjes waakser en jageriger. Als je een tweede hond vindt die niet jaagt en waar het toch mee klikt is dat ideaal, al hebben honden typisch de meeste klik met honden die dezelfde hobbies hebben.

Ontaarde hondenmama om je kinderen een paar dagen alleen te laten.

Na 5 jaar maar 1 hond te hebben gehad, hebben we er een 2de bij genomen (volwassen asielhond)
Is een hele goede keus geweest. Neem inderdaad wel een hond voor jezelf en niet voor de andere hond
Hoewel ik twee honden heb van hetzelfde ras, zjin het Ying en Yang, totaal verschillend van karakter maar vullen elkaar mooi aan
Nu we er twee hebben gaan ze nog steeds overal mee naar toe, verjaardagen, vakantie, hotel, uitstapjes etc.
Heb alleen nu minder oppasadressen voor ze (1 hond kan ik makkelijker kwijt dan 2)
Enigste nadeel is die dierenartsrekening die met twee ouder wordende hondjes nogal eens kan oplopen

Jion schreef:Bek dicht ouwe stooktrol!

Zo en dat moet haar kinderen goed opvoeden , asooooooooo

wij (voornamelijk ik ) hadden nadat we Buster (de grootste) een paar jaar hadden, ook gekozen voor een tweede hondje erbij.
omdat Buster het wel na twee keer gezien heeft met een spelletje, wilde ik er een hondje bij die wat meer gedreven kan spelen. ( zoals in ons geval een jack hussel, die het heerlijk vind om achter de tennisbal aan te jakkeren) en het leek me leuk voor buster om er een soortgenoot bij te hebben, zodat hij nooit echt alleen thuis is. alhoewel dat geen probleem was voor hem.

wat ik leuk vind aan twee honden is dat ze toch wat meer interactie hebben tussen elkaar. ze spelen niet echt uitbundig met elkaar. maar als je ze bijvoorbeeld alletwee een kluif geeft (soms gaat dat niet met twee honden vanwege bezittingsdrang, maar hier gaat dat heel goed), dan gaat de 1 dat begraven, terwijl de andere staat toe te kijken en dan zie je ze dus echt denken. en als de ander toch wegloopt, van het begraven kluifje, pakt de ander het weer weg, en zo kunnen ze een tijdje zoet zijn, zonder dat er ook maar een keer verkeerd gekeken wordt naar elkaar. maar hoe twee honden uitpakt weet je nooit helemaal van te voren.

ik heb er trouwens wel naar gezocht, naar deze match. wilde een hond erbij waar het wel goed mee gaat, maar niet dat ze zo wild willen gaan spelen, dat de salon tafel door de ruiten gaat. ik had er dus geen jonge labrador bijvoorbeeld bij gezet, want dan zal je dat krijgen, met onze buster.
een eerdere logeerhond, die begon al meteen buster weg te snauwen, dus wilde ik niet zo'n match. heb dus wel goed gekeken hoe ze met elkaar zouden zijn. maar het blijft toch een gok. alhoewel je daar zelf ook veel aan kan sturen.

ik vind het dus wel leuk, twee honden, omdat je meer gedrag kunt zien tussen de twee honden, en niet alleen met mensen.

maar gedrag kan wel overslaan op de andere hond. zo moet je bij Luca (ons tweede hondje) geen bang of blafferige hond zetten, want zij kopieert gedrag heel snel. Buster is echt een rustige hond, waaraan luca steun heeft. en geen ongewenst gedrag getriggerd wordt.

Jion schreef:

bouvierpoedel schreef:

Jion schreef:Bek dicht ouwe stooktrol!

Zo en dat moet haar kinderen goed opvoeden , asooooooooo

Dat is het voordeel van honden; als het niet meer gaat dan breng ik ze gewoon naar het asiel en neem ik een nieuwe.

Had die 2 koekiesjatters allang op de Veluwe gedumpt.

Ik heb een tweede (grotere pup) genomen toen mijn eerste hond (klein) 8 jaar was. Echt vriendinnen zijn het niet. De jongste vindt de oudste wel lief, maar de oudste gedoogd de jongste. Wat haar betreft was er nooit een tweede hond gekomen. Een kind trouwens ook niet, en al helemaal geen twee. Gelukkig zijn dat soort dingen geen beslissingen die ik samen met mijn hond maak.

Overigens had ik wel gehoopt en gedacht dat ze elkaar leuker zouden vinden. Dat is niet zo, maar ze maken ook geen ruzie. Ze leven gewoon een beetje langs elkaar heen.

Miezemuis schreef:Ik heb een tweede (grotere pup) genomen toen mijn eerste hond (klein) 8 jaar was. Echt vriendinnen zijn het niet. De jongste vindt de oudste wel lief, maar de oudste gedoogd de jongste. Wat haar betreft was er nooit een tweede hond gekomen. Een kind trouwens ook niet, en al helemaal geen twee. Gelukkig zijn dat soort dingen geen beslissingen die ik samen met mijn hond maak.

Overigens had ik wel gehoopt en gedacht dat ze elkaar leuker zouden vinden. Dat is niet zo, maar ze maken ook geen ruzie. Ze leven gewoon een beetje langs elkaar heen.

De meeste echtparen ook en die zijn ook nog redelijk gelukkig. .

Nu is er iemand die wel alle tegens en voors tegen elkaar afweegt en dus weloverwogen een besluit neemt, is het weer niet goed

TS. Ik vind het ook belangrijk dat de honden er wat aan hebben en het leuk hebben samen,. Ik neem dus niet alleen een hond voor mijn eigen plezier maar wil van te voren goed in kunnen of de andere hond er ook iets aan heeft. Uiteraard neem ik alleen een hond erbij als ik dat wil maar ik vind geniet zeker extra nu ik zie hoe goed het hier heeft uitgepakt.

In jullie geval zie ik geen moeilijkheden.
Ik zou, wat Nanna zegt, gaan voor een herplaatser met wat energie. Een reutje van een jaar of 4 ofzo (ik weet niet of jullie dame geholpen is maar zo niet dan zou ik gaan voor een geholpen reutje. Een pup behoort zeker in jullie situatie ook tot de mogelijkheden maar dan een ras wat inderdaad niet bekend staat om blaffen bijvoorbeeld.

Druk in huis met een andere hond is ws inderdaad wennen. Zal dan ook vaak in een vreemd huis zijn?

nee ik denk dat een 2e hond het bij jullie prima zal krijgen en dat Sita er, mits een goede combinatie, veel plezier met jullie aan kan beleven.

Om het koekje in verteerde vorm uit te schijten voor mijn voeten. Wat een apporteertalent zeg.

Jion schreef:

bouvierpoedel schreef:Om het koekje in verteerde vorm uit te schijten voor mijn voeten. Wat een apporteertalent zeg.

Wat kun jij liegen zeg!

Met je plofpoedels.

Oh lekker dan , niet tevreden met je eigen mormels ga je mijn prachtige hoogstaande poedels uit lopen schelden.

Veel van de dingen die je noemt kun je van te voren nooit helemaal zeker weten. Hoe gaat het met samen alleen zijn, blaffen ze samen meer dan één hond alleen, is Sira straks nog even rustig thuis, etc. Maar eerlijk gezegd denk ik: als iets minder perfect loopt dan je had gehoopt, los je dat heus wel weer op.

Ik krijg over een paar maanden een tweede hondje erbij en waar ik me vooral mee bezig houd of heb gehouden is:

- Passen de honden qua ras en karakter en leeftijd bij elkaar?
- Hoe doe ik het praktisch gezien met vervoer, oppas, etc?
- Hoe ga ik ze de eerste periode beiden genoeg aandacht en beweging geven (nieuwe hondje is pup)?

Eerst was ik ook enorm onzeker, maar toen ik een topic opende over een tweede hondje kreeg ik praktisch alleen reacties als 'ik zou nooit meer 1 hond willen' en 'het is alleen maar heel erg leuk'

Ik heb er ook nooit zo moeilijk over gedaan. Als ik er een hond bij wilde, dan nám ik die.

Wel natuurlijk in het achterhoofd dat het moest klikken met de honden die ik al heb, maar verder hebben ze het er maar mee te doen. Dat gezegd hebbende, was ik eigenlijk al een tijdje aan het rondkijken naar een vierde hond, maar heb het even op een laag pitje gezet omdat Kyra zo achteruit gaat en ik het mijn demente oude knar het niet wil aandoen om nog een jonge spring-in-'t-veld erbij te zetten.
Een wat oudere, rustiger collieteef zou denk ik wel kunnen, maar goed, die groeien niet aan de bomen, dus moet er net één langs komen.

flamme schreef:Nu is er iemand die wel alle tegens en voors tegen elkaar afweegt en dus weloverwogen een besluit neemt, is het weer niet goed

Je kunt ook overdrijven en te serieus zijn in beslissingen nemen en alles tegen elkaar afwegen en op verschillende fora de voors en tegens bespreken. Het nadeel van tot in den treure iets van alle kanten bekijken, afwegen en op elkaar willen afstemmen is dat je wel eens zou kunnen denken dat het maakbaar is. Wordt het alleen maar een teleurstelling. Soms moet je gewoon eens iets doen.

Ik snap de onzekerheid. Je wilt tenslotte niet dat verkeerd gedrag erger wordt omdat jullie zo nodig een hond erbij wilden. Dus het is goed dat jullie hier nader naar kijken.
Het meest essentiële is al gezegd, neem geen hond erbij voor de andere hond, maar voor jullie zelf.

Zo hebben wij het ook gedaan. En dat bevalt prima, ondanks dat de dame en heer hier geen klef stel zijn, hebben ze zeker wat aan elkaar.
Wel hebben we ervoor gekozen om de honden aan elkaar voor te stellen zodat we zeker wisten dat we met de tweede hond de juiste keuze maakten. Nou zouden ze elkaar niet afslachten maar onze reu is nogal een spring in het veld en daar moest de andere hond mee om kunnen gaan. Met de moeder van de tweede hond matchte het totaal niet, dus kozen we voor Truus. Je ziet snel genoeg of het leuk met elkaar gaat of dat het drama is.

Ik ken het allebei wel, en ik vind dat beiden hun voor en nadelen hebben.
Voor twee honden spreekt wel dat honden onderling interactie hebben, dat is vaak leuk om te zien. Je hebt zelf het plezier van een tweede hond met een eigen karaktertje. Je hond is ook nooit helemaal alleen, dat is toch vaak een fijn idee.
Nadelen echter vind ik dat je minder makkelijk twee honden mee neemt op bezoek (zeker als ze een aanzienlijk formaat hebben), het gedrag van de ene hond de ander kan beïnvloeden dat kan positief zijn, maar ook juist negatief.
Daarnaast is het ook meer gedoe met riemen en dergelijken.

Ik vind het persoonlijk gezellig als ik er een hond bij heb voor een tijdje, maar die stap om er permanent een tweede bij te hebben, zal ik niet gauw maken op de korte termijn. In ieder geval zeker niet zolang ik nog in een appartement woon, niet dat het appartement te klein is, maar meer dat je toch rekening houdt met buren en je geen lekkere tuin heb waar ze samen in kunnen dollen.

Allemaal bedankt voor de reacties!
Tja, dat zal wel iets voor introverten zijn....alle mogelijkheden bekijken, alle nadelen en voordelen nauwkeurig wegen, vanuit alle perspectieven er naar kijken en niet snel een beslissing nemen .

Uiteraard snap ik dat je het soms gewoon moet doen en je veel dingen niet van te voren kunt weten/inschatten. Maar goed, ik wil wel een overwogen keus maken.

En ja, het wordt sowieso een herplaatser. Zolang er honden in het asiel zitten, wil ik geen pup (persoonlijke keuze). En uiteraard zullen we dan een ontmoeting regelen om te zien hoe het gaat met Sira. Zelf neigen we dan ook naar een reu die wat jonger is (3-5 jaar). Sira is gecastreerd (of gesteriliseerd zoals ze het in de volksmond noemen ) overigens.

Verder ben ik een echte introvert en ga zelden na verjaardagen, feestjes, sociale dingen . Ik ben liever alleen thuis met de hond of buiten met de hond. En bij die paar vrienden waar ik wel eens kom zijn meerdere honden geen probleem (en indien wel dan zijn het al heel snel geen vrienden meer ). Oftewel weinig redenen om geen tweede hond te namen.

@ Apple, grootste nadeel vind ik ook dat we dus nog in een appartement wonen en ze niet even de tuin in kunnen bijv.

Nanna schreef:Ik zou er een leuke herplaatser bijzoeken, dan weet je wat je krijgt.
En niet iets uit de jachtfamilie.

Met een jachthond moet je i.d.d. een intensieve interactie onderhouden.
Vind eentje ook genoeg.
Maar voor T.S. zou -als natuur liefhebber- een Staande Hond best wel wat zijn.
Ze poseren graag voor je met levende dieren.

Leuk zo'n diepgaande vriendschap .

Kitsune schreef:Allemaal bedankt voor de reacties!
Tja, dat zal wel iets voor introverten zijn....alle mogelijkheden bekijken, alle nadelen en voordelen nauwkeurig wegen, vanuit alle perspectieven er naar kijken en niet snel een beslissing nemen .

Uiteraard snap ik dat je het soms gewoon moet doen en je veel dingen niet van te voren kunt weten/inschatten. Maar goed, ik wil wel een overwogen keus maken.

En ja, het wordt sowieso een herplaatser. Zolang er honden in het asiel zitten, wil ik geen pup (persoonlijke keuze). En uiteraard zullen we dan een ontmoeting regelen om te zien hoe het gaat met Sira. Zelf neigen we dan ook naar een reu die wat jonger is (3-5 jaar). Sira is gecastreerd (of gesteriliseerd zoals ze het in de volksmond noemen ) overigens.

Verder ben ik een echte introvert en ga zelden na verjaardagen, feestjes, sociale dingen . Ik ben liever alleen thuis met de hond of buiten met de hond. En bij die paar vrienden waar ik wel eens kom zijn meerdere honden geen probleem (en indien wel dan zijn het al heel snel geen vrienden meer ). Oftewel weinig redenen om geen tweede hond te namen.

@ Apple, grootste nadeel vind ik ook dat we dus nog in een appartement wonen en ze niet even de tuin in kunnen bijv.

Ik vind het niet gek dat je daar goed over nadenkt hoor, als het goed is heb je een hond minstens 10 jaar bij je.
Als je dan 10 jaar in een onhandige situatie zit die is ontstaan door een ondoordachte keuze, ben je niet blij.

Kan je niet een weekje op een hond passen, dat je kan ervaren hoe het is om daar twee honden te hebben?
(Nou hangt het natuurlijk ook wel af van de hond die je dan uiteindelijk erbij neemt in hoeverre het wel of niet te vol is in een appartement)

Super juist dat je er goed over nadenkt voordat je de keuze maakt.
Ik heb (nog ) geen tweede hond, maar wel geregeld opvanghonden en logés in huis. Ik vind het zelf leuker met twee honden.
Mijn hond geniet er ook van om een speelmaatje in huis te hebben, maar vindt het daarentegen ook wel prima als ze mij lekker voor zichzelf alleen heeft.
Ik heb een hond waar ik best veel één-op-één mee doe (trainingen, clickeren, spelen, denkspelletjes, etc.) en dat vind ik met twee honden altijd wel wat lastig, om beide honden de aandacht en één-op-één tijd te geven die ze nodig hebben. Ik heb nu al niet veel vrije tijd buiten de hond, omdat we ook veel wandelen, en met een tweede hond wordt dat alleen nog maar minder natuurlijk. Dat is voor mij het enige lastige aan twee honden, voor de rest vind ik het alleen maar heel leuk en echt een meerwaarde.

Mila is totaal niet beïnvloedbaar door andere honden, dus zij gaat gelukkig niet ineens blaffen als de opvanger of logé een blafferd is, of mee jagen of dat soort dingen. Ze moet de eerste dagen altijd wennen aan een nieuwe hond, maar is na een paar dagen altijd gewoon weer helemaal zichzelf en neemt geen gewoontes over van de nieuwe hond. Daar zou ik persoonlijk dus niet zo bang voor zijn, maar dat ligt natuurlijk ook heel erg aan de hond in kwestie.

@Apple, een weekje in huis zou ideaal zijn, dus dat is wel iets wat we overwegen. Bij sommige herplaatsers is dat wel een mogelijkheid (honden die nu in een gastgezin verblijven bijv.)

@Korthaar, mijn surrogaat moeder was een Ierse Setter en daarna hebben mijn ouders altijd Duitse Staanders gehad (lang haar en later ruw harig). Ik ben dus wel bekend met Staanders Overigens stonden die altijd onder appel en zouden nooit zomaar achter wild aan gaan (onder toezicht).
Echter, we zijn beide redelijk verknocht aan Herder-achtigen inmiddels .

Kitsune schreef:Allemaal bedankt voor de reacties!
Tja, dat zal wel iets voor introverten zijn....alle mogelijkheden bekijken, alle nadelen en voordelen nauwkeurig wegen, vanuit alle perspectieven er naar kijken en niet snel een beslissing nemen .

Uiteraard snap ik dat je het soms gewoon moet doen en je veel dingen niet van te voren kunt weten/inschatten. Maar goed, ik wil wel een overwogen keus maken.

En ja, het wordt sowieso een herplaatser. Zolang er honden in het asiel zitten, wil ik geen pup (persoonlijke keuze). En uiteraard zullen we dan een ontmoeting regelen om te zien hoe het gaat met Sira. Zelf neigen we dan ook naar een reu die wat jonger is (3-5 jaar). Sira is gecastreerd (of gesteriliseerd zoals ze het in de volksmond noemen ) overigens.

Verder ben ik een echte introvert en ga zelden na verjaardagen, feestjes, sociale dingen . Ik ben liever alleen thuis met de hond of buiten met de hond. En bij die paar vrienden waar ik wel eens kom zijn meerdere honden geen probleem (en indien wel dan zijn het al heel snel geen vrienden meer ). Oftewel weinig redenen om geen tweede hond te namen.

@ Apple, grootste nadeel vind ik ook dat we dus nog in een appartement wonen en ze niet even de tuin in kunnen bijv.

ik geef je helemaal gelijk: een hond (erbij) nemen doe je niet zomaar. als er meer mensen eens bij stilstonden wat de gevolgen hier van zijn, zouden er niet zoveel herplaatsers worden aangeboden
super dus, dat je nadenkt over wat je wel en niet wilt, en wat je zelf te bieden hebt.
als je een hond hebt, die gauw opgefokt raakt van een ander, kies er dan een met eenzelfde of lager energieniveau. Dat je in een appartement woont hoeft geen probleem te zijn hoor, als je maar genoeg met ze doet. honden die echt met elkaar gaan spelen zijn een zeldzaamheid ( en dat kunnen ze ook doen op wandeling).

Voor ons eerste teefje zijn we ook diverse asiels afgegaan om te zien of er een klik was met de tweede. Het werd uiteindelijk een windhond, terwijl we een herder hadden. heel uiteenlopende types dus maar dat had als voordeel dat onze herder bv haar balletjes niet hoefde te delen. en de windhond kon altijd op de bank want dat boeide herder niet zo.

Een tweede hond brengt niet alleen maar voordelen vind ik. Het is zeker wat lastiger en ook vind ik het gedrag naar andere honden toe wat anders dan een eenling (ze treden meer als een roedel op). Maar zodra ik gewend was aan twee, vond ik 1 maar heeeeeel kaal en ongezellig toen nr 1 dood ging, en kwam er gauw weer een nieuwe (en ja, die moest weer klikken met mw windhond).
Overigens staan we nu voor de beslissing of we er een derde bij gaan nemen.... en ben ik net zo aan het twijfelen als jij!
succes ga op je gevoel af en deal met de gevolgen...