Mijn bull en haar 'aanval is de beste verdediging'

[NudityAndTheBeast]

Nu toch even al mijn moed samen geraapt en het even van me af schrijven...

Ik heb een Franse bullenmeid, Pebbles van nu ruim 4 jaar oud. Helaas een gevalletje 'ik ben achttien en mag een hond van mijn vriendje dus gaan we ff naar de dichtsbijzijnde winkel en kopen we daar een hondje!' ... Niet echt doordacht dus...

Vanaf het begin veel gezondheidsproblemen gehad, maar qua karakter is ze wel altijd een meest heerlijke hond geweest... Ik kon haar letterlijk overal in een groep gooien, mevrouw trok haar plan, stond haar mannetje en was een vrolijke, blije, sociale hond. Altijd in voor een urenlange wandeling en samen werken met mij. Ik kon haar zo los gooien in een groep van 40 onbekenden honden, nooit geen problemen mee gehad. Alleen teckels had ze het niet zo op, daar was ze veel te bruut mee en dus dat blokte ik af (gevoelige ruggetjes x een bull van 16 kg puur spier is niet zo'n mooie combinatie)

Vorig jaar in maart ben ik 's nachts wakker geworden met een verlamde Pebbles naast m'n bed. Dit is een heel beangstigende periode geweest... 2x een verkeerde diagnose (dus, inslapen), en uiteindelijk naar de dierenarts van mijn moeder gereden (100 km van waar ik woonde) waar ze eindelijk zeiden wat ik zelf ook dacht... Hernia. Helaas dus al te laat voor operatie (20% kans en daar snijd ik een bull niet voor open). De prognose was, 5% kans dat ze terug kon leren stappen. Ik was op dat moment hoogzwanger en zou mijn kind hebben opgegeven om Pebbles er door te krijgen (natuurlijk zie ik mijn kind graag, maar dat is zowat om te laten weten hoe ik me op dat moment voelde)...
Goed, ik hoogzwanger na een week behandeling terug naar huis, gelukkig was er toen al ietswat betering te zien, dus moest ik maar weer thuis bang gaan afwachten, en zwanger gaan wezen... Pebbles bleef bij mijn moeder omdat ik de zorg niet aankon, en de dierenartsen in onze buurt niet dezelfde behandeling voorhanden hadden als wat Pebbles nodig had. Verschrikkelijk vond ik dat! Uiteindelijk ben ik toch samen met een gezond zoontje, een opgeknapte bull mogen gaan ophalen, die boven alle verwachtingen was genezen, en zelfs weer kon springen, rennen, genieten!

So far so good zou je denken... Ware het niet dat Pebbles sindsdien wel enorm is omgeschakeld in gedrag. Ten eerste lijkt ze nu de pineut... Ze is sinds haar hernia al zo'n 5x aangevallen door andere honden, waarvan meestal gelukkig niets ernstigs, maar 1x recht in dr oog gebeten.

Ten tweede heeft ze nu de gewoonte gemaakt om aanval te gebruiken als de beste verdediging. Ze fixeert op 'n hond, en als ze de kans krijgt, vliegt ze daar ook op. Ze brengt geen schade aan, maar toont zich wel erg agressief, springt er bovenop, hapt in de lucht rondom de hond, etc. Je kan al raden dat dit natuurlijk bij de andere hond ofwel angst, ofwel agressie veroorzaakt. Beide situaties die je niet wil hebben...

Nu lijkt het een heel simpele oplossing... 'weghouden van vreemde honden'. Helaas was Pebbles de eerste hond in mijn roedel, en heb ik haar niet er door laten halen om haar thuis in de bench te stoppen. Ook niet om altijd achter te laten. Ook niet om de rest thuis te houden omdat Pebbles zich zou kunnen misdragen... Indien ik toch een van deze situaties zou volgen, krijgen we al snel een vicieuze cirkel...

Hoe ga ik tegenwoordig te werk? Ik neem haar mee, houd haar aan de lijn tot ze rustig is en de andere honden op de weide negeert. Dan laat ik haar los met de lijn nog aan haar tuig. Komt er een nieuwe hond aan? Pebbles terug effe vast, afleiden, aandachtsoefeningetjes...

Nu werkt dit voor 99%, maar graag zou ik toch nog tips willen krijgen, hoe ik mijn bullenmeid kan betrekken bij al onze activiteiten, en toch haar scherpe randjes er af kan trainen.

[S@ndr@]

ze is zwakker/kwetsbaarder en andere honden merken dat en maken er misbruik van( en dat kan zelfs een aanval uitlokken) en ze reageert dus zelf ook anders.
en er zit natuurlijk verchil tussen haar overal losgooien of thuis in de bench gooien en niets meer met haar doen gewoon een beetje nuance, ik neem aan dat je haar ook heel wilt houden voor de toekomst.
een fransje lijkt heel stevig maar ik heb ze vaker stuk zien gaan. dus zoek t gezelschap er ook een beetje naar uit.
verder denk ik dat je t nu prima doet, maar zoals gezegd ik zou zelf iets kieskeuriger zijn naar t gezelschap toe.

[NudityAndTheBeast]

PC doet stom, dubbel gepost dus

[Neeltje]

Wat Sandra al zegt. Behalve dat ze dus een hernia heeft, al gaat het nu goed, het blijft een zwakke plek. En aangevallen door een hond, maakt het niet beter en dan is het in de ogen van de hond de aanval de beste reactie.

Doe met haar wat ze wel kan en wat niet slim lijkt gewoonweg niet doen.

[NudityAndTheBeast]

ze is zwakker/kwetsbaarder en andere honden merken dat en maken er misbruik van( en dat kan zelfs een aanval uitlokken) en ze reageert dus zelf ook anders.
en er zit natuurlijk verchil tussen haar overal losgooien of thuis in de bench gooien en niets meer met haar doen gewoon een beetje nuance, ik neem aan dat je haar ook heel wilt houden voor de toekomst.
een fransje lijkt heel stevig maar ik heb ze vaker stuk zien gaan. dus zoek t gezelschap er ook een beetje naar uit.
verder denk ik dat je t nu prima doet, maar zoals gezegd ik zou zelf iets kieskeuriger zijn naar t gezelschap toe.

Ik ben het met je eens dat er een verschil is tussen in de bench gooien en niet meer naar kijken, en losgooien. Indien ik mijn dierenarts zou volgen, zou ze inderdaad de hele dag in haar mand of bench liggen, en max 1 uur beweging per dag krijgen... In mijn ogen had ik haar dan beter meteen kunnen laten inslapen.

Ikzelf ben eerder van 'kort maar krachtig' dan van 'lang maar niets aan', dus als mijn bull mét haar hernia waaraan ze elke moment kan neervallen, wil rennen, springen, huppen etc, dan moet ze dat doen. Ik wil dat als ze op 'n dag weer hervalt, ik mezelf niet kan verwijten dat ik haar niet volop heb laten genieten. Hierover zijn de meningen verdeeld, dat weet ik ook, maar dit is toch hoe ik het doe met mijn meid. Ik ken andere bullen waarbij ik perfect de andere aanpak snap, maar die zijn ook heel anders dan Pebbles... dus vind ik dit mijn plicht naar Pebbles toe.

Nu goed, onlangs heb ik het ook gehad op de hondenschool. Lesje gehoorzaamheid meegedaan omdat mevrouw toch wel héél erg de klepjes in haar oren had heruitgevonden... Duikt er plots een rottweiler, die serieus bekend stond om zijn fantastische gedrag met andere honden, op Pebbles... Dat soort dingen dus...

[NudityAndTheBeast]

Niemand die nog concrete tips heeft?

[Lemuria]

Ok, ik gooi er wat concreets tegenaan. Ben je bekend met counter conditioning? Is helemaal hip nu, zou je eens kunnen opzoeken in de zoekfunctie hier

[NudityAndTheBeast]

Ok, ik gooi er wat concreets tegenaan. Ben je bekend met counter conditioning? Is helemaal hip nu, zou je eens kunnen opzoeken in de zoekfunctie hier

Nee, dat ken ik niet meteen nee.. zal het eens opzoeken.

[Lemuria]

Ok, ik gooi er wat concreets tegenaan. Ben je bekend met counter conditioning? Is helemaal hip nu, zou je eens kunnen opzoeken in de zoekfunctie hier

Nee, dat ken ik niet meteen nee.. zal het eens opzoeken.

Ik ben ook niet de beste persoon om het uit te leggen ben ik bang. Ik weet grofweg wat het inhoudt en denk dat het wat voor jullie kan zijn, maar de details zou je aan iemand anders het beste kunnen vragen aangezien ik er nooit mee heb gewerkt Het is grofweg gezegd geven van een positieve associatie aan een negatief iets

[NudityAndTheBeast]

Ok, ik gooi er wat concreets tegenaan. Ben je bekend met counter conditioning? Is helemaal hip nu, zou je eens kunnen opzoeken in de zoekfunctie hier

Gezien ik helemaal nieuw ben hier en er niet aan uit kan hoe die zoekfunctie nu precies moet werken O:-) (krijg allemaal flarden text) care to explain? hoe werkt die techniek en hoe pak je dit precies aan?

[Lemuria]

Ok, ik gooi er wat concreets tegenaan. Ben je bekend met counter conditioning? Is helemaal hip nu, zou je eens kunnen opzoeken in de zoekfunctie hier

Gezien ik helemaal nieuw ben hier en er niet aan uit kan hoe die zoekfunctie nu precies moet werken O:-) (krijg allemaal flarden text) care to explain? hoe werkt die techniek en hoe pak je dit precies aan?

Ik weet er echt het fijne niet van. Maar grofweg (en mede-forummers, please correct me if I'm wrong) gaat het zo:

Stel, je hond raakt over de zeik als hij een bepaalde andere hond ziet. Zodra je die hond ziet, zou je je hond kunnen volduwen met de lekkerste koekjes die je hebt. Als je dit vaak genoeg doet, zou de associatie moeten veranderen van "Grrr..daar komt dat klotejoekel weer!!!", naar "Jaaaaaa, daar is die hond, dus nu krijg ik koekjes!"

Ik ga even kijken of ik een topic kan vinden waarin het fatsóenlijk wordt uitgelegd

[NudityAndTheBeast]

Hmmm, toch even in het Nederlands opgezocht op google en die techniek lijkt eigenlijk meer te passen bij situaties waarin honden echt bang zijn voor iets. Dat is Pebbles dus niet... :/

Integendeel, ze vindt de hondenweide heerlijk, alleen soms fixeert ze enorm op 1 hond en is die dan de pineut... Ik kan natuurlijk wel 'snoepjes' gaan geven om een hond te negeren... Maar als ik dan die snoepjes weghaal vervallen we in hetzelfde gedrag volgens mij... Ik wil het gerust wel eens proberen, maar ik weet niet zeker of het in dit geval de correcte methode is.

[NudityAndTheBeast]

Bij Pebbles komt het wel uit onzekerheid he, laat dat duidelijk zijn. Maar niet uit angst. Nu wil ik dit gerust proberen hoor, maar ergens ben ik ook bang dat ze gewoon die koekjes aanneemt en daarna haar gang gaat zodra ze de kans krijgt...

Vandaag weer zo'n nare ervaring gehad met haar in combinatie met een kip... Of moet ik daar een apart topic over aanmaken? :/

[Lemuria]

Ik gooi ook maar wat in de groep hoor Ik weet zelf ook niet of het de juiste aanpak is, maar je moet toch ergens beginnen met ideeen. Misschien dat er straks iemand zegt "Nee...je kunt beter dit-en-dit doen".

Hier is een onderwerp wat daarover gaat:
http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... nditioning

[Lemuria]

Als jij een topic wil aanmaken, moet je een topic aanmaken Dit forum is er om te leren en er is ruimte zat voor een nieuwe vraag.

[NudityAndTheBeast]

Nou wat er vandaag dus gebeurd is... Voor haar hernia leefde mijn toenmalige rat los in huis, kon ik Pebbles zo loslaten in een kippenren en werd er geen haar (of pluim) gekrenkt...
Paar maand geleden is er een konijn ontsnapt (vlaamse reus dus geen konijntje...) uit onze kippenren en toen we dat doorhadden waren de honden al aan hun plasronde door de tuin bezig... Konijn dood vanachter het hok moeten halen. Pebbles stond er trots naast... Wel doodbijten dus, maar niet uit honger, puur, doden.

Verhaal gaat waarschijnlijk een beetje warrig klinken maar ben er nog steeds behoorlijk verward door...

Sindsdien heeft ze ook nog een kip of 2 op die manier te grazen genomen (ondanks onze pogingen om de kippenren beter af te maken), en ook vandaag weer, vloog er plots een kip over de draad (mijn vriend had ze zogenaamd een paar weken geleden nog geknipt, op zijn mans dus )

Ze rent op die kip af, ik roep heel luid, geen reactie, ga naar haar toe, trek haar van die kip af (bij haar nekvel ja, maar als het bij mij kiezen is tussen nekvel pakken en levende kip of liefjes proberen afleiden en dode kip heb ik snel gekozen! ) Pebbles weggetrokken van die kip, intussen een kennis die net op bezoek was voor de kip laten staan (die dierf de kip niet oppakken maar ook Pebbles niet overnemen) en ik zeg heel duidelijk tegen Pebbles, BLIJVEN. Ze legt zich op dr rug, ik draai me om om de kip te pakken en voor ik de kans krijg de kip op te nemen zit ze er weer bovenop!! Hele plukken pluimen trok ze dr uit, ik heb uiteindelijk letterlijk op haar moeten stampen en slaan om die bek los te krijgen!! Dit gedrag ken ik dus écht niet van Pebbles... Ik herken haar hier niet in en WIL haar hier ook niet in herkennen

(gelukkig heeft de kip het overleefd, ondanks serieuze shock en enkele wondes)

Soms heeft ze 't ook gemunt op een van m'n powderpuffen, Kissy, en dan gaat ze wel niet zo hard als daarstraks op de kip, maar goed... Ik denk écht dat als ze 1x zo een andere hond van me grijpt, het einde verhaal is... Weet echt niet goed meer hoe te reageren, en ik geloof in dit geval ook niet in de 'koekjes geven en alles komt goed' aanpak... Ik vrees gewoon (nu nog meer!) dat er wat meer aan de hand is... Toch hersenschade? (ze heeft ooit gif opgegeten en heeft dat nét overleefd) Pijn? Iets in de hersenen( heb ooit een bull gehad met hersenafwijking en die vertoonde gelijkaardig gedrag)

Ik weet het niet meer...

[Lemuria]

Hoe gaat 't in huis? Vertroetel je haar veel, mag ze meer dan de andere honden? Oftewel; is het mogelijk dat ze aan het testen is voor een nieuw plekje in de pikorde? Ik ken Pebbles verder helemaal niet he, maar het klinkt alsof ze je alles is. Verder heeft ze een hernia gehad en heb je veel zorgen met d'r gehad. Kan het zijn dat je zelf de teugels strakker moet aantrekken?

Natuurlijk kan het ook nog iets in de hersens zijn, maar ik zou eerst kijken of het misschien iets opvoedkundigs is. Ze is 4 jaar, in de kracht van d'r leven. Ik zou 't nog niet zo gek vinden.

[StephanieR]

Nou wat er vandaag dus gebeurd is... Voor haar hernia leefde mijn toenmalige rat los in huis, kon ik Pebbles zo loslaten in een kippenren en werd er geen haar (of pluim) gekrenkt...
Paar maand geleden is er een konijn ontsnapt (vlaamse reus dus geen konijntje...) uit onze kippenren en toen we dat doorhadden waren de honden al aan hun plasronde door de tuin bezig... Konijn dood vanachter het hok moeten halen. Pebbles stond er trots naast... Wel doodbijten dus, maar niet uit honger, puur, doden.

Verhaal gaat waarschijnlijk een beetje warrig klinken maar ben er nog steeds behoorlijk verward door...

Sindsdien heeft ze ook nog een kip of 2 op die manier te grazen genomen (ondanks onze pogingen om de kippenren beter af te maken), en ook vandaag weer, vloog er plots een kip over de draad (mijn vriend had ze zogenaamd een paar weken geleden nog geknipt, op zijn mans dus )

Ze rent op die kip af, ik roep heel luid, geen reactie, ga naar haar toe, trek haar van die kip af (bij haar nekvel ja, maar als het bij mij kiezen is tussen nekvel pakken en levende kip of liefjes proberen afleiden en dode kip heb ik snel gekozen! ) Pebbles weggetrokken van die kip, intussen een kennis die net op bezoek was voor de kip laten staan (die dierf de kip niet oppakken maar ook Pebbles niet overnemen) en ik zeg heel duidelijk tegen Pebbles, BLIJVEN. Ze legt zich op dr rug, ik draai me om om de kip te pakken en voor ik de kans krijg de kip op te nemen zit ze er weer bovenop!! Hele plukken pluimen trok ze dr uit, ik heb uiteindelijk letterlijk op haar moeten stampen en slaan om die bek los te krijgen!! Dit gedrag ken ik dus écht niet van Pebbles... Ik herken haar hier niet in en WIL haar hier ook niet in herkennen

(gelukkig heeft de kip het overleefd, ondanks serieuze shock en enkele wondes)

Soms heeft ze 't ook gemunt op een van m'n powderpuffen, Kissy, en dan gaat ze wel niet zo hard als daarstraks op de kip, maar goed... Ik denk écht dat als ze 1x zo een andere hond van me grijpt, het einde verhaal is... Weet echt niet goed meer hoe te reageren, en ik geloof in dit geval ook niet in de 'koekjes geven en alles komt goed' aanpak... Ik vrees gewoon (nu nog meer!) dat er wat meer aan de hand is... Toch hersenschade? (ze heeft ooit gif opgegeten en heeft dat nét overleefd) Pijn? Iets in de hersenen( heb ooit een bull gehad met hersenafwijking en die vertoonde gelijkaardig gedrag)

Ik weet het niet meer...

Ben je alweer terug bij een dierenarts geweest? Het zou door pijn kunnen komen, honden zijn helaas heel hard voor zichzelf.

[NudityAndTheBeast]

Hoe gaat 't in huis? Vertroetel je haar veel, mag ze meer dan de andere honden? Oftewel; is het mogelijk dat ze aan het testen is voor een nieuw plekje in de pikorde? Ik ken Pebbles verder helemaal niet he, maar het klinkt alsof ze je alles is. Verder heeft ze een hernia gehad en heb je veel zorgen met d'r gehad. Kan het zijn dat je zelf de teugels strakker moet aantrekken?

Natuurlijk kan het ook nog iets in de hersens zijn, maar ik zou eerst kijken of het misschien iets opvoedkundigs is. Ze is 4 jaar, in de kracht van d'r leven. Ik zou 't nog niet zo gek vinden.

Ondanks dat ze inderdaad mijn alles is (dat heb je helemaal juist ) staat ze gelijk aan de andere honden. Mijn roedelleidster hier thuis is Tequila, mijn jongste. Die is zo enorm stabiel, dat Pebbles zelfs geen moeite doet om haar te overtreffen. Pebbles is een haantje de voorste en dat proberen we net af te blokken. Ze wordt even veel vertroeteld als de rest van de honden, maar moet net zo goed luisteren en de regels volgen. Eigenlijk is ze in huis helemaal geen moeilijke hond. Kan niet meteen iets bedenken in huis waar ze uittest, behalve misschien af en toe meteen een plek innemen als een van ons rechtstaat. Bij terugkomst wordt ze dan ook meteen weggestuurd en is het weer een plek innemen die vrij is. Dus het is niet zo dat wij ons schikken naar de wil van Pebbles.

Ze is ook niet overdreven dominant als het op bv knabbels aankomt. Natuurlijk wil ze dat andere honden hun neus uit haar voerbak houden, maar goed, dat willen ze allemaal en het wordt hierthuis wel toegestaan dat ze een keer grommen naar elkaar. Is wel zo duidelijk onderling denk ik dan, ipv er altijd als mens tussenin te zitten... Het blijven honden en ze blijven een wil hebben, dat mag hier ook, tot bepaalde hoogte.

De keren dat ze tot nu toe op Kissy is gevaren was steeds eigenlijk vanuit een rustige situatie. Bv, Kissy ligt ergens en staat recht om een plasje te gaan doen, op dat moment schiet Pebbles recht en dan weten we al, afblokken of we hebben stukken.

De rest van de honden gebeurt het hierthuis niet mee... Wel zal Quiz, mijn reu een keer naar Pebbles snauwen tijdens het spel, en dan durft Pebbles het te laten escalleren, maar vreemd genoeg is er enkel en alleen bij Kissy al eens een tand door de huid heen gegaan...

Ik heb al uren en uren en uren mijn hoofd er over gebroken...

en Ja! er is wel wat waarin Pebbles meer aandacht krijgt, namelijk medische verzorging, regelmatig per dag pillen, op dit moment alwéér een ontstoken anaalklier dus ook regelmatig uitnijpen (jeej!) en ontsmetten etc... Maar ik denk nu niet dat het van dat kleine beetje extra (nodige) aandacht zal komen dat Mevrouw bulldog zich meer voelt?

[NudityAndTheBeast]

Nou wat er vandaag dus gebeurd is... Voor haar hernia leefde mijn toenmalige rat los in huis, kon ik Pebbles zo loslaten in een kippenren en werd er geen haar (of pluim) gekrenkt...
Paar maand geleden is er een konijn ontsnapt (vlaamse reus dus geen konijntje...) uit onze kippenren en toen we dat doorhadden waren de honden al aan hun plasronde door de tuin bezig... Konijn dood vanachter het hok moeten halen. Pebbles stond er trots naast... Wel doodbijten dus, maar niet uit honger, puur, doden.

Verhaal gaat waarschijnlijk een beetje warrig klinken maar ben er nog steeds behoorlijk verward door...

Sindsdien heeft ze ook nog een kip of 2 op die manier te grazen genomen (ondanks onze pogingen om de kippenren beter af te maken), en ook vandaag weer, vloog er plots een kip over de draad (mijn vriend had ze zogenaamd een paar weken geleden nog geknipt, op zijn mans dus )

Ze rent op die kip af, ik roep heel luid, geen reactie, ga naar haar toe, trek haar van die kip af (bij haar nekvel ja, maar als het bij mij kiezen is tussen nekvel pakken en levende kip of liefjes proberen afleiden en dode kip heb ik snel gekozen! ) Pebbles weggetrokken van die kip, intussen een kennis die net op bezoek was voor de kip laten staan (die dierf de kip niet oppakken maar ook Pebbles niet overnemen) en ik zeg heel duidelijk tegen Pebbles, BLIJVEN. Ze legt zich op dr rug, ik draai me om om de kip te pakken en voor ik de kans krijg de kip op te nemen zit ze er weer bovenop!! Hele plukken pluimen trok ze dr uit, ik heb uiteindelijk letterlijk op haar moeten stampen en slaan om die bek los te krijgen!! Dit gedrag ken ik dus écht niet van Pebbles... Ik herken haar hier niet in en WIL haar hier ook niet in herkennen

(gelukkig heeft de kip het overleefd, ondanks serieuze shock en enkele wondes)

Soms heeft ze 't ook gemunt op een van m'n powderpuffen, Kissy, en dan gaat ze wel niet zo hard als daarstraks op de kip, maar goed... Ik denk écht dat als ze 1x zo een andere hond van me grijpt, het einde verhaal is... Weet echt niet goed meer hoe te reageren, en ik geloof in dit geval ook niet in de 'koekjes geven en alles komt goed' aanpak... Ik vrees gewoon (nu nog meer!) dat er wat meer aan de hand is... Toch hersenschade? (ze heeft ooit gif opgegeten en heeft dat nét overleefd) Pijn? Iets in de hersenen( heb ooit een bull gehad met hersenafwijking en die vertoonde gelijkaardig gedrag)

Ik weet het niet meer...

Ben je alweer terug bij een dierenarts geweest? Het zou door pijn kunnen komen, honden zijn helaas heel hard voor zichzelf.

Ze is zondag nog geweest met een allergische reactie (dat was iets nieuws , weeral ) en donderdag met een ontstoken anaalklier... Haar hernia doet natuurlijk pijn... Elke dag en elk moment, maar Pebbles is bikkelhard... Ik heb al wel een paar keer gedacht, waar ligt de grens? Maar ze lijkt toch te genieten ondanks haar pijn... Ze rent, springt, huppelt rond, komt aandacht halen, luistert naar commando's (tenzij ze een kip aan het mollen is dus) ... Ik zou de cortisone kunnen verhogen en kijken of dat helpt, maar uiteindelijk blijft het zo'n eng medicijn...

Het is heel erg dubbel, langs de ene kant zouden hogere dosissen een uitkomst kunnen bieden, langs de andere kant zou het haar lever weer extra kunnen schaden (en die is al niet optimaal )

Plus, voor het zelfde geld is ze net 'agressiever' als ze zich beter voelt? Daar heb ik helaas een heel slecht zicht op, net omdat ze geen greintje pijn laat zien tot het te laat is...

Om maar een voorbeeld te geven, Pebbles is een van de enige 2 honden die mjin dierenarts kan behandelen aan ontstoken anaalklieren zonder narcose... Hij staat er zelf steeds versteld van, hoeveel pijn die hond kan hebben...

[ZorroMax]

Franse Bulletjes lijken het ideale huisdier, maar mijn ervaring met (engelse) Bullen is dat die bullenbijter nog op de bodem van een Bullenziel ligt. Bij de een ligt hij dieper dan bij de ander, maar de bullenbijter is er. Dat betekent fanatisme, vechten is leuk, en als het zo uit komt lekker fanatiek achter een kip, fiets of kat aan.
Met dit in je achterhoofd, zou ik haar opvoeding weer eens ter hand nemen, en haar beschermen maar ook zeer controleren!
Ik ben met je eens dat ze hond moet kunnen zijn, maar de gevolgen die je nu ziet, zijn niet acceptabel voor de omgeving. Beweging is goed, vooral voor haar rug. Het zou me overigens niet verbazen als ze meer pijn heeft dan ze laat zien. Krijgt ze pijnstilling? Wel eens aan acupunctuur gedacht?
Misschien kan je haar activiteiten in een andere richting sturen met een passende hondensport. Treibball? Apporteersport? Combisport?

[Roxywoezel]

Ja maar juist omdat ze geen pijn laat zien als pijn, kan het "killen", om het maar ff een naam te geven, een uiting zijn van pijn.

Mijn oude mechel was een bikkelharde. Halve oor eraf vanwege een konijn achter prikkeldraad, maar nooit werd ze erdoor afgeremd. Het is dan ook regelmatig gebeurd.

Maar toen ze een tumor had bij haar middenrif werd ze ineens agressief naar vanalles maar ook weer niks.
Dus de ene keer woest en de andere keer keek ze er niet naar om.
Wij wisten nog niet van de tumor, maar door de plotselinge gedragsverandering en trainen hielp ook niet, gingen we naar de DA.
Tumor was al zo groot als een voetbal, dus einde verhaal.

Dus ik zou zeker nog even terug gaan met dit specifieke probleem.

[Brindlecardi]

Ik denk dat haar gedrag meer te maken heeft met jou.
Ben je haar misschien minder honds gaan behandelen?
Daarnaast is de hond nu volwassen, dus veel gedragsveranderingen
Zijn van daaruit ook nog te verklaren.

[NudityAndTheBeast]

Ik denk dat haar gedrag meer te maken heeft met jou.
Ben je haar misschien minder honds gaan behandelen?
Daarnaast is de hond nu volwassen, dus veel gedragsveranderingen
Zijn van daaruit ook nog te verklaren.

Nee, we zijn haar niet minder honds gaan behandelen, integendeel. Vroeger had ze quasi geen grenzen, omdat ze die ook gewoon niet nodig had, sinds haar gedragsverandering, die écht wel samen met haar hernia is gekomen, echter wel. Hele duidelijke, strikte en consequente regels. Houdt ze zich daar niet aan? Einde lol. Helaas.

Ik ben niet de typische gezelschapshonden eigenaar... Ik besef maar al te goed dat mijn honden hond zijn en geen kind, en ben ook (vind ik zelf toch wel) redelijk goed in het lezen van hondentaal... Net daarom ben ik nu zo ongelooflijk in de war...

[NudityAndTheBeast]

Franse Bulletjes lijken het ideale huisdier, maar mijn ervaring met (engelse) Bullen is dat die bullenbijter nog op de bodem van een Bullenziel ligt. Bij de een ligt hij dieper dan bij de ander, maar de bullenbijter is er. Dat betekent fanatisme, vechten is leuk, en als het zo uit komt lekker fanatiek achter een kip, fiets of kat aan.
Met dit in je achterhoofd, zou ik haar opvoeding weer eens ter hand nemen, en haar beschermen maar ook zeer controleren!
Ik ben met je eens dat ze hond moet kunnen zijn, maar de gevolgen die je nu ziet, zijn niet acceptabel voor de omgeving. Beweging is goed, vooral voor haar rug. Het zou me overigens niet verbazen als ze meer pijn heeft dan ze laat zien. Krijgt ze pijnstilling? Wel eens aan acupunctuur gedacht?
Misschien kan je haar activiteiten in een andere richting sturen met een passende hondensport. Treibball? Apporteersport? Combisport?

Ze krijgt corsisone (prednisolone) in combinatie met maandelijks een behandeling aan de ultrasound... Is vergelijkbaar met accupunctuur... Dit werkt goed voor haar (ze is ook puur hierdoor van verlamde hond naar springlevende hond gegaan)

[lieke]

Ik ben geen gedragsdeskundige, maar het jagen/doden van konijnen en kippen vind ik niet zo vreemd voor een hond. Het zijn namelijk natuurlijke proodieren.
En daarbij komt dat prednison eetlustopwekkend is. Dus ze kan jouw kleinvee als een aardige aanvulling op haar dieet zien.

Wat betreft het uitvallen naar andere honden, ook daar kan gewoon de gedachte 'als ik ze eerst pak, dan kunnen ze mij niet pakken' achter zitten.
Gewoon dus een kwestie van zorgen dat het niet meer gebeurt en situaties waarin het fout kan gaan voorkomen. Counter conditioning is een mooie training maar er zit nogal een kop op bij buldoggen. Wat er eenmaal inzit, krijg je er niet zo makkelijk weer uit.
Ik zou dan eerder kiezen voor voorkomen om frustraties aan beide kanten te voorkomen. Zelfs al betekent dit dat je bij elke wandeling 15 maal een andere weg moet inslaan of moet omdraaien om andere honden te vermijden.
Of hond onder de arm nemen en wegmarcheren. Tenslotte is een frans bulldogje niet zo groot dat je ze niet kunt oppakken.

[NudityAndTheBeast]

Ik ben geen gedragsdeskundige, maar het jagen/doden van konijnen en kippen vind ik niet zo vreemd voor een hond. Het zijn namelijk natuurlijke proodieren.
En daarbij komt dat prednison eetlustopwekkend is. Dus ze kan jouw kleinvee als een aardige aanvulling op haar dieet zien.

Wat betreft het uitvallen naar andere honden, ook daar kan gewoon de gedachte 'als ik ze eerst pak, dan kunnen ze mij niet pakken' achter zitten.
Gewoon dus een kwestie van zorgen dat het niet meer gebeurt en situaties waarin het fout kan gaan voorkomen. Counter conditioning is een mooie training maar er zit nogal een kop op bij buldoggen. Wat er eenmaal inzit, krijg je er niet zo makkelijk weer uit.
Ik zou dan eerder kiezen voor voorkomen om frustraties aan beide kanten te voorkomen. Zelfs al betekent dit dat je bij elke wandeling 15 maal een andere weg moet inslaan of moet omdraaien om andere honden te vermijden.
Of hond onder de arm nemen en wegmarcheren. Tenslotte is een frans bulldogje niet zo groot dat je ze niet kunt oppakken.

Nou, eh, succes met die 15 kg van mij...
Nee, dat wil ik dus niet.. Andere honden ontlopen... Ik kom met mijn roedel op hondenweides, hondenscholen, shows, evenementen... Als ik Pebbles dat allemaal moet doen ontwijken wil dat zeggen dat Pebbles 9/10 alleen thuis zit en de rest van de roedel gezellig mee op pad mag...

Verder eet ze de dieren niet op... Ze doodt ze en laat ze liggen.

[laeken]

Ik verbaas me wel over hoe zwaar je haar gedrag opneemt. Je beschreef haar in eerste instantie als een extreem onhonds bulletje. Rasontypisch en niet echt honds ook. Kon met alles en iedereen, deed helemaal nooit wat verkeerd etc etc. Nu doet ze dingen die heel erg normaal zijn voor een hond en dan leg jij ze op een hele zware weegschaal. Ze vangt prooidieren. Maw ze jaagt. Dat is dus werkelijk volkomen normaal. Elke hond die ik gehad heb zou je konijn en je kip gepakt hebben, zeker als ze er niet mee loslopen en mee opgegroeid zijn. De kip en het konijn waren ontsnapt. Dat betekent toch dat je zelf ook wel had verwacht dat ze niet bij de honden moesten komen? Ik snap dus niet goed waarom je daar zo zwaar aan tilt?

Verder heb je een roedel met meerdere teven. Nu heb je tevengedoe. Iets wat iedereen kan krijgen met een roedel. Ik had ook teven gedoe toen ik twee teven had. En ja, die zijn ook wel een keer gaan vechten. Maar die hadden geen hersenbeschadiging hoor. Dat waren gewoon honden. Diezelfde honden hebben ook ons konijnen dood gebeten toen die was ontsnapt. Maar dat deden ze niet door een hersenbeschadiging of omdat ze getikt waren, dat deden ze omdat ik schat zo bijna 75% van de honden dat doet.

Waarom denk je dat er wat mis is met je bulletje als je bulletje doodnormaal dwars en vasthoudend bullengedrag vertoont? Ze is nu op een leeftijd dat ze uitgegroeid en ontwikkeld is tot een echte dwarse vasthoudende bulldog. Die hondjes moeten zo zijn. Daar kies je voor bij dit ras.

Ik snap best dat de omslag lastig is. Maar maak er niet meer van dan dat. Je hondje is echt hond. Geen mens met normen en waarden. Honden vechten nu eenmaal, bullen gaan ervoor alsof hun leven er vanaf hangt en een kip of konijnen, tja, daar zal het gros van de honden nu eenmaal een maaltje of prooi van maken.

Wat me het meest verbaast is je waardeoordeel. Ze wilde het konijn niet eens opeten maar alleen doden. Ja? Dat is toch volkomen normaal voor een goed doorvoed dier? Dat heeft echt niks met haar karakter, intenties of normen en waarden te maken. Die laatste heeft een hond niet.

Je moet trainen met dat hondje en als de klik met de roedel volkomen weg is omdat het om zulke verschillende rassen en karakters gaat dan moet je haar misschien herplaatsen. Als 2 teefjes elkaar naar de strot vliegen zegt dat totaal niks over hun karakter of wie ze zijn. Wel gaat dat vaak lastig weer over.

[NudityAndTheBeast]

Ik verbaas me wel over hoe zwaar je haar gedrag opneemt. Je beschreef haar in eerste instantie als een extreem onhonds bulletje. Rasontypisch en niet echt honds ook. Kon met alles en iedereen, deed helemaal nooit wat verkeerd etc etc. Nu doet ze dingen die heel erg normaal zijn voor een hond en dan leg jij ze op een hele zware weegschaal. Ze vangt prooidieren. Maw ze jaagt. Dat is dus werkelijk volkomen normaal. Elke hond die ik gehad heb zou je konijn en je kip gepakt hebben, zeker als ze er niet mee loslopen en mee opgegroeid zijn. De kip en het konijn waren ontsnapt. Dat betekent toch dat je zelf ook wel had verwacht dat ze niet bij de honden moesten komen? Ik snap dus niet goed waarom je daar zo zwaar aan tilt?

Verder heb je een roedel met meerdere teven. Nu heb je tevengedoe. Iets wat iedereen kan krijgen met een roedel. Ik had ook teven gedoe toen ik twee teven had. En ja, die zijn ook wel een keer gaan vechten. Maar die hadden geen hersenbeschadiging hoor. Dat waren gewoon honden. Diezelfde honden hebben ook ons konijnen dood gebeten toen die was ontsnapt. Maar dat deden ze niet door een hersenbeschadiging of omdat ze getikt waren, dat deden ze omdat ik schat zo bijna 75% van de honden dat doet.

Waarom denk je dat er wat mis is met je bulletje als je bulletje doodnormaal dwars en vasthoudend bullengedrag vertoont? Ze is nu op een leeftijd dat ze uitgegroeid en ontwikkeld is tot een echte dwarse vasthoudende bulldog. Die hondjes moeten zo zijn. Daar kies je voor bij dit ras.

Ik snap best dat de omslag lastig is. Maar maak er niet meer van dan dat. Je hondje is echt hond. Geen mens met normen en waarden. Honden vechten nu eenmaal, bullen gaan ervoor alsof hun leven er vanaf hangt en een kip of konijnen, tja, daar zal het gros van de honden nu eenmaal een maaltje of prooi van maken.

Wat me het meest verbaast is je waardeoordeel. Ze wilde het konijn niet eens opeten maar alleen doden. Ja? Dat is toch volkomen normaal voor een goed doorvoed dier? Dat heeft echt niks met haar karakter, intenties of normen en waarden te maken. Die laatste heeft een hond niet.

Je moet trainen met dat hondje en als de klik met de roedel volkomen weg is omdat het om zulke verschillende rassen en karakters gaat dan moet je haar misschien herplaatsen. Als 2 teefjes elkaar naar de strot vliegen zegt dat totaal niks over hun karakter of wie ze zijn. Wel gaat dat vaak lastig weer over.

Ze vangt prooidieren, akkoord. Maar de manier waarop?? Ja! daar maak ik me zorgen om.
Ze pakt Kissy zonder voorbode. Ik kan een gevecht echt wel zien aankomen, want dat gebeurt hier wel eens vaker, en zoals ik al eerder zei, een grom en snauw is hier zeker niet verboden. Maar plots rechtstormen, zonder voorafgaande tekenen en Kissy in dr hoofd bijten (en dan bedoel ik tot bloedens toe) ??? Nee, dat is niet normaal en zéker wel iets waar ik me zorgen om maak.

Herplaatsen doe ik van ze lange leven niet. Ten eerste niet omdat het Pebbles is.
Ten tweede niet omdat, wie moet ik opzadelen met een hond met hernia, nog tig chronische gezondheidsproblemen en een onvoorspelbaar karakter? Want ja, voor mij is ze écht wel onvoorspelbaar.

[NudityAndTheBeast]

Zou het een plan zijn mijn konijn of een kip in een hok te stoppen en dan met counter conditioning te proberen? Want ze moet het in elk geval afleren...