Vanmorgen bleek dat het alweer een warme dag zou worden, maar Puchu had echt wat los ren tijd nodig en zo
gingen we samen op stap. Kaya bleef thuis, voor haar was het al te warm.
'Ooo saampies op stap vrouwtje?' Puchu vindt dat altijd geweldig
Alles opengezet in de auto en daar gingen we... Puchu in de achterbak met zijn kop op mijn schouders die af en toe
even omdraaide om een woef te geven naar een andere hond.
In de polder bleek gelukkig een lekkere wind te waaien en ook al was het warm, ik schatte in dat het voor Puchu nog
wel ging.
Na een minuut of twintig maande ik hem de sloot in, wat niet zo simpel is want het onkruid staat tot mijn oksels zo ongeveer
en daar moest Puchu dan doorheen.
'Ga maar in het water Puchu'... hij deed een paar stappen en keek toen om 'ehhh gaat dit wel goed zo vrouwtje?'
'ja toe maar, ga maar in het water' en vol vertrouwen stapte hij toen door het hoge onkruid heen en kwam dus de sloot tegen
Wat geslobberd, tot de buik toe nat worden, want zwemmen is nog steeds niet aan Puchu besteedt, maar hij was weer
afgekoeld en we vervolgden onze weg.
Ergens op de route staat een picknicktafel en ik dacht daar ook wat schaduw te vinden onder de bomen. Helaas, ook het onkruid
stond daar tot mijn oksels en we konden dus niet even lekker onder de boom zitten in de schaduw.
Dan maar aan de picknicktafel, brood mee en samen hebben we lekker broodjes gegeten
Puchu vond nog een bananenschil waar ernstig over nagedacht werd of hij die zou opeten, maar na een 'nee' van mij, kwam
hij braaf weer.
En zo gingen we maar weer terug richting auto, eerst wat muizen nog proberen te vangen, maar hij had geen succes vandaag.
Eenmaal bij de auto de fles water gepakt en hem even nat gemaakt en samen wat gedronken en weer terug naar huis met zijn
kop op mijn schouders... een team.
Gewoon genieten dus
Niks is mooier om in alle stilte met je hond te wandelen, samen te genieten en samen alles te delen 
