Dus ik ben blij en doe mijn handen omhoog en vertel Norah dat ze een topmeid is, staat die Shiba Inu weer voor onze neus. Helaas had ik Norah nu vast, toen ik hem weg wilde helpen, dus vond ze het ook niet meer leuk en snauwde dus. Baas komt nu toch maar wel haar hond zelf halen, die Norah verder tot het uiterste drijft en Norah dus nog een snauw geeft en het ding meteen begint te gillen (ik had Norah nog steeds vast aan tuig, dus die kon niet viel en die shiba glipte steeds tussen mijn handen door als ik hem tegen wilde houden). Zegt die baas ook nog: ja ging goed tot dat jij je handen omhoog deed (doelend op het feit dat de hond naar haar toe was gegaan, dat ik de hond daarbij al geholpen had, terwijl ik druk bezig was mijn hond onder controle hield telde vast niet mee)
Ach ja, maar feit blijft dat ik best trots ben op de vordering die mevrouw nu toch maakt. Kan nog een heleboel mooie momenten vertellen, zoals van de week met de enorme grote Ierse Wolfhondreu waar ze ook redelijk rustig voor haar doen bleef en tijdens trainen(waar ze laatst vreselijk gestoord werd door een Duitse Dog pup, maar toch geconcentreerd bleef). En ben benieuwd hoe ze haar eerste demonstratie a.s. zaterdag gaat doen samen met Kay. Kan erg lachwekkend worden ben ik bang haha.
We hebben nog een lange weg te gaan en soms gaat het ook nog wel eens mis in de vorm dat ze toch iets te gestressd raakt en dus wel volledig uit haar plaat gaat, maar het is steeds verder onder controle. Ik heb ook net ontdekt dat ze een jaar jonger is dan ons voorgehouden was. Ze is geboren op 1-1-11 en ik heb altijd gezegd: een border wordt pas leuk na zijn 3e jaar: dus kom maar op haha.
