Het "redden" van dieren

[iones]

Waarom wordt er eigenlijk zo denigrerend gedaan als mensen een hond of ander dier uit de penarie halen, omdat die dat dier "willen redden"?

Mensen die uit idealisme een dier uit een ander land adopteren omdat ze iets aan de toestand daar willen doen, of omdat ze daar gewoon de hond vinden die ze hier niet konden vinden.

Mensen doen altijd dingen waar ze zich goed bij voelen.
Ik zelf heb ook er hond uit een donkere schuur "gered", jaren terug en ik voel me daar nog steeds blij om. Blij en opgelucht omdat ze daar niet mee zit, maar hier bij mij, omdat haar vacht nu weer mooi plat ligt en ze niet meer mager is, niet meer gefrustreerd zit te blaffen uit eenzaamheid.
Ja, ik heb het ook voor mezelf gedaan. Om het akelige gevoel te sussen, dat aan mij vrat als ik haar uren lang hoorde blaffen. Het vloog me soms gewoon naar de keel. Ik kan er niet tegen als een dier het slecht heeft en een hond al helemaal niet.

Volgens sommige mensen zou ik me nu beter moeten voelen dan andere mensen, want zo lees ik dat hier wel eens op het forum. Ik zou mezelf daarmee op de borst kloppen namelijk.
Terwijl ik alleen maar blij ben dat ik dit heb kunnen doen.

Het is alleen maar zo dat ik niet onverschillig wens te zijn. niet zoals al die andere mensen achteloos mijn schouders op wil halen, het negeer en gewoon door ga met mijn leven alsof er niets aan de hand is.

Want ik ben er wel van overtuigd dat onverschilligheid de maatschappij schade aanricht.
Is dat Iets om over te schamperen? Lijkt mij van niet.

[j.werkman]

Het is alleen het zinnetje waarin je aangeeft niet zo onverschillig te willen zijn als al die andere mensen, wat storend kan zijn voor anderen. Je weet n.l. niet of al die anderen onverschillig zijn. Het kan best zo zijn dat die anderen andere prioriteiten hebben en op een ander vlak zich geweldig inzetten. Misschien ook op vlakken waar jij geen prioriteiten ziet.
Het is maar goed, dat mensen op verschillende gebieden hun kwaliteiten gebruiken en het een is niet beter dan het ander. Onverschilligeid op alle fronten komt denk ik weinig voor.

[dagmar88]

Waarom wordt er eigenlijk zo denigrerend gedaan als mensen een hond of ander dier uit de penarie halen, omdat die dat dier "willen redden"?

Mensen die uit idealisme een dier uit een ander land adopteren omdat ze iets aan de toestand daar willen doen, of omdat ze daar gewoon de hond vinden die ze hier niet konden vinden.

Mensen doen altijd dingen waar ze zich goed bij voelen.
Ik zelf heb ook er hond uit een donkere schuur "gered", jaren terug en ik voel me daar nog steeds blij om. Blij en opgelucht omdat ze daar niet mee zit, maar hier bij mij, omdat haar vacht nu weer mooi plat ligt en ze niet meer mager is, niet meer gefrustreerd zit te blaffen uit eenzaamheid.
Ja, ik heb het ook voor mezelf gedaan. Om het akelige gevoel te sussen, dat aan mij vrat als ik haar uren lang hoorde blaffen. Het vloog me soms gewoon naar de keel. Ik kan er niet tegen als een dier het slecht heeft en een hond al helemaal niet.

Volgens sommige mensen zou ik me nu beter moeten voelen dan andere mensen, want zo lees ik dat hier wel eens op het forum. Ik zou mezelf daarmee op de borst kloppen namelijk.
Terwijl ik alleen maar blij ben dat ik dit heb kunnen doen.

Het is alleen maar zo dat ik niet onverschillig wens te zijn. niet zoals al die andere mensen achteloos mijn schouders op wil halen, het negeer en gewoon door ga met mijn leven alsof er niets aan de hand is.

Want ik ben er wel van overtuigd dat onverschilligheid de maatschappij schade aanricht.
Is dat Iets om over te schamperen? Lijkt mij van niet.

Omdat je je zo gedraagt misschien?

[ranetje]

Het is alleen het zinnetje waarin je aangeeft niet zo onverschillig te willen zijn als al die andere mensen, wat storend kan zijn voor anderen. Je weet n.l. niet of al die anderen onverschillig zijn. Het kan best zo zijn dat die anderen andere prioriteiten hebben en op een ander vlak zich geweldig inzetten. Misschien ook op vlakken waar jij geen prioriteiten ziet.
Het is maar goed, dat mensen op verschillende gebieden hun kwaliteiten gebruiken en het een is niet beter dan het ander. Onverschilligeid op alle fronten komt denk ik weinig voor.

Zo is het wel

[Tineke]

Ik herken het denigrerend doen naar mensen die opvangen of zich op andere wijze inzetten voor dieren eigenlijk niet zo.
Het ligt er wellicht aan hoe je er zelf ook instaat en hoe je houding is.
Als je constant jezelf loopt te bevederen en bewieroken gaat dat wellicht mensen tegenstaan en komen daar de mindere reacties vandaan.
Ik zie het hier op het hf in ieder geval weinig gebeuren naar mensen die dit doen.
Daar komt bij als je opvang is dat toch ook omdat je het zelf leuk vind om te doen ,als je nachten wakker ligt vand e ergernis erover zou je het immers niet doen lijkt mij.
Zelfde met honden die uit rotomstandigheden komen ,dat zegt verder toch ,buiten het verleden niet over die hond ,daar kun je toch gewoon een wereldhond aan hebben
Kortom ik denk aan toon en muziek en je eigen houding naar mensen die er anders over denken en andere keuzes maken.

[Miranda]

Het is alleen maar zo dat ik niet onverschillig wens te zijn. niet zoals al die andere mensen achteloos mijn schouders op wil halen, het negeer en gewoon door ga met mijn leven alsof er niets aan de hand is.

Ja, hoor. Jij bent echt de allergoeiste en de enige die niet onverschillig is

*probeert niet te lachen*
*faalt jammerlijk*

[thom]

Ik herken het denigrerend doen naar mensen die opvangen of zich op andere wijze inzetten voor dieren eigenlijk niet zo.
Het ligt er wellicht aan hoe je er zelf ook instaat en hoe je houding is.
Als je constant jezelf loopt te bevederen en bewieroken gaat dat wellicht mensen tegenstaan en komen daar de mindere reacties vandaan.
Ik zie het hier op het hf in ieder geval weinig gebeuren naar mensen die dit doen.
Daar komt bij als je opvang is dat toch ook omdat je het zelf leuk vind om te doen ,als je nachten wakker ligt vand e ergernis erover zou je het immers niet doen lijkt mij.
Zelfde met honden die uit rotomstandigheden komen ,dat zegt verder toch ,buiten het verleden niet over die hond ,daar kun je toch gewoon een wereldhond aan hebben
Kortom ik denk aan toon en muziek en je eigen houding naar mensen die er anders over denken en andere keuzes maken.

Dit dus.

[marian*]

Waarom wordt er eigenlijk zo denigrerend gedaan als mensen een hond of ander dier uit de penarie halen, omdat die dat dier "willen redden"?

Mensen die uit idealisme een dier uit een ander land adopteren omdat ze iets aan de toestand daar willen doen, of omdat ze daar gewoon de hond vinden die ze hier niet konden vinden.

Mensen doen altijd dingen waar ze zich goed bij voelen.
Ik zelf heb ook er hond uit een donkere schuur "gered", jaren terug en ik voel me daar nog steeds blij om. Blij en opgelucht omdat ze daar niet mee zit, maar hier bij mij, omdat haar vacht nu weer mooi plat ligt en ze niet meer mager is, niet meer gefrustreerd zit te blaffen uit eenzaamheid.
Ja, ik heb het ook voor mezelf gedaan. Om het akelige gevoel te sussen, dat aan mij vrat als ik haar uren lang hoorde blaffen. Het vloog me soms gewoon naar de keel. Ik kan er niet tegen als een dier het slecht heeft en een hond al helemaal niet.

Volgens sommige mensen zou ik me nu beter moeten voelen dan andere mensen, want zo lees ik dat hier wel eens op het forum. Ik zou mezelf daarmee op de borst kloppen namelijk.
Terwijl ik alleen maar blij ben dat ik dit heb kunnen doen.

Het is alleen maar zo dat ik niet onverschillig wens te zijn. niet zoals al die andere mensen achteloos mijn schouders op wil halen, het negeer en gewoon door ga met mijn leven alsof er niets aan de hand is.

Want ik ben er wel van overtuigd dat onverschilligheid de maatschappij schade aanricht.
Is dat Iets om over te schamperen? Lijkt mij van niet.

Weet jij wat al die anderen al dan niet doen?
Wie weet zeggen die er gewoon heel weinig over omdat ze het de normaalste zaak van de wereld vinden

[Corneliana]

ik vind jezelf opwerpen en op de borst slaan (ik bedoel nou niet ts) als dierenredder walgelijk
het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn dat als dingen onder je neus gebeuren bij mensen of dieren dat je daarop reageert en helpt waar je kan. en dat is fijn en nobel en dat maakt je als mens nuttig. dan voeg je wat toe, dan leef je echt. leef je puur en alleen voor jezelf, dan lijkt mij persoonlijk dat een leeg leven. ik zou er depressief van worden denk ik. en het is zeker fijn als je weet dat je een dier gered hebt, kan op veel manieren. ik heb van de week nog een hondenlijn ingekort omdat een pup zo vastgemaakt was dat ie midden op de weg stond. levensgevaarlijk. maar zoiets moet je maar net opvallen en dan doe je daar wat aan. zou ik niks gedaan hebben en het beest was overreden dan was ik daar medeschuldig aan geweest dus ik draai het om, ik vind het echt een plicht. als je iets weet moet je er wat mee, vind ik. dus ja, zo'n beest in een schuur, natuurlijk heb je die gered! en dat is goed, goed voor de hond, goed voor jou. maar het is geen opgave voor je geweest denk ik. zou het voor mij ook niet zijn. dus als ik een keer wat doe hoef ik geen schouderklopje. ook geen wederdienst of dankbaarheid. dan zit ik in mezelf al te genieten dat ik iets heb kunnen doen.

[Kit]

Ik herken mezelf eigenlijk niet in je verhaal TS, ook hier op het hf niet echt, ja tuurlijk zijn er mensen die het helemaal niks vinden en dat mag ook...

Ik deed het omdat ik het zelf leuk vond om een hond op weg te kunnen helpen, niet alleen dat, ik heb ook zgn herplaatsers in huis gekregen die weer bij moesten komen en dat is prima gelukt, ik heb dit nooit gedaan om mezelf in de kijker te zetten, want zo zie ik het niet en ik denk dat als je het wel zo zou zien, dat je het niet volhoudt...

Het is namelijk niet altijd leuk, ik vind de eerste week met zo'n opvanger echt dodelijk vermoeiend en dat zuigt me gewoon leeg, maar na die week begint het genieten en zie je hoe zo'n dier aan het wennen en verkennen is en dat vind ik leuk

[Tineke]

het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn dat als dingen onder je neus gebeuren bij mensen of dieren dat je daarop reageert en helpt waar je kan.

En dan ook nog graag zonder des aanziens van ,want tot het uiterste gaan voor het ene dier en het andere laten creperen omdat die toevallig niet tot jouw favoriete doelgroep behoort is buiten onverschillig ook nog eens hypocriet.

[Kit]

het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn dat als dingen onder je neus gebeuren bij mensen of dieren dat je daarop reageert en helpt waar je kan.

En dan ook nog graag zonder des aanziens van ,want tot het uiterste gaan voor het ene dier en het andere laten creperen omdat die toevallig niet tot jouw favoriete doelgroep behoort is buiten onverschillig ook nog eens hypocriet.

[dagmar88]

het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn dat als dingen onder je neus gebeuren bij mensen of dieren dat je daarop reageert en helpt waar je kan.

En dan ook nog graag zonder des aanziens van ,want tot het uiterste gaan voor het ene dier en het andere laten creperen omdat die toevallig niet tot jouw favoriete doelgroep behoort is buiten onverschillig ook nog eens hypocriet.

Oh jee, heb net nog een naaktslak door de plee gespoeld

Ik herken mezelf eigenlijk niet in je verhaal TS, ook hier op het hf niet echt, ja tuurlijk zijn er mensen die het helemaal niks vinden en dat mag ook...

Ik deed het omdat ik het zelf leuk vond om een hond op weg te kunnen helpen, niet alleen dat, ik heb ook zgn herplaatsers in huis gekregen die weer bij moesten komen en dat is prima gelukt, ik heb dit nooit gedaan om mezelf in de kijker te zetten, want zo zie ik het niet en ik denk dat als je het wel zo zou zien, dat je het niet volhoudt...

Het is namelijk niet altijd leuk, ik vind de eerste week met zo'n opvanger echt dodelijk vermoeiend en dat zuigt me gewoon leeg, maar na die week begint het genieten en zie je hoe zo'n dier aan het wennen en verkennen is en dat vind ik leuk

Ik heb echt alleen maar leuke reacties gekregen. Soms wel dat mensen in eerste instantie niet snappen waarom er honden hier heen gehaald worden, maar na uitleg wel.
Wel heel vaak dat mensen reageren met "oh wat, knap, moeilijk etc" en denken dat je hele sieluge hondjes in huis haalt. Nee hoor, die eerste tijd inderdaad even wennen en daarna is het vooral heel leuk en gezellig
Ben er aan begonnen omdat ik graag een hond wilde die een klik met Charlie zou hebben. Dat valt bij haar niet in te schatten bij een kennismaking
Toevallig was dat meteen bij de eerste al zo en het ziet er naar uit dat Tibbe ook blijft. Ben wat opvang betreft een echte miskleun.
Bij de andere honden was "redden" ook niet de doorslaggevende factor. Ik vond ze leuk en ik zag het zitten.
Dat je ze een fijn leven geeft is mooi, maar hadden ze in een andere situatie weg gemoeten, dan was ik er ook voor gegaan

[Mit]

Ik herken het voor de helft denk ik. Want ja, je hebt redden an sich en dat is natuurlijk heel goed. Niks geks aan en alleen maar goed imo. Maar soms wordt er wel raar gedaan als je ook stamboomhonden hebt. Dus het redden ophemelen ten koste van mensen die stamboomhonden hebben; dat is wat ik storend vind. Het kan in mijn wereld namelijk prima naast elkaar bestaan.

[bouvierpoedel]

Het is alleen maar zo dat ik niet onverschillig wens te zijn. niet zoals al die andere mensen achteloos mijn schouders op wil halen, het negeer en gewoon door ga met mijn leven alsof er niets aan de hand is.

Ja, hoor. Jij bent echt de allergoeiste en de enige die niet onverschillig is

*probeert niet te lachen*
*faalt jammerlijk*

Was iedereen maar zoals haar.

[lieke]

Ik krijg van mensen die openlijk 'liefdadigheid' bedrijven acuut jeuk. En ik krijg ook jeuk van mensen die altijd afgeven op hun eigen soort en zich zover daarvan distantieren dat zij alleen 'arme zielige dieren willen redden' want 'mensen zijn zóóó slecht en onverschillig.

Helpen, in de breedste zin van het woord, van mensen én dieren behoor je in stilte te doen. En geen dankbaarheid te verwachten want het is je eigen keuze.
En verder hoor je mensen en dieren niet in verlegenheid te brengen door openlijk te snoeven over hoe goed je wel niet voor ze bent geweest.

[S@ndr@]

Ik krijg van mensen die openlijk 'liefdadigheid' bedrijven acuut jeuk. En ik krijg ook jeuk van mensen die altijd afgeven op hun eigen soort en zich zover daarvan distantieren dat zij alleen 'arme zielige dieren willen redden' want 'mensen zijn zóóó slecht en onverschillig.

Helpen, in de breedste zin van het woord, van mensen én dieren behoor je in stilte te doen. En geen dankbaarheid te verwachten want het is je eigen keuze.
En verder hoor je mensen en dieren niet in verlegenheid te brengen door openlijk te snoeven over hoe goed je wel niet voor ze bent geweest.

tja wie jeuk heeft moet krabben, voor t dier maakt t geen reet uit of iemand dat in stilte doen op met tromgeroffel
en wat behoort en wat niet daar valt over te discussiëren.
Vaak is zien, ook doen namelijk, t kan anderen op ideeën brengen, als je t wel open en bloot doet.
kan voor de dieren die gered moeten worden geen slechte zaak zijn

[Kit]

Ik herken het voor de helft denk ik. Want ja, je hebt redden an sich en dat is natuurlijk heel goed. Niks geks aan en alleen maar goed imo. Maar soms wordt er wel raar gedaan als je ook stamboomhonden hebt. Dus het redden ophemelen ten koste van mensen die stamboomhonden hebben; dat is wat ik storend vind. Het kan in mijn wereld namelijk prima naast elkaar bestaan.

Ja oke, daar heb je gelijk in ( kun je nagaan wat voor indruk dat op me heeft gemaakt dat ik dat nu al weer vergeten ben) Ik ben ook uitgekotst omdat ik 'designerdogs" had van een soort dat elders bij bosjes uitgemoord wordt en werd ik genegeerd en uitgescholden, hoe bizar ook, toen de Spanjaarden in huis kwamen waren we toch wel helden en kregen we flink wat veren in de reet, sorry hoor, maar toen niet? nu dan ook niet en nooit niet. Mij persoonlijk rot t niks dat die van ons toevallig een boom hebben, ik heb ze niet en hoef ze ook niet, het boeit me allerminst, ik val op een hond en dat ik nu toevallig stapel ben op een bepaald ras, wil absoluut niet zeggen dat ik niet op een hond kan vallen van andere origine of makelij zak maar zeggen

[Jaap*]

Ik herken het voor de helft denk ik. Want ja, je hebt redden an sich en dat is natuurlijk heel goed. Niks geks aan en alleen maar goed imo. Maar soms wordt er wel raar gedaan als je ook stamboomhonden hebt. Dus het redden ophemelen ten koste van mensen die stamboomhonden hebben; dat is wat ik storend vind. Het kan in mijn wereld namelijk prima naast elkaar bestaan.

Absoluut. Iemand die helemaal weg is van een bepaald ras moet vooral voor een boomhond gaan hoor
En als je dan onderweg ook nog een arme scharminkelhond uit noord korea tegenkomt kun je die ook meenemen, niks mis mee
Wat mij wél kan irriteren is als mensen met een splinternieuwe hond, die bij de dealer gekocht is, andere mensen de les gaan lezen over het hondenoverschot. Gewoon irritatie vanwege de ondoordachte en misplaatste zelfingenomenheid die daaruit spreekt. Dat heeft dus niks met de hond zelf te maken

[gyanty]

Ach honden komen op je pad. Je hebt iets met ze. En ja soms help je een hond. Ja ik heb verwaarloosde honden opgevangen, ik heb jarenlang intensief in dierenasiel vrijwilligerswerk gedaan, ik heb tweedehandjes in huis genomen en lief gehad. Overigens nooit een hond omdat hij zielig was, maar omdat ik iets met de hond had of omdat ik iemand er mee uit de brand kon helpen.

Het nadeel soms met mensen die tweedehands hond nemen is dat ze er verhalen bij gaan verzinnen. Als een hond op bepaald vlak niet stabiel reageert, dan is er vast iets ongelooflijks mis gegaan. Alsof de hond dat niet gewoon als eigenschap kan hebben? De hond die ik als pup heb gekregen heeft immers ook wel af en toe wel eens gedrag waarvan ik denk: hoe kom je erbij? Daarbij zijn veel honden na herplaatsing even ontheemd. Mensen vergelijken dan hoeveel de hond is opgeknapt. Voor mij is het het gehele gewenningstraject. Zelfs voor de honden die bewezen uit zware verwaarlozingen kwamen (ja daar hebben wij dus ook meerdere van gehad, Winnie, Ringo, Gizmo). Maar ik heb ook gewoon honden die een prima verleden hebben gehad( Monty, Santos, Norah en langdurig opvanger Tassia) die echt wel tijd nodig hebben(gehad) om zich te ontplooien. Dat aan de haal gaan wordt ik misselijk van. Vaak heeft men helemaal geen idee en lijk men zichzelf een soort heiligen status daarmee aan te praten. Als je het zo moet geloven is volgens mij 90 % van de herplaatsers emotioneel beschadigd door het verleden. Het begint erop te lijken dat we allemaal een zielig-etiketje moeten hebben, net zoals we al met onze kinderen of onszelf schijnen te moeten doen.

Ik vind herplaatsers gewoon fijne honden en ik vind het in de regel een uitdaging om honden met een probleempje tot leuke metgezellen te laten ontwikkelen. Ik hoef daarbij niet steeds naar het verleden te kijken en te vergelijken. Ik heb overigens nooit echt negatieve reacties daarover.

En tja voor mij hoeft een hond uit het buitenland niet en hoeven al die honden vanuit het buitenland van mij ook niet zo. Mijn mening. Ik zie heus wel dat er leuke honden tussen zitten en zie heus ook wel dat mensen daar hele leuke honden vinden. Vind ik leuk voor ze. Moet iedereen zelf weten, al heb ik mijn vraagtekens soms, dat hoeft de ander niet te belemmeren. Net zoals mensen vraagtekens kunnen hebben met mijn instelling om honden met een probleem in huis te halen.... Tja. Ieder gek zijn gebrek. Ieder zijn ding.

Overigens ook gewoon dieren met stamboom hier tussen lopen. Van alles wat. Zoals gezegd, het gaat mij om het dier, niet om het verleden, dat koop ik niks voor.....Ben ook niet hypocriet. Moet jij eens weten. Naast allerlei vrijwilligers werk als in dierenasiel, op hondenschool en bezoekvrijwilliger met aaihond werk ik dagelijks met mensen die niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Zo moet ik mezelf nu echt wel geweldig vinden of mag ik mijn werk gewoon ontzettend leuk vinden?

[Floortje]

Ik heb een herplaatser. Niet om mezelf op de borst te kloppen, maar gewoon omdat ik geen zin in een puppy had. Dus uiteindelijk ook gewoon een egoïstische keuze.

[bouvierpoedel]

Ik krijg van mensen die openlijk 'liefdadigheid' bedrijven acuut jeuk. En ik krijg ook jeuk van mensen die altijd afgeven op hun eigen soort en zich zover daarvan distantieren dat zij alleen 'arme zielige dieren willen redden' want 'mensen zijn zóóó slecht en onverschillig.

Helpen, in de breedste zin van het woord, van mensen én dieren behoor je in stilte te doen. En geen dankbaarheid te verwachten want het is je eigen keuze.
En verder hoor je mensen en dieren niet in verlegenheid te brengen door openlijk te snoeven over hoe goed je wel niet voor ze bent geweest.

Dat was niet het antwoord waar ze op zat te wachten.

[ellen en de birmanen]

ik heb stamboomhonden van pup af aan, ik heb een stamboomhond als herplaatser en ik heb een bastaard als herplaatser van pup af aan en het maakt mij geen hol uit. ik vind ze allemaal even lief.
ik vang op voor het asiel en dat doe ik omdat ik het leuk vind en er altijd weer wat van leer. ik vang niet op om tegen mijn omgeving mezelf op mijn borst te kloppen. ik lig er niet wakker van wat een ander over mij zegt of doet.
ellen

[iones]

Omdat je je zo gedraagt misschien?

Hoe dan, zou je een voorbeeld kunnen aanhalen.
Ik heb het niet eens zozeer over mezelf hoor, maar ik ook over andere mensen als ik zie hoe daar op gereageerd wordt. Eigenlijk met name als het gaat over mensen die dieren van stichtingen adopteren.

[iones]

ik vind jezelf opwerpen en op de borst slaan (ik bedoel nou niet ts) als dierenredder walgelijk
het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn dat als dingen onder je neus gebeuren bij mensen of dieren dat je daarop reageert en helpt waar je kan. en dat is fijn en nobel en dat maakt je als mens nuttig. dan voeg je wat toe, dan leef je echt. leef je puur en alleen voor jezelf, dan lijkt mij persoonlijk dat een leeg leven. ik zou er depressief van worden denk ik. en het is zeker fijn als je weet dat je een dier gered hebt, kan op veel manieren. ik heb van de week nog een hondenlijn ingekort omdat een pup zo vastgemaakt was dat ie midden op de weg stond. levensgevaarlijk. maar zoiets moet je maar net opvallen en dan doe je daar wat aan. zou ik niks gedaan hebben en het beest was overreden dan was ik daar medeschuldig aan geweest dus ik draai het om, ik vind het echt een plicht. als je iets weet moet je er wat mee, vind ik. dus ja, zo'n beest in een schuur, natuurlijk heb je die gered! en dat is goed, goed voor de hond, goed voor jou. maar het is geen opgave voor je geweest denk ik. zou het voor mij ook niet zijn. dus als ik een keer wat doe hoef ik geen schouderklopje. ook geen wederdienst of dankbaarheid. dan zit ik in mezelf al te genieten dat ik iets heb kunnen doen.

Ik ben het helemaal met je eens.

Ik zie overigens op dit forum zelf nooit iemand zichzelf op de borst kloppen als die iets of iemand uit de penarie haalt. Ik signaleer alleen dat mensen daar wel eens denigrerend over doen.

het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn dat als dingen onder je neus gebeuren bij mensen of dieren dat je daarop reageert en helpt waar je kan.

En dan ook nog graag zonder des aanziens van ,want tot het uiterste gaan voor het ene dier en het andere laten creperen omdat die toevallig niet tot jouw favoriete doelgroep behoort is buiten onverschillig ook nog eens hypocriet.

Slechts doen wat in je macht ligt. Meer kun je niet.

Mijn doelgroep zijn absoluut honden. En katten zijn dat helemaal niet. Toch heb ik al veel meer katten geholpen dan honden.
Want het zijn vooral katten die op mijn weg komen die in de penarie zitten. En die laat ik niet zitten.
Dat kan ik niet.

Was iedereen maar zoals haar.

Blij dat je reageert want jij bent een van die mensen die ik bedoel, die andere beschuldigen van redden en borstkloppen.

Ook in dat ene topic over stichtingen die honden hiernaar toe halen en zo.

En verder hoor je mensen en dieren niet in verlegenheid te brengen door openlijk te snoeven over hoe goed je wel niet voor ze bent geweest.

Ik kan mensen daar eigenlijk nooit op betrappen, of ik lees het anders dan jij. Ik zie ze nooit daarover snoeven. Waarom zouden ze.
En ik zelf spreek juist eerder waardering naar zulke mensen uit. Ik vind het altijd fijn als mensen goed doen.

[Mit]

Wat mij wél kan irriteren is als mensen met een splinternieuwe hond, die bij de dealer gekocht is, andere mensen de les gaan lezen over het hondenoverschot. Gewoon irritatie vanwege de ondoordachte en misplaatste zelfingenomenheid die daaruit spreekt. Dat heeft dus niks met de hond zelf te maken

Hangt er ook weer vanaf. Ik heb laatst eens een post geplaatst over een zoveelste nestje xChihuahua's waarbij er geen antwoord werd gegeven op de vraag welke gezondheidsonderzoeken er waren gedaan. Ik heb stamboomhonden en ik heb honden opgevangen, ik heb ook een kruising gehad en het is maar net waar ik op val. Ik heb er alleen wel soms moeite mee hoe makkelijk mensen fokken. Ik zou ook graag een nestje fokken voor de leuk maar dan wel eentje met gezondheidsonderzoeken. Misschien heb ik dan ook wel een dubbele agenda hoor, de hondjes uit het buitenland komen immers ook niet uit zulke nesten. Maar ja, ik vind het (buiten het opvangen, stamboomhonden hebben, kruisingen leuk vinden) weleens verbazingwekkend dat mensen die doordacht een nest fokken (dus het bewust laten dekken van de teef) zo weinig nadenken over gezondheidsonderzoeken.

Offe...bedoelde je dat niet?

[Sanchis]

Ow leuk, weer een straatschoffies discussie

[Jokkebrok]

In beide gevallen gaat het namelijk niet om altruïsme, maar vooral om het eigen egootje.

Naar mijn bescheiden mening gaat het altijd om het eigen egootje. Mensen die honden redden doen dat in eerste instantie omdat zij (die mensen) zich er beter/vrolijker/mooier/plezieriger/fijner door gaan voelen. Idem met welk soort van vrijwilligerswerk ook, dat doet men omdat men er beter/gezonder/happier of wat dan ook van wordt, volgens mij. Wellicht zijn er zelfs mensen die 'dit soort dingen' doen omdat ze dan weer mooie praatjes voor bij de borrel hebben - ook eigen belang dus. Of omdat 'het' fiscaal aftrekbaar is.

Maar die egotripperij maakt toch allemaal geen moer uit - als het mijn of dijn ego streelt om andere sloebers (mens of dier) te helpen/redden, en die andere sloebers voelen zich er ook beter door - dan is dat toch alleen maar een win-win situatie.

[Pepie]

Ik dacht altijd dat je geen band kon krijgen met een hond die je niet van pup af aan in huis heb..en toen kwam Vlo Ik zeg nu zelfs dat ik nooit geen pup meer neem maar voortaan een herplaatser ik ben de goeiste

[iones]

In beide gevallen gaat het namelijk niet om altruïsme, maar vooral om het eigen egootje.

Naar mijn bescheiden mening gaat het altijd om het eigen egootje. Mensen die honden redden doen dat in eerste instantie omdat zij (die mensen) zich er beter/vrolijker/mooier/plezieriger/fijner door gaan voelen. Idem met welk soort van vrijwilligerswerk ook, dat doet men omdat men er beter/gezonder/happier of wat dan ook van wordt, volgens mij. Wellicht zijn er zelfs mensen die 'dit soort dingen' doen omdat ze dan weer mooie praatjes voor bij de borrel hebben - ook eigen belang dus. Of omdat 'het' fiscaal aftrekbaar is.

Maar die egotripperij maakt toch allemaal geen moer uit - als het mijn of dijn ego streelt om andere sloebers (mens of dier) te helpen/redden, en die andere sloebers voelen zich er ook beter door - dan is dat toch alleen maar een win-win situatie.

Dat is ook precies wat je in mijn OP kunt lezen, dat het akelige gevoel bij mij sust. Mensen doen dingen waar ze zich goed bij voelen. Iets vreet aan je en je wilt de oorzaak wegnemen.