Haha geweldige verhalen
Kaya is een makkelijk poeperd en Puchu vergeet vaak te poepen, want die is veel te druk met alles om hem heen en dan
speciaal of er niet andere reuen in de buurt zijn
Ik heb laatst gegild van de lach, had niks met poepen te maken, maar met de zoveelste poging Puchu te laten apporteren, iets
waar zijn interesse niet minder in had kunnen zijn.
Hij 'moet', want ik kan niet meer fietsen en dus rent het jong niet, want hij loopt liever op z'n gemakkie en het mot rennen van mij
Dus bal aan touwtje mee en hoppa naar de polder en een open weiland.
* Kijk eenss ooooo wat mooiiiiiii (ondertussen denkend dat ik er toch echt eens leverworst op moet smeren, misschien wordt het dan interessant).
Puchu kijkt een seconde en dat moet je uitbuiten natuurlijk en meteen gooi ik de bal aan touwtje.. ehhh een rot eind naar achter ipv naar
voren

Puchu is allang weer afgeleid door een molshoop en ik loop grinnikend het pad weer op om de bal te halen en het begint
weer opnieuw...
* Oooo heb je ooit zoiets moois gezien, kijk dan Puch! KIJK DAN PUCH (grrr haha) en jawel, meneer tilt zijn koppie weer even op en met
een krachtige worp gooi ik de bal precies raak op het ijzeren hek waardoor die weer terug ketst naar mij.
Ik dacht dat ik erin bleef

die stoïcijnse kop van Puchu er nog bij en terwijl ik bijna in mijn broek piste, kwamen er ook nog 2 dames
aan op de fiets die een bijzonder zure blik mijn richting op wierpen.
Toen kon je me helemaal weggooien.
En Puch? Die zat me me aan te kijken of ik wel helemaal spoorde en ging vervolgens onverstoorbaar verder met alle luchtjes.
De zoveelste poging, het kind is inmiddels 7 jaar, volgens mij moet ik het maar opgeven
