Na het gemis van Happy toverde hij weer geregeld een lach op mijn gezicht.

In zijn doen en laten is het vaak een apartje , maar dat past prima hier.
Mensen snappen hem vaak niet zo , maar ik kijk dwars door hem neen .
En hij volgens mijn door mij ,wanneer ik hem nodig heb dat is hij er mijn superman.

Als mensen buiten om hem lachen kan mijn niks schelen hij is mijn knappe dolfje weerwolfje.
Zijn eerste verse vlees vond hij maar niks maar nu is hij haantje de voorste, hij is echt ook helemaal bezeten op alles wat eetbaar is.
Zijn vriendin heeft hij duidelijk om zijn pootjes gewonnen, net als iedereen om ons heen.

Echt ik heb nog geen dag spijt gehad dat deze kanjers op 5 jarige leeftijd bij ons is ingetrokken.
Helaas is zijn eerste poezen vriendin er niet meer bij op bed.

En ook mijn moeder zijn trouwste fan niet.
Maar samen met zijn vriendin heeft hij mij heel veel troost gegeven dit jaar.
Ik hoop dat hij voor jaren en jaren bij ons blijft.
Ik ben nog altijd blij dat Alma en Tineke, deze koele gozer op mijn pad hebben gebracht.







