Sinds de storm van vorige week maandag zijn nog niet alle bomen in het bos hier opgeruimd. Is niet erg, we kunnen onze vaste route wel gewoon lopen, maar dan is het of even omlopen, of even er overheen stappen. Eén gevallen boom, waar we steeds door de struiken omheen liepen, was weer min of meer weggehaald. Ik denk dat bewoners van een naast liggende wijk het ding aan stukken hebben gezaagd en versleept, de struiken in. Ineens was dat stukje pad weer vrij.
En vanmiddag liep Jet op dat stukje de struiken in, om om te lopen. Lag daar toch die boom
Ik zag dat koppie, helemaal verbaasd: O nou kan ik er niet langs. En ze bleef even aarzelen. 'Dat heurt niet'
en uiteindelijk liep ze terug, weer met ons mee over het pad. Eindje verderop, nog een boom. Mies en ik nemen de kortste weg en dan klauteren we wel over de stam. Jet niet. 'Daar ga ik niet overhéén springen'
en ze loopt om, staat ze daar als Mies en ik eraan komen: 'Dat dóe je toch niet.' Van de week kwam ik een vrouw tegen die er helemaal een drama van maakte, die omgewaaide bomen. Je kon toch echt niet meer met goed fatsoen door het bos lopen.
Nou ja, we lopen er gewoon langs hoor
We komen er wel. Alleen maar leuk om te zien hoe de honden dat oppakken.