Het HondenForum

Donnetje is ziek. Zelf vindt ze nog van niet gelukkig maar het is wel ernstig.
Al eerder is IMT vastgesteld. Een auto-immuunziekte waardoor ze bloedplaatjes vernietigd of niet genoeg aanmaakt.
Ze heeft twee keer eerder een episode/aanval (hoe noem je zoiets ?) gehad. De eerste keer heeft haar lichaam het zelf hersteld. haar bloedplaatjes waren toen extreem laag maar je merkte helemaal niks aan haar. We hoopten toen dat het eenmalig was of een andere oorzaak had, maar een paar maanden later was het weer raak. Dit keer was ze wel in één keer een heel zielig hoopje
Nou, niks anders aan te doen dan Prednison helaas. Vreselijke periode, Don depressief, wilde nog wel mee wandelen maar haar lijfje wilde helemaal niet. Liep als een bejaarde hond achteraan. Al haar spiermassa kwijt en af en toe zag ik het echt niet meer zitten. Want als het zo moet is het voor haar ook geen leven. Don hoort druk, irritant en altijd klaar voor actie.
Met de afbouw knapte ze gelukkig op. Elke keer als er wat afging werd ze levendiger en vrolijker. Helaas ging de afbouw niet soepel en is ze 2x teruggevallen.
Op dit forum las is over Steven Schukking, een da en homeopaat met veel ervaring met honden met auto-immuunziekten. Via hem heb ik opnieuw de prednison afgebouwd, heel langzaam. En met succes.
Omdat loopsheden (ofwel hormonale schommelingen) auto-immuunziekten kunnen triggeren dacht ik wel hard aan castratie. Maar dat is wel iets ingrijpends en wat als het in de roedel problemen geeft. Don is niet bepaald mijn makkelijkste hondje.
Vanwege de prednison kon ze nog niet gecastreerd worden dus had ik nog bedenktijd. Helaas is de beslissing nu in 1 keer makkelijker geworden. Ze is in juni loops geworden. Had een heel raar abrupt einde aan haar loopsheid met een dag of 14 (terwijl mijn teven altijd echt heel laat pas dekrijp zijn en dan vaak lang door gaan). Misschien dat het al een bescherming was voor haar lijfje. Gisteren ging ik naar de da hier om voor de zekerheid bloed te laten prikken. Er waren nog niet echt duidelijke symptomen (lusteloos, paarse, blauwe plekken om niets, bloeduitstortinkjes in tandvlees en kreunen had ze vorige keer) maar ik vertrouwde allemaal kleine dingetjes niet (dikkere zwarte korstjes op hele kleine wondjes, een schaafwondje die ik ontdekte toen ze op schoot kwam zitten en mijn hele been onder bloed zat). De da zag ook niet veel bijzonders, wel vond ze het verdacht dat het prikwondje zo hard bloedde...misschien toch maar goed dat je bent gekomen...even later telefoon. Helaas, bloedplaatjestelling 32. Waar deze tussen de 175 en 500 moet zijn. Kut!
In de ochtend heb ik nog met haar agility training gehad. Ja, ze was wat langzamer en moeilijker te motiveren af en toe. Ik weet het aan onzekerheid, warmte.
Zaterdag werden we twee keer 1ste en een keer 5de in de A-large. En ik haar maar aanmoedigen. Ze had dus een reden om wat behoudender te zijn. Ik probeer me er niet schuldig over te voelen want ik kan geen bloedwaardes aan haar aflezen. Ik ben extra trots op haar dat ze mijn kanjertje is en dat ze zo ontzettend haar best doet om mij te plezieren.
Nu weer die klote prednison opstarten en hopen dat het met het schema van vorige keer weer soepel af te bouwen is. Als ze succesvol afgebouwd is ook de castratie maar meteen plannen.
Gelukkig ben ik er wel zo vroeg bij nu dat ze zich niet echt ziek voelt.



Kom op pretbek! Beter worden, want ik heb grootse toekomstdromen samen

Oef Als ze zo weinig bloedplaatjes heeft lijkt castratie me moeilijk, omdat de wond die dan gemaakt wordt niet snel dicht gaat.. Ik hoop voor je dat ze snel wat op knapt.

Ayronna schreef:Oef Als ze zo weinig bloedplaatjes heeft lijkt castratie me moeilijk, omdat de wond die dan gemaakt wordt niet snel dicht gaat.. Ik hoop voor je dat ze snel wat op knapt.

Dat gebeurt dan als ze weer beter is en zonder prednison. Bij vorige controles waren haar bloedplaatjes keurig. Op dit moment kan dat echt niet nee.

pfoe, heftig!

Wat naar
Is laparoscopie een optie?
Dat veroorzaakt minder bloeding (dacht ik).
Sterkte met haar

Dank

ranetje schreef:Wat naar
Is laparoscopie een optie?
Dat veroorzaakt minder bloeding (dacht ik).
Sterkte met haar

Nee, laparoscopie was juist geen goed idee. Weet niet meer waarom maar heb overlegd met da die het zelf doet dus ik vertrouw daar wel op. Ik denk omdat ze mss evt bloedinkjes minder snel en goed kunnen zien ofzo ?

sirene schreef:Dank

ranetje schreef:Wat naar
Is laparoscopie een optie?
Dat veroorzaakt minder bloeding (dacht ik).
Sterkte met haar

Nee, laparoscopie was juist geen goed idee. Weet niet meer waarom maar heb overlegd met da die het zelf doet dus ik vertrouw daar wel op. Ik denk omdat ze mss evt bloedinkjes minder snel en goed kunnen zien ofzo ?

Dat lijkt me niet.
Een piepklein bloedingkje is op het scherm een meer van bloed en dus niet over het hoofd te zien met het "blote oog" zie je minder.

Je moet alleen wel iemand hebben die regelmatig dat soort operaties doet.
En dus ook de apparatuur goed op orde heeft.

sirene schreef:Dank

ranetje schreef:Wat naar
Is laparoscopie een optie?
Dat veroorzaakt minder bloeding (dacht ik).
Sterkte met haar

Nee, laparoscopie was juist geen goed idee. Weet niet meer waarom maar heb overlegd met da die het zelf doet dus ik vertrouw daar wel op. Ik denk omdat ze mss evt bloedinkjes minder snel en goed kunnen zien ofzo ?

Bij een laparoscopie heeft de arts minder overzicht, als de buik open is kan de arts beter zien wat hij doet. Een gewone operatie lijkt mij bij een hond met een verhoogde kans op bloedingen dus ook beter.

Sterkte!

Ik heb een hondje gehad met ITP .
Zij kreeg ook prednison en later ook nog Imuran. Imuran bleek achteraf voor haar geen goede keus. Op zijn laagst was haar waarde 19.
Toen alleen prednison en toen stegen haar waarde binnen twee weken naar 350! We waren toen al wel bijna een jaar aan het dokteren. ITP werd vastgesteld toen ze drie was. Ze heeft haar levenlang een lage dosis prednison gehad. Tot haar ze ruim 10 was liep ze obedience-westrijden.
Ze is met deze rotziekte toch bijn a 12 jaar geworden.

Ik hoop dat jullie de trombocyten ook stabiel krijgen.

Jeetje Sonja, wat akelig dit. Sterkte!

He bah, sterkte, ik hoop dat ze snel opknapt.


Sent from my iPad using Tapatalk HD

Bedankt iedereen voor de reacties.

roksefloks schreef:Ik heb een hondje gehad met ITP .
Zij kreeg ook prednison en later ook nog Imuran. Imuran bleek achteraf voor haar geen goede keus. Op zijn laagst was haar waarde 19.
Toen alleen prednison en toen stegen haar waarde binnen twee weken naar 350! We waren toen al wel bijna een jaar aan het dokteren. ITP werd vastgesteld toen ze drie was. Ze heeft haar levenlang een lage dosis prednison gehad. Tot haar ze ruim 10 was liep ze obedience-westrijden.
Ze is met deze rotziekte toch bijn a 12 jaar geworden.

Ik hoop dat jullie de trombocyten ook stabiel krijgen.

Bedankt voor je verhaal. Doña is nu 2 jr, maar de eerste keer is dus al met 1 jr geweest.
Prednison is tuig maar met dit soort aandoeningen wel een wondermiddel. Toen Don zo ziek was was haar waarde 12 en idd met prednison weer heel snel gestegen naar in de 300.
Heb je het nooit geprobeerd zonder prednison ?

bah wat een rotziekte, sterkte

Heftig, sterkte

oh nee, niet je mooie meisje . heel veel beterschap!!

Ach jee, ik wist niet dat Don zo ziek was. Het lijkt me geen prettige ziekte omdat je het zo slecht kunt zien. Hopelijk vind je een manier om dit draaglijk te maken, maar het blijft gewoon niet leuk.

Ach wat een zorgen Sonja om je mooie meisje
Ik heb er totaal geen verstand van, maar wil je wel sterkte wensen en een hoop beterschapsknuffels aan Doña

Bedankt voor de lieve berichtjes.

Met Doña gaat het goed. Dinsdagavond de eerste prednison meteen gegeven en vandaag merk ik helemaal niets aan haar.
Ze had onwijs zin om te trainen en ze is helemaal niet stiller of hangerig ofzo. Geen rare plekjes of bloed meer gezien dus de prednison doet heel snel zijn werk. We hebben nu een kuur die ook langzaam afbouwt maar wel iets sneller als vorige keer en de hoge dosering hoeft maar 5 dgn. Ik hoop dat het werkt en dat ze er nu zonder allemaal narigheid doorheen komt.
De eerste keer, toen ze zo naar was van de prednison had ze een veel hogere dosering (en achteraf vroeg ik me af of ze zich niet gewoon vergist hadden in het aantal mg (1,5 tablet van 10 mg is nogal wat anders als 1,5 van 20 mg ) maargoed, dat is geweest.

Wat waardeloos Sonja ik hoop dat ze er toch gewoon oud mee kan worden.
Dikke knuf voor jullie , en sterkte

Ff een update-tje. Het gaat redelijk met Don. De prednison slaat heel snel aan. Geen echte bloedingen meer gezien. Krasjes en harde stoten worden een blauwe plek maar ook dat wordt al minder. Ze had dit weekend een ervaring met Qhilla (die doet nooit wat terug maar nu ging Qhilla er vol op in) met als gevolg een klein blauw oog. Staat heel stoer bij mijn schoffie
Ik denk dat Qhilla weet dat ze niet in orde is, dat ze wat terug deed. Normaal laat Qiet alles gaan.
Doña wil gewoon trainen en dat ging ook prima, heb wel lager gesprongen zodat ze wat ontlast wordt. Ik merk met wandelen en thuis wel dat ze rustiger is, meer en dieper slaapt.
Ze valt wel als een gek af. Ik had gehoopt dat het nu met een lagere dosering en snel afbouwen minder zou zijn maar ik zie haar afvallen. Extra eten helpt niet (doe ik wel iets) want het is alleen spier wat eraf gaat.
Ze geloofden me vorige keer niet bij de da dat ze 17 kg woog. Bij de da woog ze 15 kg. Ik zei dat ze zoveel afgevallen was door de prednison, maar dat kon niet. Ik ging aan mezelf twijfelen door dat ronde getal en 2 kg leek me ook wel veel.
Nu voor de pred gewogen. Echt 17 kg dus.
Ws nu al 16 want ze wordt steeds platter. Het is er zo weer aan hopelijk en het gaat erom dat ze weer beter wordt maar het niet fijn haar zo te zien. Mijn gratenbaal.

Kan iemand me vertellen wat de risico's zijn van prednisongebruik en een OK bij honden ?
Ik wil Doña zsm laten castreren maar ze is nog niet van de pred af. Bij mensen is het een heel gedoe, zelfs als het al langere tijd geleden is dat je pred gebruikt hebt. Mijn da zegt dat hij haar best in de laatste fase vd afbouw kan opereren. Door al het gedoe en zeer tegenstrijdige adviezen mbt pred afbouw ben ik er nogal huiverig voor.
Voor mezelf en voor Don is het wel fijner om het tijdens de afbouw nog te doen want ze is nu uit zichzelf rustiger. Dan kan ze ook mooi na de castratie spieren opbouwen die nu helemaal verdwenen zijn. Maar dat ga ik echt niet doen als het weer een extra groot risico is dat ik weer overnieuw kan beginnen met die zooi.

Niemand ?

ik zou dat aan een specialist voorleggen? ik weet dat kief wel geopereerd is nadat hij veel pred kreeg. dat moest ook want het was erop of eronder maar de operatie op zich heeft hij prima doorstaan.

Ik zou hier eens informeren
ze zitten in Nijverdal

http://www.bloedziektenbijdieren.nl/blo ... -en-de-kat

Sterkte
An

Ik heb wel een idee maar dat is heel algemeen. Als je gaat opereren, krijg je altijd een wond. En die wond zorgt ervoor dat het lichaam harder moet gaan werken, om te herstellen, en om ziekteverwekkers buiten de deur te houden. Dus dan kom je wel in het gebied van de immuniteit terecht. Zou dus best kunnen dat je weer even moet verhogen na de operatie, dat is wat ik denk iig. En een operatie is wel altijd een klap voor het lichaam dus de operatie zelf lijkt me ook iets riskanter. Heeft je eigen dierenarts geen idee? Je kunt toch ook weer afbouwen als ze wat meer nodig heeft?

Ik denk persoonlijk niet dat je prednison helemaal weg kunt gaan laten de rest van haar leven, dus soms zal ze even wat nodig hebben. Maar dat is wel voor een goed doel, uiteindelijk, want elke keer loopsheden en bloed verliezen, geeft toch elke keer opnieuw risico's. Dus je neemt één keer een risico om een ander risico weg te nemen wat tweemaal per jaar voorkomt, ik zou het denk ik wel doen. Als je dierenarts denkt dat ze fit genoeg is voor de operatie, zou ik het risico nemen dat ze erna even wat meer prednison nodig heeft. Dat kun je weer afbouwen, waarschijnlijk. Maar goed, ik ben geen specialist natuurlijk en ook geen dierenarts. Sterkte met beslissen iig.

Wat vervelend. Ik hoop dat alles snel beter gaat zodat je Doña snel kunt laten castreren. Mijn vorige golden reu had ook een auto immuun ziekte en heeft ook prednison gehad. Als je eenmaal de juiste onderhoud dosis hebt gevonden kunnen ze er oud mee worden. Mijn vorige golden is 14 jaar en 3 maand geworden met prednison.

Hutsje schreef:ik zou dat aan een specialist voorleggen? ik weet dat kief wel geopereerd is nadat hij veel pred kreeg. dat moest ook want het was erop of eronder maar de operatie op zich heeft hij prima doorstaan.

Ja, dat ga ik doen. Probleem is dus dat ik hem maar niet te pakken krijg en als ze het "even gaan vragen" ik het advies nu echt niet meer vertrouw.

frisbeedog schreef:Ik zou hier eens informeren
ze zitten in Nijverdal

http://www.bloedziektenbijdieren.nl/blo ... -en-de-kat

Sterkte
An

Thanks, niet aan gedacht. Kan ik inderdaad doen. Heb jij ervaring met hun ?

Sabine en Fizgig, bedankt voor jullie antwoorden.
Die prednison heeft haar leven gered en ik weet dat de kans aanwezig is dat ze ondanks castratie toch terugvalt later. Daar kan ik wel mee leven. Een onderhoudsdosis of nog maanden aan de prednison (want even opbouwen en afbouwen kost dus echt maanden bij haar) wil ik denk ik niet meer. De prednison verhelpt de aandoening maar helaas reageert ze wel heftig hierop en ik denk niet dat ik dit nog maanden, laat staan levenslang voor haar wil. Ze is helemaal niet zichzelf en ik word er erg verdrietig van haar zo te zien.

Een hondje van hier loopt nu bij hun op consult
en is in goede handen het was erop of eronder,
ik weet even de naam niet moet ik zoeken.

ze zijn ook gewoon dierenarts en er komen er veel met naaktkatten

sterkte
An

Tja, het is wat anders, dus ik weet niet of je er veel aan hebt, maar toen Puchu Atopica kreeg kon hij ook onder narcose
en gecastreerd worden. Atopica is ook een immuunsysteem onderdrukker, maar het is natuurlijk niet hetzelfde als prednison.
Bij mij heeft de dierenarts toen de fabrikant gebeld en nagevraagd of er extra problemen hierdoor te verwachten waren en dat
was niet zo.

Sterkte Sonja, het zijn toch flinke zorgen allemaal