Het HondenForum

gisteravond een minder leuke verrassing: rita is een staartjager en daar ben ik niet zo blij mee, al kan ik wel begrijpen dat ze het doet na al die stress.
toen ik haar met mijn hand wilde laten stoppen, was ze het daar niet mee eens.
maar omdat ik het nu niet op een confrontatie wil laten aankomen, heb ik haar daar alleen een boze 'ben je nou helemaal gek geworden' voor gegeven en haar verder in haar sop laten gaarkoken.
even later kwam ze het wel goedmaken, dus al met al viel het wel mee.
ik ga een plantenspuit gebruiken denk ik als ze het weer doet, maar een aandachtspunt is het wel.

ze heeft geen diarree meer, maar de poep had vandaag toch weer die rare frolic kleur en is ook nog niet echt stevig.
ze had gisterochtend gras gegeten in de tuin en dat zat netjes verstopt in een soort van dunne drol.
zat ik daar op mijn hurken poep uit te pluizen op het grasveld, maar goed dat ik, sinds ik weet dat ze diarree heeft, altijd ook latex handschoenen bij me heb

ik ga morgen niet die nacontrole doen bij de da, daar kunnen ze verder toch niks doen tot de kuur vrijdag afgelopen is en ik wil haar die stress niet onnodig aandoen.
denk dat het middel dan erger dan de kwaal is, eerst maar eens rust in dat hondje!

ben vanmiddag naar de dierenwinkel geweest en heb een aantal speeltjes voor haar gekocht en die op een hoopje bij de hondenspeeltjesmand gelegd.
ze haalde het calciumbot er zelf meteen tussenuit (ik blij want dacht dan wordt haar poep in elk geval weer wat steviger) maar na er een minuut of 10 mee rondgelopen te hebben op zoek naar een veilige plek, heeft ze het bot verstopt tussen de zitting van de bank en de rugleuning.
onder het kleed in de ongebruikte mand of het hondenbed in de bench was niet goed genoeg, zelfs niet na een hoop geduw met haar neus

in het afgesloten stukje park heb ik vandaag de riem losgemaakt, dus ze stond echt even op eigen benen.
grappig om te zien dat ze me toen wel heel goed in de gaten hield, zo zonder de steun die ze blijkbaar toch ervaart met die lijn achter haar aan slepend.
we hebben even verstoppertje gespeeld achter de dikke boom die daar ook staat en dat vond ze best leuk.

verder is me opgevallen dat ze nooit zit, ze ligt of ze staat en dat is het.
of dat nou komt door de buikpijn of omdat ze toch last heeft van haar achterhand weet ik niet.
als dat zo blijft ga ik over een tijdje, als haar vertrouwen in me wat gegroeid is en beter tegen een stootje kan, maar wat foto's laten maken, weten we meteen hoe het er voorstaat met heupen en gewrichten.

en hoe heerlijk is het om weer een hond achter mijn stoel te hebben liggen

Goedzo Rita, windt die Renee maar om je vingers

Ach, het is zo fijn inderdaad om weer een hond bij je in de woonkamer te zien. Je bent er mee bezig, het leidt je af, je boekt vooruitgang en krijgt ook steeds meer in de smiezen, wie Rita is. Jij kunt daar wel mee uit de voeten, zeker weten. Ik vind je updates per dag heel fijn om te lezen.

Och, dat uitproberen hoort er bij
Dat ze het komt goedmaken zegt genoeg. Dat komt wel goed, Renée.

Ik wil je niet bangmaken, maar hou het "niet zitten" even in de gaten.

Dat was destijds bij Guinnie een van de aanwijzingen dat ze ziek was, ze bleek een vergevorderde baarmoeder ontsteking te hebben. Misschien is het niet zitten in combinatie met staartjagen een indicatie van pijn? Ik ben geen DA maar goed... toch....

Er kunnen vast nog 100 andere redenen zijn waarom een hond niet wil zitten maar ik wil het je meegeven.

Suzanne

ik hou dat zeker in de gaten hoor suzanne
ze is gecastreerd dus bmo kan het niet zijn, maar ik sluit zeker niet uit dat ze buikpijn heeft en/of haar achterhand niet goed is.
vandaar dat ik over een tijdje ook zeker foto's ga laten maken als dit zo blijft.
als ze bij de da niet zo verschrikkelijk over de zeik zou gaan, zou ik dat deze week al laten doen, ik weet graag waar ik aan toe ben, maar ik vind op dit moment het vertrouwen dat ze langzaam aan in me begint te krijgen net iets belangrijker.
als ik haar naar de plek breng die ze haat en haar daar dan ook nog alleen laat (wat daar niet anders kan, ik mág er niet bijblijven tot ze slaapt) kan ik dat vertrouwen wel schudden.
dus als het niet echt noodzakelijk is doe ik dat nu nog even niet.

Zou het uitmaken als de DA bij je thuis kwam?
Niet direct morgen, maar zo gaandeweg?

Biet schreef:Zou het uitmaken als de DA bij je thuis kwam?
Niet direct morgen, maar zo gaandeweg?

Hier dacht ik ook aan. Foto's lukken dan niet, maar haar buik zou wel onderzocht kunnen worden. En als ze de d.a. thuis leert vertrouwen lukt dat misschien op termijn ook makkelijker in de praktijk.

of ze vertrouwt niemand meer die binnenkomt en heb ik er een levensgroot probleem bij.
ze is toch al geen liefhebster van vreemde mensen
ik ken haar gewoon nog niet goed genoeg om dat soort dingen goed in te kunnen schatten

Inge O schreef:

renee-uk schreef:gisteravond een minder leuke verrassing: rita is een staartjager en daar ben ik niet zo blij mee, al kan ik wel begrijpen dat ze het doet na al die stress.

maar dat ze het al die dagen nog niet heeft gedaan geeft toch ook aan dat ze het gelukkig ook niet echt manisch doet .

ze deed het toen ze voor de eerste keer een beetje los kwam en met vriendje aan het spelen was.
en ik heb het haar -bij nader inzien- ook zien doen bij die rescue mevrouw, ook na of eigenlijk tijdens het spelen met haar man.
spelen als in spelen zonder speeltje, meer een soort wat ruwer aanhalen.

edit: nou is dat natuurlijk makkelijk te voorkomen en op die manier aanhalen gaan we ook zeker niet meer doen.
en dan maar hopen dat het dan niet meer voorkomt.

renee-uk schreef:of ze vertrouwt niemand meer die binnenkomt en heb ik er een levensgroot probleem bij.
ze is toch al geen liefhebster van vreemde mensen
ik ken haar gewoon nog niet goed genoeg om dat soort dingen goed in te kunnen schatten

Echt leren kennen kost gewoon tijd inderdaad, en om te kunnen inschatten, moet je d'r goed kennen.
Is ook wel zo.

Overigens las ik ergens in een reactie van @Crutz dat haar honden thuis geröntgend werden.
Het kan in ieder geval wel (moet de DA natuurlijk wel de apparatuur hebben).

Het is boeiend om haar steeds ietsje meer te leren kennen.
Leuk dat je zo steeds een dagverslag maakt

ik vind het zelf ook leuk om te doen hoor en nu valt er nog best veel te vertellen ook natuurlijk.
morgen het begin van het project ik-mag-niet-blaffen-naar-de-buren-in-de-tuin-vlak-bij-het-huis, dat is moeilijker dan ik-mag-niet-baffen-naar-de-buren-achter-in-de-tuin dus ben benieuwd hoe dat gaan zal.

was vergeten te zeggen dat het dubbeltje dat ik haar bedoel als ik rita zeg ook gevallen is en ik heb ook een foto van de 'begraven' kluif

die is goed verstopt


Over het zitten gesproken, Yuno mijn exopvangertje zat ook niet, ligt of staat, ze snapt zit ook niet en als
ze zit dan liggen de poten heel raar naast dr, en toch is er niks mis mee, ik hoop dat dat met Rita ook zo is

wel he
ik vind het best knap van haar dat ze dat plekje gekozen heeft, ze snapte toch maar dat ze die kluif tussen die kussens in kon schuiven

ik hoop ook dat het niks bijzonders is, of als het dat wel is dat het met pijnstillers onder controle te houden is, we zullen zien.

Ik vind het geweldig je dagelijkse updates te lezen, je geluk spat gewoon van het scherm af.

Je leert elkaar zo elke dag beter kennen.
Leuk om te lezen Renee.

Leuk om zo je 'dagboek' bij te kunnen houden

Leuk om elke dag een stukje te lezen hoe ze verder bij jou ontwikkeld.

Die kluif is prachtig verstopt

Fijn dat ze steeds meer een beetje los komt.
Ik blijf je dagboek volgen hoor.

O je hebt een nieuwe dame! Ze is mooi hoor!