toen ik haar met mijn hand wilde laten stoppen, was ze het daar niet mee eens.
maar omdat ik het nu niet op een confrontatie wil laten aankomen, heb ik haar daar alleen een boze 'ben je nou helemaal gek geworden' voor gegeven en haar verder in haar sop laten gaarkoken.
even later kwam ze het wel goedmaken, dus al met al viel het wel mee.
ik ga een plantenspuit gebruiken denk ik als ze het weer doet, maar een aandachtspunt is het wel.
ze heeft geen diarree meer, maar de poep had vandaag toch weer die rare frolic kleur en is ook nog niet echt stevig.
ze had gisterochtend gras gegeten in de tuin en dat zat netjes verstopt in een soort van dunne drol.
zat ik daar op mijn hurken poep uit te pluizen op het grasveld, maar goed dat ik, sinds ik weet dat ze diarree heeft, altijd ook latex handschoenen bij me heb
ik ga morgen niet die nacontrole doen bij de da, daar kunnen ze verder toch niks doen tot de kuur vrijdag afgelopen is en ik wil haar die stress niet onnodig aandoen.
denk dat het middel dan erger dan de kwaal is, eerst maar eens rust in dat hondje!
ben vanmiddag naar de dierenwinkel geweest en heb een aantal speeltjes voor haar gekocht en die op een hoopje bij de hondenspeeltjesmand gelegd.
ze haalde het calciumbot er zelf meteen tussenuit (ik blij want dacht dan wordt haar poep in elk geval weer wat steviger) maar na er een minuut of 10 mee rondgelopen te hebben op zoek naar een veilige plek, heeft ze het bot verstopt tussen de zitting van de bank en de rugleuning.
onder het kleed in de ongebruikte mand of het hondenbed in de bench was niet goed genoeg, zelfs niet na een hoop geduw met haar neus
in het afgesloten stukje park heb ik vandaag de riem losgemaakt, dus ze stond echt even op eigen benen.
grappig om te zien dat ze me toen wel heel goed in de gaten hield, zo zonder de steun die ze blijkbaar toch ervaart met die lijn achter haar aan slepend.
we hebben even verstoppertje gespeeld achter de dikke boom die daar ook staat en dat vond ze best leuk.
verder is me opgevallen dat ze nooit zit, ze ligt of ze staat en dat is het.
of dat nou komt door de buikpijn of omdat ze toch last heeft van haar achterhand weet ik niet.
als dat zo blijft ga ik over een tijdje, als haar vertrouwen in me wat gegroeid is en beter tegen een stootje kan, maar wat foto's laten maken, weten we meteen hoe het er voorstaat met heupen en gewrichten.
en hoe heerlijk is het om weer een hond achter mijn stoel te hebben liggen
