Ons lief rakkertje Kiki
Precies 12 jaar en 9 maanden geleden kwam jij ons verrassen. Wij wilde altijd al een hond en het liefst een grote maar dat wilde mijn ouders niet. Dus is er voor de gulden middenweg gekozen, namelijk een grote hond in een klein voormaat, een Jack Russel. Mijn vader ging je ophalen waar ze een nestje hadden. Mijn zus en ik wisten niet dat we überhaupt een hond kregen, maar daar was jij onze “grote” verrassing. In het jaar 2000 kwam jij ons leven verrijken.
De wandelingen in de weilanden waren jou favoriete bezigheden, waar je lekker in de vieze troep ging rollen, muisjes probeerde te vangen( eentje gelukt) en hun hollen uitgraven, ganzenpoep opat, hazen achterna ging, brokjes ging zoeken en lekker je longen uit je lijf rende. Ook het bos vond je erg leuk. Als we op vakantie gingen naar het westen van ons land dan mocht het strand en de duinen niet ontbreken. Lekker ravotten in het zand en pootje baden in de zee waren dan jou bezigheden.
Je was een erg energieke hond waar we veel plezier aan hebben beleefd. Ook al veranderde je karakter jegens andere honden. Je was in je beginjaar erg lief en kwispelend naar andere honden toe, totdat drie losgeslagen labradors daar een einde aanmaakte en je bang maakte. Sindsdien vertrouwde je honden niet meer en was je reactie: ik bijt hun eerst voordat ze mij kunnen bijten. Desalniettemin kon je nog wel opschieten met een hond uit de familie die dan ook geregeld op bezoek kwam. Naar ons toe was je erg lief en aanhankelijk. Je nodigde ons altijd uit om een balletje te gooien of als één van ons moest voorbereiden op een tentamen je het toch nog met je lieve vragende blik voor elkaar kreeg dat we met je naar je favoriete weiland gingen.
Je was onze eerste hond en je hebt ons veel geleerd van hondengedrag. Bij de dierenarts zeiden ze dat je erg goed uitzag en je wel 15 kon worden. Helaas heeft het lot anders bepaald. Het kwam dan ook als een donderslag bij heldere hemel dat je uiteindelijk longkanker bleek te hebben. Iets wat zeldzaam is bij honden en dat jij degene moest zijn die dit kreeg is echt oneerlijk. Dat verdiende je niet. We hadden nog hoop dat het wellicht een bacterie of een schimmel zou zijn, maar achteraf kijkend naar de symptomen die je de afgelopen maanden had kon het niet anders zijn dan longkanker. We hebben voor je gevochten en ook jij wilde doorleven, want geestelijk was het allemaal nog dik in orde. Helaas liet jouw lichaam je in de steek. Mijn zus en ik hadden nog grote plannen met jou om andere plekken te ontdekken waar je nog niet eerder was geweest.
Nu ben je verlost van de pijn en ben je over de regenboogbrug gegaan.
Wij houden van je schatje en je blijft altijd in ons hart.
