Wandelen aan de riem was inmiddels gewoon niet leuk meer, Sari was gewoon een trekpaard en je kon doen wat je wilde, het hielp niet. Al liep ik met een kilo kaas of worst voor haar neus, dat was twee tellen interessant, maar daarna ook niet meer.
Nu hadden we even een winterstop met de training, maar we hebben niet stilgezeten.
De laatste weken ben ik heel hard bezig geweest met vooral het volgwerk. Het heeft letterlijk bloed zweet en tranen gekost maar ik merkte natuurlijk zelf al dat het zijn vruchten afwierp. De grootste delen van de wandeling liep ze netjes mee, zelfs als ik ze allerlei samen had
Vandaag begonnen we met de eerste jacht weer ja de winterstop. En wat hebben we een complimenten gekregen. Ze vonden haar zoveel gegroeid (en niet alleen in de hoogte haha) en ze deed het echt voortreffelijk. Waar veel honden die winterstop stil hebben gestaan heeft zij enorme sprongen gemaakt. En helemaal voor haar leeftijd vonden ze het echt geweldig om te zien.
Echt super om te horen natuurlijk, en ze heeft meerdere oefeningen als voorbeeldhond gediend hoe het vooral wél moet.
We zijn er natuurlijk nog niet en het zal straks heus nog wel met periodes wat minder gaan, maar ik loop de hele avond al te grijnzen van trots
Afgelopen zaterdag tijdens de puppy agility ging ze ook al als een speer, ze doet het gewoon hartstikke goed, dus ik ben een blij baasje
.
