Helemaal lijp van de sneeuw, dus ik dacht, die zullen wel moe zijn straks.
Kwart over 9 weer thuis, nog even lekker rellen en spelen in de woonkamer.
Kwart over 10....Luna vond het mooie geweest, rolde zichzelf op in een hoekje van de bank en sliep.
11 uur, ook Xavi was er klaar mee, zocht een zacht plekje naast Luna en viel in slaap.
Focus was alleen over, maar was daar totaal niet door uit het veld geslagen.
Speelgoed vloog alle kanten op door de kamer, tot ik echt voor mijn meubels moest gaan vrezen en besloot om nog maar een rondje met hem te lopen.
We kwamen een labrador reutje van 7 maanden tegen, dikke pret natuurlijk, een half uur gespeeld en toen weer lekker naar huis.
12 uur kwamen we thuis, inmiddels tien voor half 1 en ik kreeg zojuist een piepbeestje tegen mijn hoofd gegooid.
Ik hou me voor nu nog even vast aan de illusie dat hij dadelijk in slaap valt en dan de komende uren in coma blijft, zodat ik dan studeren voor mijn tentamen morgen.
Maar vrees.....dat het bij een illusie blijft.
Wat hou ik toch van dat snotjong.
sky is ook onrustiger dan anders. als hij uitgelaten is en nog te hyper is, (een btje door het huis rennen vind ik niet erg) laat ik hem voor de glazen deur kijken hoe ik snoepjes onder de sneeuw verstop. door het kijken word ie al moe want hij probeert het te onthouden. dan ga ik lekker warm binnen zitten en roep: ZOEK ZOEK door het raam. is echt een voordeel zo'n full vieuw op je achtertuin.