Het HondenForum

N.a.v. een topic waar het gaat over een "klik" hebben met je hond
Voor de mensen met meerdere honden heb jij een "lievelings"hond? een hond die er tussenuit springt? En waarom?
Waaraan is dat te merken?

Ik heb voor de gein eens om mij heen gevraagd wat anderen dachten over wie ik als "lieveling" had. De meningen waren heel erg verdeeld.

ik had hiervoor twee honden en met allebei had ik iets speciaals, wel op een andere manier. geen hond die me liever was dan de andere

Julia is mijn oogappeltje, maar dat komt omdat zij hier al vanaf pup is, en ik heb al een heel verleden met haar opgebouwd.
Moos en Anders kwamen allebei als herplaatser hier.
Anders is er langer dan Moos, toch heb ik met Moos al een veel intensere band.

S@ndr@ schreef:ik had hiervoor twee honden en met allebei had ik iets speciaals, wel op een andere manier. geen hond die me liever was dan de andere

Ik heb ook niet zozeer dat ik meer van de ene hou dan van de andere, maar inderdaad op een andere manier ofzo.
Ze hebben allebei hun leuke en minder leuke dingen. Het één past me dan soms wat meer dan het andere bijvoorbeeld.

Mojuan schreef:Julia is mijn oogappeltje, maar dat komt omdat zij hier al vanaf pup is, en ik heb al een heel verleden met haar opgebouwd.
Moos en Anders kwamen allebei als herplaatser hier.
Anders is er langer dan Moos, toch heb ik met Moos al een veel intensere band.

Bijzonder is dat toch. Het hoeft idd niet degene te zijn die je het langste hebt.
Kan je omschrijven hoe het denk je komt dat de band met Moos intenser is? Past zijn karakter bijvoorbeeld beter bij je?

Die kleine, die hoort helemaal bij mij. Kira is meer van de mannen, ze vind me wel leuk maar dat komt omdat de voerbak uit mijn handen komt.

Joera schreef: Bijzonder is dat toch. Het hoeft idd niet degene te zijn die je het langste hebt.
Kan je omschrijven hoe het denk je komt dat de band met Moos intenser is? Past zijn karakter bijvoorbeeld beter bij je?

Ik weet wel hoe dat komt. Moos kwam hier een maand nadat Romeo overleed. En Moos heeft heel veel van mijn verdriet weggenomen door zijn aanwezigheid.
Het grote gat was weg, die enorme leegte was weer opgevuld.

En hoewel het een totaal andere hond is om te zien, heeft hij heel veel trekjes van Romeo.
Het is eigenlijk de hond waar ik altijd al van droomde, lief, rustig, vriendelijk, zelfstandig maar werkt wel graag samen, sociaal, zelfverzekerd, kindvriendelijk en hondvriendelijk, actief. Eigenlijk is hij een soort Romeo maar dan zonder het hond-agressieve.
De hond die ik altijd al voor ogen had, de hond die Romeo had 'moeten' zijn.
Moos is echt mijn maatje, alle speciale dingetjes die ik met Romeo had, die heb ik nu met hem, het is zo'n enorme lieverd
En omgekeerd is hij ook echt helemaal gek op mij, hij is graag in mijn buurt maar niet op een vervelende manier, eigenlijk ook weer precies zoals het met Romeo was.
En ondertussen hebben Moos en ik natuurlijk ook al heel veel nieuwe 'onderonsjes' gemaakt, waar ik enorm van kan genieten. Het is gewoon een supertophond, een hond waarvan ik me niet voor kan stellen dat je die ooit weg kunt doen.
Maar doordat hij weg is gedaan, heb ik nu een superlieve nieuwe vriend in huis waar ik al zielsveel van hou.

Jion schreef:Duende is mooier, grappiger en gehoorzamer dan Rosca, 95% van de mensen die mijn honden ontmoet zou Duende kiezen, maar ikzelf heb met Rosca vanaf het eerste moment dat ik haar zag een speciale band die ik maar heel zelden met andere wezens heb. Ze zat vanaf de eerste seconde zó diep in mijn hart dat het bijna pijn deed.

Ah, dat klinkt mooi
Ik heb dat hier ook hoor, bijna iedereen zou voor Zara kiezen omdat ze veel makkelijker is, maar ik kan juist zo genieten van Joey, ookal is hij veel lastiger. Wel mijn lastpak.

Nee, ze zijn beiden zo verschillend; ze hebben beiden hun aardig- en eigenaardigheden...

Ja. Sóley is mijn allerliefste lievelingshond. Waarom? Omdat ze is zoals ze is. Ze lijkt op mij.

Ja zeker! Dat is Indy. Ook wel logisch, want daar train ik alleen mee. Vanaf 8 weken heb ik al een mega klik met haar.

Nee, echt een lieveling heb ik niet, ik zou absoluut niet kunnen kiezen tussen de twee honden.

Wel is het zo dat Puchu mijn 'pummeltje' is... daar moet je voor zorgen, dat is zo'n pukkel
en Kaya is veel zelfstandiger, die redt zich wel.
Daaruit voortvloeiend, kan ik soms wat meer gevoelens hebben voor Puchu. Hij springt bij me, gaat op zijn rug liggen, ik kan echt alles met hem doen, hij vindt alles goed. Hij zoekt mijn bescherming, maar tevens is hij ook een enorm eigenwijs etterstraaltje. Kortom: een hond waar je voor moet zorgen en waar je op moet letten dat hij niet in 7 sloten tegelijk loopt.
Kaya heeft dat niet, Kaya is zelfstandig en zéér verstandig, kalm en als ik iets zeg dan luistert ze aandachtig naar wat ik bedoel (wat overigens ook erg vertederend is).
Het 'zorgjong' wakkert dan bij mij wat warmere gevoelens aan dan het 'zelfstandigere' type. Aan de andere kant is Kaya mijn 'zielsverwant', we snappen elkaar door en door en hebben van elkaar aan een blik genoeg.

Dus tja

Ik hou van allebeide evenveel,
maar Djock (reutje) heeft een speciaal plekje, want die mij namelijk uitgezocht.
Maar ook voor Puck ga ik door het vuur hoor.

Dat was Beetle. Haar hebben we een half jaar geleden in moeten laten slapen. Een hondje waar ik zoveel mee had als wat ik met haar had, ik denk dat die niet weer komt.
Van de huidige twee kan ik niet zeggen dat ik een lieveling heb. Wanneer Lumi met mij komt knuffelen is zij het op dat moment, wanneer Fusca heerlijk gek doet, is zij het op dat moment.

ja ik ben gekker op jan dan op gina, wat niet inhoudt dat ik gina zou willen missen trouwens

Nee. Ik heb het al vaker geschreven hier.

Saar zit diep in iedere porie van mijn lijf. Wij kunnen met elkaar lezen en schrijven en weer terug. De band met haar is enorm intens, mede denk omdat zij ervoor heeft gezorgd dat wij zo snel van onze "wij-zijn-geen-hond-waard" gevoelens heeft afgeholpen. De band met Miep is heel anders. Die fladdert als een vlindertje door heel mijn lijf. Ze kietelt me, ze maakt me aan het lachen, ze stelt zich zo enorm onschuldig op dat ze zelfs moedergevoelens aanwakkert bij mij

De band die ik met beide honden heb is eigenlijk niet vergelijkbaar. De één is me ook niet liever dan de ander, gewoon echt niet. Hoewel Saar duidelijk papa's kindje is, en Miep mama's kindje.

Luca. Dat is mijn vriendje. Die hond zit overal bij mij. Met Dumas ben ik ook heel gek maar de band is gewoon minder diep dan met Luca.
Al wil ik ze alle 2 voor geen goud missen

Bij mij wisselt het....
op dit moment is het de kooi.
Grappig, lief, ongecompliceerd hondje.
Heerlijk beest om mee langs de plas te struinen.

De berner heeft een aantal erg irritante gewoontes die het leven met haar wat ingewikkelder maken.
we zitten in een periode met veel stress rond de verhuizing het een plekje veroveren in nieuwe baan, omgeving, school.
veel geregel.
En natuurlijk een veel kleiner huis.
Van haar ook veel overlast met dat haar.....kan ze niks aan doen, ze heeft ook stress en is daarom uit vacht, maar toch.

ik hou wel veel van haar en ben nog steeds trots op haar power uitstraling en op wat ik met haar bereikt heb.

Nee niet echt ,ze zijn mij allemaal even lief om wie zij zijn en dat kan om tegengestelde dingenn gaan .

Caro. schreef:Nee, echt een lieveling heb ik niet, ik zou absoluut niet kunnen kiezen tussen de twee honden.

Wel is het zo dat Puchu mijn 'pummeltje' is... daar moet je voor zorgen, dat is zo'n pukkel
en Kaya is veel zelfstandiger, die redt zich wel.
Daaruit voortvloeiend, kan ik soms wat meer gevoelens hebben voor Puchu. Hij springt bij me, gaat op zijn rug liggen, ik kan echt alles met hem doen, hij vindt alles goed. Hij zoekt mijn bescherming, maar tevens is hij ook een enorm eigenwijs etterstraaltje. Kortom: een hond waar je voor moet zorgen en waar je op moet letten dat hij niet in 7 sloten tegelijk loopt.
Kaya heeft dat niet, Kaya is zelfstandig en zéér verstandig, kalm en als ik iets zeg dan luistert ze aandachtig naar wat ik bedoel (wat overigens ook erg vertederend is).
Het 'zorgjong' wakkert dan bij mij wat warmere gevoelens aan dan het 'zelfstandigere' type. Aan de andere kant is Kaya mijn 'zielsverwant', we snappen elkaar door en door en hebben van elkaar aan een blik genoeg.

Dus tja

Dit klinkt een beetje alsof het over mijn honden gaat.
Mijn Zara, ook teefje, is ook heel verstandig en is eigenlijk zo makkelijk en braaf dat je er haast geen omkijken naar hebt.
Met joey, ook reutje, is ook mijn zorgenkindje. Vanaf pups af aan al zorgen qua gezondheid met hem en nu met zijn gedragsproblemen. Ik moet gewoon veel meer rekening met hem houden en veel meer op hem letten. Ik zeg ook vaak, dat een leven (qua honden) zonder hem echt saai zou zijn. Ik zou denk ik wegkwijnen met alleen Zara, haha.
Toch vind ik het altijd lastig waar het m nu precies in zit, aangezien ze van verschillende rassen zijn en of bepaalde eigenschappen nou ook geslachts-gebonden zijn.

Ik hou van beide even veel maar met Blackiy heb ik iets ik kan het niet onder woorden brengen.
En toch heb ik Ruby van pup af en kwam Blacky pas vorig jaar december en was hij al 4.
Ik weet niet wat dat is maar kiezen dat kan ik niet

Yep en dat is Danne, zij heeft mij echt opgevoed, mijn band met haar zit in en in diep, maar met de rest heb ik ook weer heel veel, elk individuutje maakt weer iets anders in me los en ik zou echt niet kunnen kiezen tussen de honden ( en dan neem ik alle 6, niet mijn 4 apart van die van Nen)

Hahaha volgens mij hadden de meeste mensen gedacht dat ik Beanie zou noemen

Ja, Kyra is mijn lieveling en dat zal zij altijd blijven. Haar wijze en kalme, onverstoorbare houding en dan ineens iets ondeugends doen alsof ze even duidelijk wil maken dat zelfs een roedelleidster wel eens iets stouts mag doen.
Maar Bonnie heeft op een andere manier mijn hart gestolen. Met haar grapjasserij en haar ondeugende koppie heeft zij een heel speciaal plekje verworven. En Lyndie blijft mijn kleuter, mijn vrolijke Fransje.

Harley(de terrier) is mijn maatje.
Hij haalt het bloed onder mijn nagels vandaan met zijn eeuwige gekef maar verder kan ik lezen en schrijven met hem.mijn kanjer

En Demi,tja,ze is enorm lief,maar gewoon helemaal niet van mij,echt niet,ze doet waar ze zin in heeft,vreet alles wat los en vast zit,luisterd voor geen meter,in huis zoekt ze me ook nooit op,dat hebben we gewoon niet samen.
Edit:hoe liefdeloos dit ook klinkt,er zijn nog meer mensen in huis natuurlijk waarbij ze wel alles krijgt wat ze wil dus ze komt niets te kort

Ik heb ze alle drie lief maar Viento is toch wel heel speciaal, misschien omdat hij zo enorm aan mij hangt en het mijn 1e Spanjaard is.

Otto is echt mijn maatje, met hem kan ik alles doen en we hebben ook onze speciale dingetjes samen. Maar ik heb geen voorkeur voor of de een of de ander. Voor mijn katten geldt dat net zo.

Pemba, mijn vorige tibetaan was alles wat ik in een hond kan wensen. Hij was stapelgek op mij en ik op hem.

Van Bonny (vorig jaar overleden) heb ik veel geleerd en ik mis der ook nog steeds, maar de band die ik nu met Kira heb is niet het zelfde.
Misschien omdat ik Kira vanaf pup heb en helemaal zelf heb opgevoed. Met haar kan ik ondertussen lezen en schrijven en ik hou echt van haar.
Luna is ook een erg leuk hondje, maar ook het hondje van mijn moeder. Zij hangt aan iedereen. Oké ze vind het niet leuk als ik en mijn moeder beide weggaan, maar zij is snel tevreden. Kira hangt heel erg aan mij. Waar ik ga, is zij ook en als ik even ben weggeweest, doet ze alsof ik jaren ben weggeweest.

Al met al is Kira echt mijn hondje, maar gaan ze beiden voor geen goud weg. Ook Bonny zou ik zo terug halen als dat zou kunnen.

Eerst was Tsuki mijn echte nummer 1, maar ik krijg een steeds hechtere band met Stellar. Dus nu zou ik niet kunnen kiezen eigenlijk.

Absoluut Bowie, ookal leeft die niet meer. Als ik hem terug zou kunnen krijgen (en dat hij dan voor altijd bij mij kon blijven), hoef ik geen seconde na te denken en ruimen deze twee dames het pad. Zo diep zat en zit hij. (als ik dus zou moeten kiezen).


Bij Pasha en Ushi heb ik geen favoriet. Ze zijn allebei speciaal op een andere manier.