Over een bospad kwamen ons twee oldtimer tractoren tegemoet, van die eencilinders. Oorverdovend, maar goed, dat moet nog kunnen. Sancho kent dit soort herrie niet, is wel bang van motoren,dus we gingen zover mogelijk aan de kant en ik liet hem bij de eerste tractor zitten en leidde hem af met een koekje. Hij keek wel even schrikachtig opzij maar dat was alles. Bij de tweede leek het nog beter te gaan tot ik zag dat die twee kerels elkaar aanstootten met een vette grijns op hun smoel en het ding extra lieten knallen. Sancho schrok zich wezenloos en maakte een noodsprong in de lijn, ik dacht dat hij zijn nek zou breken.
Martin was zo razend dat hij ze bijna achterna ging maar wat moet je met zo'n stelletje cowboys.....
Wel erg jammer want door dat onnozele hondjepesten kan ik weer opnieuw beginnen.
Achteraf denk ik; had ik hem nu toch maar opgepakt.
