Andere Tijden

[BAILEYSBAASJE]

We zaten in een gezelschap met daarin ook enkele (zeer) ervaren hondeneigenaren
te mijmeren over van alles en nog wat. Door de bijtincidenten die Bailey zo kort op
elkaar heeft meegemaakt kwam het gesprek op "vroegah"

Toen wij het oppashondje van de buren hadden, de zwarte dwergpoedel, kregen we
van hen alleen instructies over voeding, vachtverzorging en spel (en dat ze niet mocht
bedelen en dat soort dingen). Niets geen waarschuwingen over bepaalde delen van de
parken die we zouden moeten mijden of waar we zouden moeten oppassen voor bepaalde
"valse" honden ofzo. In die tijd mochten honden gewoon altijd en overal los lopen en
overal op het gras spelen. We hadden het er met de eigenares van die oppashond over
dat er in die tijd ook helemaal nooit incidenten waren in de buurt of in de parken.
We hebben onze hersens gepijnigd of we ons iets konden herinneren, maar echt: nul
komma nul. We spreken nu over de jaren zeventig, tachtig.
Het is toch opmerkelijk dat wij dat hondje te logeren kregen en, eigenlijk niet gehinderd
door enige kennis van zaken maar puur met dierenliefde, plat gezegd "maar wat deden"
en we nooit iets negatiefs meegemaakt hebben of zelfs maar over iets gehoord hebben.

Nu is het schering en inslag. Diezelfde buurvrouw ging later wel eens voor anderen honden
uitlaten en die kwam in de loop van de jaren 90 al af en toe onopgevoede honden tegen
op haar rondjes. En in de lokale krant kon je vanaf de late jaren 90 tot en met nu in
toenemende mate lezen over overlast veroorzaakt door honden (eigenlijk door hun eigenaren
natuurlijk): blaffen/lawaai, bijtincidenten, vernielingen (vaak bij directe buren), vervuiling....

Kunnen we hieruit concluderen dat de mens in zijn nadeel is veranderd en dat dat zijn
weerslag heeft o.a. op het gedrag van de honden die zij bezitten? Of misschien zelfs
op het soort honden dat ze aanschaffen (misschien wel met een bewuste bedoeling?).

Ons praatclubje vond het in ieder geval een opvallende ontwikkeling.
Hoe denken jullie daarover?

[Miranda]

Kunnen we hieruit concluderen dat de mens in zijn nadeel is veranderd en dat dat zijn
weerslag heeft o.a. op het gedrag van de honden die zij bezitten? Of misschien zelfs
op het soort honden dat ze aanschaffen (misschien wel met een bewuste bedoeling?).

Ja.

En daarnaast dat er steeds meer honden komen, dat dus steeds meer mensen hondenbezitters zijn.
Omdat het een bezit is. Iets waar je dus (net als de buurman) recht op hebt. Maar je wil er uiteraard géén energie in steken.
Als het te moeilijk is, gooi je het weg.

En verder is de coulance veranderd. Mensen pikken niks meer, dus alles wordt als erger ervaren.

Ik denk dat het een complex probleem is, met meerdere oorzaken.

[[Sandra]]

Ik dacht even dat je het televisieprogramma bedoelde

Maar ik denk wel dat je gelijk hebt. De samenleving is veranderd in de loop van de tijd, het is allemaal veel drukker en complexer geworden. We zijn te druk met werk, met vrijetijdsbesteding, we willen te veel tegelijkertijd, zelfs basisschoolkinderen hebben een volle agenda, eisen zijn hoger geworden.
Ik denk ook dat Miranda gelijk heeft, er zijn meer mensen, dus ook meer honden [en in mijn beleving ook meer hondenrassen], maar in mijn omgeving waren nooit veel honden.

[falkje]

Vroeger waren er misschien minder honden, maar desondanks waren dat ook niet altijd probleemloze gevallen. Ik kan me nog herinneren dat de buurt bij ons met tijden geterroriseerd werd door een HH, die af en toe gewoon los rond liep in de woonwijk. Dat was jaren 70. Beet andere kleinere honden en had er een handje van om te gaan rijden op mensen. Ik denk dus dat het probleem van nu in het aantal zit. Meer honden en dus ook meer probleemgevallen.

[S@ndr@]

Vroeger gingen de honden met de kinderen mee de straat op spelen, die hadden de hele dag afleiding en bezig heden- echt asociale types overleefden het niet, die kregen een spade in de nek- en verder waren er gewoon niet zoveel eisen waar een hond aan moest voldoen

Als je nu je hond tegen een heg aan laat pissen ben je de grootste aso die er bestaat, vroegah zeken ze gewoon waar dat uitkwam, niemand had het over asociaal, t beestje moest toch ook zijn behoefte doen - klaar.

Er zijn nu meer honden, en er mag steeds minder en ja dat gaat soms ten koste van opgefokte eigenschappen,( niet kunnen doen waar ze het allerliefste willen en kunnen) wat dan weer tot frustraties kan leiden bij de hond.

Maar vergis je niet, en werd ook gevochten hoor, wel minder, want er waren vaak geen bazen bij die de frustraties konden voeden, maar het gebeurde wel om de geijkte redenen.

en echt slachtpartijen heb ik gezien tussen de rottweiler en de Duitse herder reuen van de verschillende buren bloed op het ijs het leek heel wat

[Neeltje]

Ook vroeger 'zeekten' ze niet waar het uitkwam, maar werden de meesten honden, nog gewoon als hond behandeld en niet in de watten gelegd. Dit mag niet, dat mag niet. Gewoon luisteren en klaar. Je kunt het een beetje vergelijken met de opvoeding van kinderen denk ik.....En werd er overal niet zo moeilijk over gedaan.

Rothonden zijn er altijd al geweest.