Wat is 'dominantie' nu eigenlijk?

[[Sandra]]

Ik twijfel even of dit topic op de juiste plek staat in dit forum of dat het beter past in 'gedrag' of in 'discussie'.

Naar aanleiding van het zoveelste matpartijtje, vanmiddag, waarbij een grote hond (labrador) bovenop Otto duikt en hem hardhandig begint te schudden, maar ook wel naar aanleiding van andere voorvallen en topics hier op het forum: wat is 'dominant' nu precies?

Het speelde zich af op een losloopveldje waar ik meestal heen ga voor een kort rondje. Ik had Otto aan de lijn en twijfelde al of ik over het veldje zou lopen met hem omdat ik daar een groepje mensen zag staan met honden die ik kende en waarmee het altijd goed gaat. Toch gedaan, een paar bekende honden kwamen naar ons toe en begonnen met Otto te spelen en daar kwam ineens de labrador - ook van een afstandje naar ons toe gerend. Hij sprong direct bovenop Otto. De eigenares van de labrador stond met de andere hondenbaasjes te praten. Nadat ze haar hond eraf had getrokken en aangelijnd was het een 'dan zal die kleine wel dominant zijn geweest'.

Ik was hondsmoe op dat moment, had gewerkt, en had geen trek in discussies over wat en hoe het gebeurd was en over hoe honden onderling de hiërarchie regelen of dat het roedelgedrag zou zijn geweest waarbij Otto de 'indringer' was en dus: dan zal die kleine wel dominant zijn geweest. En ik had Otto aan de lijn, dat zou ook nog kunnen meespelen.

Maar wanneer is een hond dominant? Wat zijn signalen van dominantie? Soms zie ik een hond op een afstand al gaan liggen en naar Otto staren. Is dat ook 'dominantie'? Ik lees ook wel 'fixeren', komt dat voort vanuit dominantie? Ik denk wel eens dat het woordje 'dominant' te pas en te onpas wordt gebruikt binnen allerlei situaties. Maar misschien denk ik dat wel vanuit mijn onwetendheid.
Kan ik zelf op een of andere manier trainen met Otto om dit soort confrontaties te voorkomen?
Ik weet dat Otto niet snel onderdanig is naar andere honden. Bij een ontmoeting met een vreemde hond is hij belangstellend, stelt zich wel 'stoer' op, wat ik (terecht of niet) eerder zie als zelfvertrouwen dan als dominant.

Ik ben er vanmiddag verder niet heel erg op ingegaan, ik heb wel gezegd dat dit negen van de tien keer gebeurt met vreemde grotere honden/reuen en dat ik om deze reden heel terughoudend ben geworden met grote honden - het is altijd het kleine hondje dat het aflegt bij zo'n clash. Deze hond deed het inderdaad ook anders nooit, en als we elkaar op straat zonder andere honden in de omgeving zouden tegenkomen zou dit waarschijnlijk niet gebeuren, en later een 'oja, toch wel, dat was ook met zo'n klein hondje'.

Het voorval zelf op het veldje doet niet terzake, daar zijn we schadeloos uitgekomen, maar ik ben wel benieuwd naar reacties op 'dominantie' en hopelijk wat handreikingen om hierop met Otto te kunnen trainen.

[Maeve]

Ik denk dat het vooral komt omdat die situatie eigenlijk heel onnatuurlijk is. Van oorsprong leven honden in roedels en die gaan niet gezellig even met andere roedels op een veldje verzamelen Dus inderdaad, indringer kan..ik heb het met Nilo ook eens gehad. We fietsten langs een groepje honden wat daar elke avond kwam, dit was dus wel een roedel. En voor ik er erg in had, werd Nilo keihard gecorrigeert door die hele roedel. Hij was de indringer, en omdat er niet zozeer een duidelijke hierachie is, gaan ze er allemaal maar op af.

Overigens kunnen honden ook fixeren uit onzekerheid. Dat op een afstand liggen en fixeren vind meer een voorbeeld van dat. Even de kat uit de boom kijken, afwachten voor je je er gelijk in mengt. Ik denk dat een écht dominante hond dat helemaal niet zo laat merken. Onze Nora vind ik daar een voorbeeld van. Aan haar houding merk je weinig, niet onderdanig maar ook niet opvallend dominant, want dat is niet nodig. Ze hoeft zich niet te bewijzen want ze is gewoon de leider. Zij heeft ook bijna nooit conflicten met andere honden, uitzondering daargelaten natuurlijk maar meestal kan ik haar gerust meenemen en lijkt zo'n tijdelijke roedel dan juist te kalmeren. Nilo daarentegen vind zichzelf heeeel wat. Die kan met een hoge houding zo'n groep in lopen, niet gelijk op iedereen af stuiteren maar hij straalt toch wel zelfvertrouwen uit. En toch beschikt Nora over meer zelfvertrouwen dan hem. Nilo lokt meer problemen uit en is minder stabiel, waardoor hij compenseert door een hoge houding aan te nemen.

[Miranda]

Pfff. Dominantie kan zich op heel veel manieren uiten.
Kort door de bocht: Een dominante hond houdt alles hoog.
Oren, kop, staart, borst wat breed maken. Als zo'n hond verder ontspannen is, is er niet zoveel aan de hand meestal.
Als ze dan ook nog met stijve poten gaan lopen, en een hoge strakke stijve kwispel geven én gaan fixeren kun je zo'n hond beter mijden.

Overigens kunnen honden ook fixeren uit onzekerheid. Dat op een afstand liggen en fixeren vind meer een voorbeeld van dat. Even de kat uit de boom kijken, afwachten voor je je er gelijk in mengt.

Ja, dat doet Skadi.

We komen elke week een keer of drie een heidewachtel tegen die ongeveer dezelfde energie heeft als Skadi.
Heel zacht, maar wel ontzettend vrolijk. Het gaan liggen, van beide honden, begint al op 50 meter afstand. Even opstaan, paar pasjes zetten (zo laag mogelijk), en weer gaan liggen. Kop maar eens afbuigen, lage kwispel. Nou ja, ze zijn er elke keer maar druk mee.
Totdat ze bij elkaar zijn, dan is het spelen geblazen.
Baasje van de heidewachtel en ik vinden het wel grappig. We staan altijd even te kletsen omdat we (noodgedwongen) op de honden wachten

Ik laat Skadi dat trouwens altijd doen (behalve als ik een hond niet vertrouw, maar dan doet zij het uit zichzelf al niet, dan blijft ze bij mij in de buurt, onderwijl een shitload aan kalmerende signalen naar die hond gevend), dat gaan liggen.
Het is echt uit onzekerheid, afwachtend. Als ik haar onder druk ga zetten op zo'n moment en haar dwing recht op zo'n hond af te lopen, gaat ze nog onzekerder worden en valt ze uit.
De eerste klap is een daalder waard, of zo.

[S@ndr@]

Als van Gils de kans krijgt dan gaat hij ook liggen -
maar hij kijkt dan vaak weg, is meer een soort van voor-ontmoeting en de indruk wekken van ik ben niet gevaarlijk hoor.
Hij mag het vaak niet,want ik vind het dwingend naar mij toe van ik wil kennis maken.
maar er zit geen kwade bedoeling achter

[bouvierpoedel]

Heeft niets met dominant of roedelgedrag te maken.
Je ziet het vaker bij van die zogenaamde gelegenheids roedels .
Sommige zijn nogal goed in gebied of teven claimen omdat zij daar regelmatig lopen.
Anderen kunnen de strress niett aan daardoor en dan krijg je dit soort gedrag van ongeleide projectielen die overal bovenop duiken.
Gewoon agressie vanuit .............? Angst/onzekerheid /eerste klap is een daalder waard/stress.??

[Minhie]

Dat hele op de grond liggen, niet aankijken, wegkijken, spelbuigingen vind ik dan weer mooie voorbeelden van kalmerende signalen.

[[Sandra]]

Heeft niets met dominant of roedelgedrag te maken.
Je ziet het vaker bij van die zogenaamde gelegenheids roedels .
Sommige zijn nogal goed in gebied of teven claimen omdat zij daar regelmatig lopen.
Anderen kunnen de strress niett aan daardoor en dan krijg je dit soort gedrag van ongeleide projectielen die overal bovenop duiken.
Gewoon agressie vanuit .............? Angst/onzekerheid /eerste klap is een daalder waard/stress.??

Dit was de situatie inderdaad. De andere honden kende ik, de labrador niet. Kom er dan maar eens achter waarom die er zo ineens bovenop klapt.
Maar dat dan het woordje 'dominant' zo snel valt. Soms lijkt het alsof gedrag daaronder wordt weggeschoffeld.

[Moos]

Heeft niets met dominant of roedelgedrag te maken.
Je ziet het vaker bij van die zogenaamde gelegenheids roedels .
Sommige zijn nogal goed in gebied of teven claimen omdat zij daar regelmatig lopen.
Anderen kunnen de strress niett aan daardoor en dan krijg je dit soort gedrag van ongeleide projectielen die overal bovenop duiken.
Gewoon agressie vanuit .............? Angst/onzekerheid /eerste klap is een daalder waard/stress.??

Dit was de situatie inderdaad. De andere honden kende ik, de labrador niet. Kom er dan maar eens achter waarom die er zo ineens bovenop klapt.
Maar dat dan het woordje 'dominant' zo snel valt. Soms lijkt het alsof gedrag daaronder wordt weggeschoffeld.

Die mevrouw zocht gewoon een lekker excuus waarom zij haar hond niet onder controle hoefde te houden. Vreselijk irritant vind ik dat soort mensen
Moos (klein reutje, qua karakter naar andere honden beetje type Otto denk ik zo) is weleens besprongen door een Ridgeback reu, terwijl de baas van afstand naar mij riep "hij houdt ook niet van kleine witte hondjes, ze moeten gevlekt zijn!".
Over achterlijke excuses gesproken

Als je hond meteen op een andere hond duikt "als deze dominant is" dan hou je die hond maar lekker bij je

[Miranda]

Dat hele op de grond liggen, niet aankijken, wegkijken, spelbuigingen vind ik dan weer mooie voorbeelden van kalmerende signalen.

Yup.

Maar dat dan het woordje 'dominant' zo snel valt. Soms lijkt het alsof gedrag daaronder wordt weggeschoffeld.

Mensen zijn dom. En snappen niet zoveel van hondengedrag.
En eigen verantwoordelijkheid is al helemaal een vies ding. Afschuiven, die verantwoordelijkheid.
En het ligt altijd aan alles en iedereen, behalve aan hun eigen lieftallige Fikkie.
De geeft alleen maar een terechte correctie omdat 'die kleine zo dominant is' en daar kán hij niet tegen

Whoeps. Volgens mij heb ik weer eens een van mijn lichtelijk misantrope buien

[Danoontje powerrr]

Dominantie is geen karaktereigenschap, het is een gemoedstoestand die per situatie kan variëren.

Mee eens
Ook eens met Bouvierpoedel. Niet elke dominante hond doet agressief en niet elke agressieve hond doet dominant.
Dominantie wordt er inderdaad vaak ingegooid als verhelderende verklaring... met paarden net zo, heel irritant soms.

[iones]

Het speelde zich af op een losloopveldje waar ik meestal heen ga voor een kort rondje. Ik had Otto aan de lijn en twijfelde al of ik over het veldje zou lopen met hem omdat ik daar een groepje mensen zag staan met honden die ik kende en waarmee het altijd goed gaat. Toch gedaan, een paar bekende honden kwamen naar ons toe en begonnen met Otto te spelen en daar kwam ineens de labrador - ook van een afstandje naar ons toe gerend. Hij sprong direct bovenop Otto. De eigenares van de labrador stond met de andere hondenbaasjes te praten. Nadat ze haar hond eraf had getrokken en aangelijnd was het een 'dan zal die kleine wel dominant zijn geweest'.

Dus als ik het even samenvat: Otto was gewoon een beetje aan het spelen met andere honden, en van een afstandje kwam er een labrador op Otto af die hem zonder zichtbare aanleiding greep?
En dan maakt die eigenaar zich er vanaf met zeggen dat hij (Otto) "dan wel dominant zal zijn geweest"?
Die zou zich de ogen uit haar hoofd moeten schamen!
Al was het zo, dan nog heeft zij te zorgen dat haar hond dit gedrag niet vertoont.
Van een afstandje op een andere hond duiken om je punt te maken is belachelijk.

Dominantie is geen karaktereigenschap, het is een gemoedstoestand die per situatie kan variëren.
Een hond kan dominant zijn over een andere, maar net zo makkelijk onderdanig zijn naar een andere hond.
Natuurlijk kun je best honden typeren als zijnde dominant, Nora van Maeve is daar een voorbeeld van.
Mijn eigen reu is ook zo'n typische zelfverzekerde alfahond, en dat zijn honden die daar helemaal niks voor lijken te doen.
Ze staan als het ware boven die machtsstrijd, ze bemoeien zich daar niet mee, en andere honden hebben ook niet de moed om dat te betwisten.
Dit soort honden heeft dus ook nooit conflicten, omdat ze ze niet uitlokken, en er ook niet voor uitgedaagd worden.

Wat ik van jou lees, behoort Otto zeker niet tot deze groep.
Dat geeft helemaal niks, het merendeel van de honden behoort niet tot deze groep.
Maar ongeacht hoe jouw hond in elkaar steekt, zolang er geen sprake is van interactie tussen hem en een andere hond, heeft die andere hond hem niet te grijpen.
Om geen enkele reden!
Als ik een hondje als Otto had gehad, had die labrador dus een schup onder zijn reet gekregen.
Opgedonderd!

Amen!
Het is die labrador die er op klapt en niet andersom!
Mijn hond zou dat ook niet mogen, dat zou ik niet accepteren. En ik accepteer het ook niet dat andere honden dat bij de mijne doen.

Ja joh, maar daarmee ontslaan mensen zich gewoon lekker makkelijk van hun eigen verantwoordelijkheid.

Daar komt het in dit verhaal volgens mij zeer zeker op neer.
Want of andere honden dominant zijn of niet, je hebt je eigen hond tenminste onder controle te hebben. En dat had de mevrouw van de labrador dus niet.

[Woest]

Tsss wat een onzin zeg. Het kan best dat jouw hond zich misschien iets 'dominant' opstelde, of liever gezegd 'niet onderdanig genoeg naar de zin van de labrador' Maar hoe dan ook hoor die labrador jouw hond gewoon niet aan te vliegen.

Overigens heb ik ook een klein geval die zich regelmatig 'dominant' op lijkt te stellen tegenover andere reuen, waardoor er wat onenigheid ontstaat. Ondanks dat Rico meestal 'slachtoffer' lijkt, corrigeer ik hem wel, en grappig genoeg is het dan ook meestal meteen afgelopen. Rico loopt weg en andere hond stopt met lelijk doen.

Jouw hond zal dus best gedrag hebben laten zien wat de labrador niet beviel, maar als haar hond jouw hond aanviel, is dat toch echt niet alleen de schuld van jouw hond.
En om dat dan zo te zeggen vind ik dan ook heel apart. Ze kan ook gewoon zeggen, 'sorry hoor, dat doetie anders nooit'

[iones]

De aanvaller is nog altijd de agressor.

[tineke]

Dus inderdaad, indringer kan..ik heb het met Nilo ook eens gehad. We fietsten langs een groepje honden wat daar elke avond kwam, dit was dus wel een roedel. En voor ik er erg in had, werd Nilo keihard gecorrigeert door die hele roedel. Hij was de indringer, en omdat er niet zozeer een duidelijke hierachie is, gaan ze er allemaal maar op af.

Ik denk dat dat mede komt door het langsfietsen ,imo reageren honden daar sterker op.
Niet dat dat een excuus is ,want nog steeds horen baasjes hun honden onder controle te houden

[[Sandra]]

Tsss wat een onzin zeg. Het kan best dat jouw hond zich misschien iets 'dominant' opstelde, of liever gezegd 'niet onderdanig genoeg naar de zin van de labrador' Maar hoe dan ook hoor die labrador jouw hond gewoon niet aan te vliegen.

Overigens heb ik ook een klein geval die zich regelmatig 'dominant' op lijkt te stellen tegenover andere reuen, waardoor er wat onenigheid ontstaat. Ondanks dat Rico meestal 'slachtoffer' lijkt, corrigeer ik hem wel, en grappig genoeg is het dan ook meestal meteen afgelopen. Rico loopt weg en andere hond stopt met lelijk doen.

Jouw hond zal dus best gedrag hebben laten zien wat de labrador niet beviel, maar als haar hond jouw hond aanviel, is dat toch echt niet alleen de schuld van jouw hond.
En om dat dan zo te zeggen vind ik dan ook heel apart. Ze kan ook gewoon zeggen, 'sorry hoor, dat doetie anders nooit'

Ik wil er juist de vinger achter krijgen of Otto iets doet of uitstraalt wat een agressieve reactie van andere honden oplevert. Ik heb er hier wel vaker over gepost. En als dat zo is, kijken of ik daarmee iets kan. Ik probeer signalen van dominantie, die hierboven staan omschreven (staart hoog e.d) wel altijd te zien, zowel bij Otto zelf als bij andere honden. In dit geval met de labrador was er [voor zover ik het kan nagaan] geen interactie tussen hem en Otto, maar: labrador had neem ik aan wel gezien dat de andere honden ineens onze kant op kwamen.
Vooralsnog kom ik erop uit dat het meer een stevig zelfvertrouwen is dat Otto uitstraalt. Ik vind hem soms wat uitdagend overkomen. Ik kan me voorstellen dat dit bij wat onzekere honden tot reacties kan leiden. Hij draagt altijd zijn staart rechtop (lichaamsbouw). In sommige contacten heeft hij wel belangstelling voor de andere hond, maar hij loopt door als de andere hond doorloopt of wordt meegetrokken, in het passeren uitvalt... Soms erkent hij in de andere hond zijn meerdere en gaat hij op zijn rug liggen en vaak gaat het goed, wordt er uitgebreid gesnuffeld enzo.

En het zal vergoelijkend richting die vrouw van die labrador klinken, maar als je weet dat je hond iets heeft tegen kleine witte of gevlekte [Moos, wat een belachelijke opmerking van die man] hondjes, dan is het dus een aantal malen gebeurd dat je hond kleine hondjes is aangevlogen. Dat zal toch een aantal malen 'moeten' gebeuren eer je weet dat om die reden je hond bij je moet houden. Misschien wist deze vrouw dit over haar eigen hond [nog] niet, al zei ze wel dat hij al eens eerder een klein hondje had aangevallen. Hopelijk denkt ze daar een volgende keer aan en staat ze niet meteen klaar met het woordje 'dominant'.

[gyanty]

Tja in principe heeft dominantie in deze context niet zoveel te maken. Want een hond is dominant ten op zichte van een hond waar hij een relatie mee heeft, niet met een hond waar hij interactie mee heeft (buiten het feit dat er geen rechtstreekse interactie was) Je kan je afvragen of een hond een 'relatie' heeft met een hond die hij soms tegenkomt. Hoogsten zou je kunnen zeggen dat Otto misschien zelfverzekerd was in deze situatie (dat is de gemoedstoestand t.o.v honden waar geen directe 'relatie' mee is.

Het echte roedelgedrag en daarvan uitvallen is niet zozeer bekend van honden als we kijken naar roedels zwerfhonden. Hierin blijven de honden namelijk als individuen hun eigen ding doen, en is het een komen en gaan van 'leden'.

De labrador was vast niet zo'n oude reu, met nogal wat regelneverige capaciteiten. Wilden de boel onder controle houden en op een niet zo'n positieve manier. Kay heeft daar eerder ook wel eens wat last van gehad en als eigenaar van die labrador zou ik daar zeker eens een stokje voor steken. Die regelneven gaan namelijk uiteindelijk in raptempo door en zeker hieruit blijkt de twijfelachtige positie van de baas. Een hond die denkt te moeten gaan regelen met onderonsje buiten hem om, heeft een probleem in de hierarchie met zijn baas. Op zich geen vreemd gedrag als de reu nog jong is, maar wel iets waar je ter dege tegen op moet gaan treden.