Henkie is al een paar weken geobserdeerd door alles wat vliegt en scharrelt in het park. Vooral de eenden bij de vijver in het park zijn reuze interessant. Als je er op af loopt, vliegen ze weg en maken ze een kwaak-geluid. En als ze in het water zitten, kan je er niet bij komen zonder natte voeten te krijgen... Ze komen dan nieuwsgierig dichtbij en Henk doet dan onzeker een stapje terug. Hij probeert ze soms op te jagen, maar is wat klungelig en de eenden hebben hem al ver van te voren door. Zodra ze het water in gaan, haakt hij af. Als ik hem terug roep, komt hij superblij aanhuppelen, is helemaal in zijn nopjes omdat hij een diertje gezien heeft. Ik denk dat hij er eigenlijk graag mee wil spelen, net zoals met alle andere diertjes die hij tegenkomt onderweg.
Nu waren we gisteren in het bos en daar is een grote vijver met ganzen en eenden. Henk scharrelde wat rond, vrat wat eendenpoep en ineens spotte hij in het water een grote witte zwaan. De zwaan zwom wat rond en kwam steeds dichterbij. Henkie zat verscholen achter een struikje en stapje voor stapje kwam hij dichterbij, benieuwd wat dat nu toch weer voor raar beest was. De zwaan spot Henkie, komt omhoog en klappert met zijn grote vleugels.
En Henkie?
Die zet het op een lopen, via de struiken, achter een boom langs om vervolgens zijn veiligheid te zoeken bij Cena! Acharme wat was hij bang!!
De rest van de wandeling is hij op zijn hoede geweest! En toen vandaag een paar eendjes in het park het pad overstaken, wist hij niet hoe snel hij rechtsomkeert moest maken!

Ik geloof dat zijn eendenobsessie wel over is nu!