Het HondenForum

Ben je streng of laat je veel gaan? Ik laat, vooral binnen heel veel gaan. Ze mogen liggen waar ze willen, blaffen als ze denken dat er iets is en klieren wanneer ze zin hebben. Ze doen maar waar ze zin in hebben en dat is voor mij geen probleem. Buiten mogen ze ook heel veel, maar dan houd ik de een wat strakker dan de ander. Ze lopen alle 4 los (als er geen weg in de buurt is). Kenzo loopt ook altijd los, maar moet altijd even aan de lijn bij een vreemde hond, omdat ik eerst wil weten of het een reu of teef is. Ook mogen de dames niet zomaar op honden afstuiven en dat weten ze, als er een hond aankomt komen ze eerst naast me lopen en pas bij mijn "vrij" mogen ze gaan.
Een ding ben ik echt heel erg streng in en dat is buiten vreten. Daar zit ik echt heel erg bovenop en als er een wat vreet krijgt ie echt op zn lazer. Helaas heb ik er 4 die zo ongeveer alles eten wat er ligt.

Het strak houden ligt dus een beetje aan de hond, de meiden zijn lief tegen alles en iedereen buiten dus die kan ik ook laten. Kenzo is alleen met reuen moeilijk en moet dan even vast

Dussss ik vraag mij af, hoe streng zijn jullie

Ik kan redelijk op mijn strepen staan en streng zijn bij de weinige regels die er zijn.
Maar voor de rest mogen ze hond zijn .

ik hou de regie strak in handen, maar wel op een hele rustige manier.
ook buiten houdt ik strak de vinger aan de pols, het arme beest mag dus niets

Dat blaffen binnen, dat wordt automatisch afgestraft met een brul. Ik kan daar nix aan doen: Zit ik lekker rustig en Noa denkt ineens iets te horen waarna er een té hoge harde kef komt van heb ik jou daar. Ik schrik me altijd een ongeluk en brul dan NOA!

Verder ben ik consequent in wat ik verbied en toelaat. Dat vind ik belangrijk.

Er gelden hier een paar regels en daar ben ik ook streng in. Buiten zijn wacht en hier heilig en binnen de kat niet plagen en als ik om wat voor reden dan ook zeg dat iets klaar is dan is het ook klaar. Ze mogen overal liggen, ze mogen vragen om aandacht en uitdagen tot spelen.

Ik ben vrij streng. Buiten mogen ze veel als ik ze los laat en binnen mogen ze in principe alles. Ze mogen liggen waar ze willen en lopen waar ze willen. Maar ik heb wel regels. Binnen de zithoek wordt niet gelopen. Je mag ergens heen daar om te gaan liggen maar we gaan niet rondjes om de tafel of staan voor de TV oid. Ook mogen ze hier niet spelen binnen. Mocht wel met de reu maar twee teven die al even sterk en even groot zijn en waarbij het altijd "op huilen uitdraait" mogen dus niet spelen. Ik denk dat ze dat ook wel prettig vinden want als ze spelen is er al snel een die het niet meer zo leuk vindt.

Buiten aan de riem mogen ze niet trekken, niet stoppen (alleen om te poepen) en niet jagen. Dan zeg ik dus, we gaan NIET jagen en dan moeten ze door lopen al schieten de konijnen voor hun bek langs. Ze mogen buiten ook geen contact met mensen maken. Nooit. Ze mogen ook niet zelf op honden af rennen maar dat is me wel een paar keer gebeurd helaas. Cleo luistert niet zo goed, Eva luistert perfect. Alleen luistert ze ook naar Cleo. Dus als die naar een hond rent rent Eva hoe dan ook mee. Wel komt ze snel weer terug gelukkig. Cleo komt dan gewoon pas terug als ze geen zin meer heeft om met die hond of baas om te gaan.

Binnen ben ik eigenlijk ook vrij makkelijk. Ze mogen bepaalde dingen zeker niet, zoals bijvoorbeeld tegen het aanrecht aan staan om er etenswaar te scoren, of maar door blijven blaffen om "niets". Buiten beng ik strenger: niet achter fietsers aanjakkeren, rustig blijven als we andere honden passeren, niet achter katten aanjagen, maar of het nu altijd lukt om ze rustig te houden..... ......ze steken soms nog net niet hun middelvinger naar me op. Ik heb niet altijd genoeg overwicht Verder zijn ze wel lief, hoor Alleen ik als baas......tja

ik ben waarschijnlijk iets te makkelijk voor het type honden die ik heb, want ze lopen gewoon over me heen. En vooral op dagen dat ik het niet kan hebben zijn ze onuitstaanbaar vervelend ze mogen voor mijn gevoel dus eigenlijk iets te veel, maar met 6 moet je soms toch op je strepen staan anders is het oorlog

Ik ben een leuke baas
Binnen mag veel behalve op de tafels of kastjes staan, blaffen prima, ze blaft niet door.

Buiten is het tegenwoordig veel aan de rollijn in de stad (net een grote bekeuring gehad).
In het buitengebied is het redelijk vrij, het licht eraan hoe druk het is, maar niet van je zoekt het maar uit.. doorlopen.
Aangezien ze een snoei hekel heeft gekregen aan kleine volwassen gilhondjes mag ze niet meer vrij op kleintjes af.

Verder heeft Lille een heel eigen willetje vb, vrijdag voor het eerst weer gaan fietsen maar volgens haar ook nog de verkeerde kant op.
Resultaat een stribbelende, kokkende hond, ik schrok me dood dus een eindje lopen daarna weer fietsen en daar ging ze stralend in galop, eigenwijs wie????

Ik was redelijk vrij maar met Ziva ben ik redelijk strak moeten worden. Die wil duidelijke regels anders gaat ze die zelf verzinnen. En dat werkt niet zo goed

Hier gaat het er best streng aan toe, niet heel hard, maar wat niet mag, dat mag ook echt niet.

Maar ik ben wel een (best wel pittige) pup aan het opvoeden, als ik nu niet consequent ben, ben ik bang dat ik een monster creëer.

Ze mag nog best wel dingen hoor, bijvoorbeeld als ik ook zin heb, wil ik best met haar spelen als ze met een trekding aan komt zetten, ze mag op de bank liggen als ik er ook zit en ze mag rustig haar nest van de ene kant naar de andere kant verplaatsen, ik schuif het wel weer een keer terug.

Ik vind mijzelf duidelijk naar de honden toe, meer is niet nodig.

Ik ben makkelijk in de zin dat ze veel mogen. Ze mogen op de bank en op bed binnen, mogen in de keuken komen staan als ik eten klaar maak, en ze mogen altijd zelf bekijken waar ze willen gaan liggen, overdag en 's nachts.
Buiten mogen ze zelf bekijken wat ze doen als we andere honden tegenkomen, en mensen ondertussen eigenlijk ook wel want Vera heeft dat doldrieste begroeten van iedereen eindelijk afgezworen ( ). Honden negeren ze of doen vriendelijk/onderdanig tegen, en onbekende mensen negeren ze of gaan ze gewoon op 4 poten even snel een aai halen. En Vera mag eigenlijk altijd wel het water in. Saartje krijgt regelmatig om niks een koekie van me Wat me meteen brengt bij Saars vreten in de bosjes, en dat is eigenlijk gewoon altijd mijn eigen schuld. Ze is feilloos terug te roepen voordat ze de bosjes in is geschoten, en als domme baas dus niet oplet, tja, eigen schuld dikke bult zal ik maar zeggen

Ik ben eigenlijk sinds ik met Vera opvoeden ben begonnen in 1 ding heel streng, en dat is dat ik aandacht wil van haar als ik dat vraag. Als ik dus haar naam zeg dan wil ik dat ze contact met me zoekt, altijd, en ik zie ook geen enkele keer geen contact zoeken door de vingers. Ze hoeft niet te komen, maar ze moet naar me kijken om te horen wat ik dan verder van d'r wil. Dat weet ze wel, en dus reageert ze eigenlijk vrijwel altijd als ik haar naam zeg, en zo niet dan loop ik met priemende blik haar kant op en dan weet ze niet hoe snel ze met alles laag aan moet komen zetten. Dan is ze ook weer braaf
Aangezien dat dus heel goed gaat kan ik verder heel laks zijn. Want als ik ze eens een keer niet in de keuken wil hebben dan stuur ik ze gewoon weg. Wil ik dat ze die ene hond per se negeren roep ik ze naast me, en wil ik per se dat ze die mensen heel ruim passeren vraag ik ook even aandacht.
Ze mogen dus eigenlijk hun eigen gang gaan, totdat ik hun aandacht vraag om ze 'te sturen'.

Binnen bepaalde grenzen mogen ze alles.

Ik ben vrij makkelijk

Consequent.
Ik heb twee totaal verschillende honden die allebei een hele andere aanpak nodig heb, maar allebei weten ze wel waar ze aantoe zijn.
Charlie mag meer en van Pluis verwacht ik minder.

Binnen bepaalde grenzen mogen ze heel veel, uiteinderlijk is mijn wil wet en daar hebben ze het maar mee te doen

verder ben ik echt het type : mn hondjes zijn alles voor me en aan knuffels geen gebrek

Hier verschilt het per hond maar er zijn wel wat algemene dingen;
Aanrecht, tafels, prullenbakken zijn verboden gebied en daar houden ze zich gelukkig aan. Als ze iets van ons krijgen wordt dat niet tussen de vingers vandaan gegrist maar gewoon rustig en beschaafd aangepakt. Als ze aan de lijn lopen, dan wordt er niet getrokken en er wordt doorgelopen. De losloop momenten zijn vele malen langer en ik wil geen geklier met drie grote honden aan de lijn, dus daarom deze regel.
Jelka en Sam mogen op de bank of even bij ons op bed als ze dat willen. Jurek mag dit niet want die denkt dan gelijk dat hij het voor het zeggen heeft. Met Jurek staan we dus wat meer op onze strepen wat leiding aan gaat, omdat hij anders zelf het heft teveel in handen neemt.
Buiten in de tuin doorblaffen betekend onherroepelijk naar binnen. Even aanslaan mag maar daarna moet het afgelopen zijn.

Poeh Ik ben niet super streng, maar ik laat ook niet veel gaan, dat kan ook niet met mijn honden.

Ze mogen wel op de bank, ook uit eigen initiatief. Ze mogen in de keuken, ze mogen even aanslaan bij onraad, maar zodra ik zeg genoeg, moeten ze ook stil zijn.
Ze mogen niet bietsen (maar het kwijl loopt wel uit Puchu's bek als ik iets eet, haha), ze mogen niet trekken, ze mogen wél snuffelen buiten, maar daar moeten ze dan rustig heenlopen zonder schouders die uit de kom gaan
Ze mogen in de tuin wanneer ze willen, maar ze mogen daar geen lawaai schoppen en ze mogen samen spelen wanneer ze willen.

Voor Kaya is de regel dat ze nooit mag 'dwingen'. Kaya kan erg dwingen en zodra ze dat gaat doen, neemt ze het heft in eigen hand/poot.
Voor Puchu zijn onlangs de regels aangescherpt ivm zijn gedrag buiten, dus dat is nu ook netjes wachten, de drempel pas over als ik het zeg, keurig naast lopen, hij mag nergens de leiding nemen en dus geen stap voor mij uit lopen.


Zo ongeveer allemaal

Het hangt van de soort af wat voor een baas ik ben.
Bij werk-rassen was ik tamelijk veeleisend. Omdat Duitse herders en andere herder rassen graag bezigheden hebben, waardoor zij ook weer geestelijk gezond blijven.
Omdat ik mij toegelegd heb op probleem-honden en verschoppelingen is mijn benadering per hond verschillend.
De angstige hond, moet weer vertrouwen kunnen opbouwen. De agressieve hond moet ingetoomd worden.
En met een autistische hond kan je vaak helemaal niets...
In de loop der jaren leerde ik van mijn honden dat je niet op alle slakken zout moet leggen, en dat je niet alles moet willen zien. Zonder dat je gezag daar onder lijdt. Met andere woorden mijn kinderen en mijn honden konden wel eens ergens mee wegkomen. Er moet wat ruimte zijn.
Ik ben wel consequent vriendelijk, en ik word nooit kwaad. Soms speel ik wel dat ik kwaad ben, maar inwendig loop ik dan nog te grinniken. Ik straf niet, omdat ik niet in straf geloof. Wel in een korte correctie, meestal in de vorm van een blaf.

laeken schreef;

Ze mogen buiten ook geen contact met mensen maken. Nooit.

Wat is de achterliggende gedachte hierbij? Is het schadelijk voor de honden om contact te leggen met andere mensen?

Omdat honden heel beleefd zijn leg ik zelf vaak als eerste contact met vreemde honden.
Na een aantal ontmoetingen komen ze mij dan uit beleefdheid of uit aangeboren vriendelijkheid begroeten.

Hier ben ik streng. Ze mogen alles mits ik daar toestemming voor heb gegeven.

Ik denk dat ik redelijk streng ben, al zie ik dat als consequent.
Er zijn duidelijke regels zoals niet bedelen, niet trekken, niet op de bank, niet overmatig blaffen en voor de reu niet elke boom, paal, struik enz heeft jou geurtje nodig . En die regels zijn hard, dus niet soms wel en soms niet. Dat moet ook wel heb drie honden, die allemaal sterk in hun schoenen staan en het liefst de baas zijn. Zo is het duidelijk voor ze en ik geloof dat ze dat prettig vinden.
Maar spelen ze buiten in de tuin dan mag er veel. Ze kunnen dan veel geluid maken en dat vind ik best, zolang ze maar niet hard gaan blaffen. Ook tijdens de wandelingen kan er veel, al wordt er natuurlijk niet gejaagd op levend wild en laten we vreemde honden met rust.
En ach ook hier liggen we 's avonds wel eens met z'n allen op de grond te dollen met de honden......

Ik ben geloof ik precies zoals jij bent.
In huis ben ik heel gemakkelijk. Ze mogen bedelen, op de banken, even aanslaan als ze iets horen, met modderlichamen naar binnen etc etc.
buiten ben ik wat strenger.
Van Hera eis ik dat ze onmiddelijk luisterd als ik roep, dat moet ook wel met haar hond-agressie. "Hier" betekend direct en heel snel bij mij komen. Verder mag Hera absoluut niet zelf op andere honden afrennen maar dat doet ze uit zichzelf al niet. Heb ik haar ook niet hoven te leren. Hera heeft geen oog voor honden op een paar meter afstand. Dus dat is gemakkelijk.

Cash mag buiten veel. Maarrrrr met andere honden zit ik er wel bovenop. Hij mag ook niet zomaar op vreemde honden afrennen. Soms nog lastig voor hem, hij wil graag contact maken met andere honden en ook graag spelen. Toch luisterd hij goed als ik 'hier' roep. Verder mag hij absoluut niet uitvallen aan de lijn daar ben ik echt heel streng in bij hem. De allereerste keer dat hij meende iets te moeten 'zeggen' tegen een passerende hond heb ik dat direct de kop in gedrukt. Hij doet het dus ook niet. Hij kan zonder zelf een grom te laten vallen langs een uitvallende hond lopen. Daar ben ik ook wel trots op moet ik zeggen. Het moet ook wel want hij is beresterk voor mij. Van hem eis ik dus geen gekloot aan de lijn.
Maar omdat ik daar dus vanaf pup mee bezig ben geweest is dat nu gewoon 'normaal' voor hem.

Ach ja en bij Woopy zal alles me wel. Hij kan buiten niet los dus problemen heb ik zelden met hem. Ja hij wil weleens vervelend doen tegen een andere hond aan de lijn maar bij hem is 1 hele boze blik voldoende om hem te doen stoppen.

Ik ben een slappe baas, geef ik direct toe. Moet ook meestal lachen om dingen die ze uithalen .

Ik heb dan ook verschrikkelijk m'n best moeten doen om mij aan te passen aan de behoefte van Cody aan een zeer strakke, consequente aanpak. Maar ik moet er nog steeds iedere keer aan denken 'o ja, dát mag hij niet, dit wil wil ik niet, zus mag ik niet toestaan'. Heel lastig. Gelukkig kan ik bij mijn meiden nog steeds m'n eigen ruggegraatloze zelf zijn, die zijn veels te damesachtig en lief om er misbruik van te maken .

Edit: ik betrap mezelf trouwens ook op dezelfde fout bij mijn zoon. Gisteravond was hij weer aan het klieren, niet willen slapen, stiekem op zolder aan mijn spullen zitten. Op een gegeven moment ('t was al half twaalf) was ik het zó zat dat ik heb gezegd dat hij huisarrest had.
Vanochtend staat hij me met smekende ogen aan te kijken: 'mam, het is de laatste dag van de vakantie en ik heb met mijn vriendjes afgesproken. Mag ik alsjeblieft tóch weg????'
En sukkel die ik ben, ga ik weer door de knieën. Want het is zielig om de laatste vakantiedag gedwongen binnen te blijven .

Oh dat is niet handig he.. je zoon loopt dan dwars over je heen want hij heeft wel door dat mama's regels niet gelden.

Er gebeurt binnen weinig wat ik niet wil.. alleen breng ik dat op zo een manier dat de honden denken dat zij dat willen... behalve als ik er niet ben dan roven ze de prullenbak nog wel eens leeg.
Buiten als Bowie losloopt gaat het eigenlijk ook wel zoals ik wil dat het gaat.. af en toe moet ik even op een rustige manier duidelijk maken dat ik iets anders verwacht dan dat zij wil gaan doen maar verder loopt het best lekker.
Samara stuur ik helemaal niet bij, die is zo braaf en relax... doet niets raars oid.
Ik ben wel heel erg consequent in bepaalde dingen..zoals het blaffen.. prima als Bowie even aanslaat maar als ik zeg dat het klaar is moet het ook over zijn.

Ik ben eigenlijk te braaf, hij moet luisteren maar met zen donkere kijkers kan hij me tot veel overhalen
Hij mag binnen alles, behalve zoals bij vele is het aanrecht, de tafel en de kasten verboden gebied, dat weet hij ook en daar houdt hij zich dan ook aan.
Hij heeft zijn eigen zetel en moet dus ook niet proberen in de salon te komen liggen, maar dat doet hij ook niet aangezien hij liever op de grond ligt
Voor buiten heeft hij 2 lijnen, de lijn om te gehoorzamen (politielijn) en de rolflex van 8 meter waar hij mee voordoor mag lopen.
Naar andere honden spurten mag hij ook niet, eerst rustig kennis maken, in mijn ogen mag hij soms nog te veel en in zijn ogen mag hij ocharme echt helemaal niets

Binnen ben ik niet heel streng. Ze mogen op de grond overal liggen. Spelen mag uiteraard, maar binnen wordt er niet geraced. Als er 1 begint, heb ik er hier zo 5 aan het racen en in ons huis is dat niet echt praktisch. Buiten ben ik strenger. Maar dat komt vooral omdat ik dan met een groep loop. Neem er meestal 3 of 4 tegelijk mee en dan wil ik geen getrek aan de riem. Ze moeten netjes naast lopen. Ze gaan los op stukken, waarvan ik zeker weet dat er geen verkeer komt. Als ik een andere hond tegenkom, gaan ze allen weer aan de riem. Anders rennen ze met z'n allen op de andere hond af en dat is zeker iets wat ik niet wil hebben.

Vooral als ik andere mensen tijdens de wandeling tegenkom, krijg ik altijd naar mijn hoofd geslingerd dat ik te streng voor ze ben. Ik denk dan altijd maar, wees blij, je wordt echt niet vrolijk als er een groep doldrieste honden op je af komt rennen.

Kelev de oude schreef:Het hangt van de soort af wat voor een baas ik ben.
Bij werk-rassen was ik tamelijk veeleisend. Omdat Duitse herders en andere herder rassen graag bezigheden hebben, waardoor zij ook weer geestelijk gezond blijven.
Omdat ik mij toegelegd heb op probleem-honden en verschoppelingen is mijn benadering per hond verschillend.
De angstige hond, moet weer vertrouwen kunnen opbouwen. De agressieve hond moet ingetoomd worden.
En met een autistische hond kan je vaak helemaal niets...
In de loop der jaren leerde ik van mijn honden dat je niet op alle slakken zout moet leggen, en dat je niet alles moet willen zien. Zonder dat je gezag daar onder lijdt. Met andere woorden mijn kinderen en mijn honden konden wel eens ergens mee wegkomen. Er moet wat ruimte zijn.
Ik ben wel consequent vriendelijk, en ik word nooit kwaad. Soms speel ik wel dat ik kwaad ben, maar inwendig loop ik dan nog te grinniken. Ik straf niet, omdat ik niet in straf geloof. Wel in een korte correctie, meestal in de vorm van een blaf.

laeken schreef;

Ze mogen buiten ook geen contact met mensen maken. Nooit.

Wat is de achterliggende gedachte hierbij? Is het schadelijk voor de honden om contact te leggen met andere mensen?

Omdat honden heel beleefd zijn leg ik zelf vaak als eerste contact met vreemde honden.
Na een aantal ontmoetingen komen ze mij dan uit beleefdheid of uit aangeboren vriendelijkheid begroeten.

Bij de meeste reacties zie ik veel terug in hoe ik omga met mijn honden. Deze reactie haal ik er even uit omdat je iets schrijft over autistische honden. Izzy is zo'n hond. Als een wrak meegenomen van Curacao een jaar geleden en nu kan ze nog steeds niks. Zit? wat is dat? Ze wordt heel erg nerveus als we haar iets willen leren. Dus Izzy laten we zo. We hebben even een "probleem" buiten gehad dat ze de mensen bij de honden weg wilde blaffen. zodra de hond naar haar toe kwam op haar geblaf was het goed. Nu zeg ik een keer stil en dat begrijpt ze zowaar.
Amy heeft natuurlijk wel wat meer regels nodig. Ze is nu ruim 6 maanden en is vooral binnen aan het proberen. Buiten luistert ze perfect, hoef haar weinig te corrigeren. Maar binnen is het soms een drama met bezoek, lees mijn moeder en zusje, die vreet ze op. Ze bijt echt uit enthousiasme en dan echt hard. Dus daar zijn we nu wel mee bezig om dat af te leren en gelukkig gaat dat steeds iets beter.

Ik geloof dat ik best streng ga wezen. Ben dat nu wel als ik andere honden onder mijn hoede heb.
Misschien is je eigen hond anders omdat die niet 'eigenlijk een andere baas heeft' zeg maar. Dus wie weet is het dan minder nodig.
Maar mezelf kennende ben ik best streng en consequent. Al zal ik in huis niet zo moeilijk zijn (mogen wel op banken liggen, beetje ravotten, etc.)