Eenmaal binnen ging hij naar de slaapkamer, waar hij bruin schuimgal (sorry voor de beelddenkers
De dierenarts zegt dat er van het spugen een adertje in zijn maagje gesprongen kan zijn. We kunnen straks terecht als we willen, ik kan het ook nog eventjes aankijken zegt ze.
Hij heeft inmiddels een half koekje gegeten en kijkt weer wat frisser uit zijn oogjes, maar ik maak me toch zorgen en probeer voor mezelf uit te vogelen of we nou naar de dokter gaan of het nog even afwachten. Ik weet het niet. Hij is duidelijk niet lekker, maar ik ben toch een beetje bang. Normaal ren ik niet zo snel naar de dierenarts van een keertje spugen, maar door dat bloed weet ik het nu niet meer.




