Vannacht werd ik wakker van zacht gepiep van 1 van de honden.
De Jack Russell lag boven, die was het niet.
Dus beneden, 1 van de Borders.
Bob ligt onderaan de trap en leek te slapen.
Bink begeeft zich normaal door het gehele huis en slaapt waar het hem uit komt.
Ik hoor nog steeds het gepiep, zachtjes.
Ik loop de trap af en hoor dat het uit de woonkamer komt.
Eerst kijk ik naar de bank, geen Bink.
Dan naar de erker, waar hij ook vaak ligt/zit, net achter de gordijnen...
Dan ineens ben ik klaar wakker, maar kan het beeld niet plaatsen.......
Bink staan voor de vensterbank.
Boven hem zit het gordijn, totaal opgerold, waarbij de onderzijde van het gordijn om zijn nek lijkt te zitten.
Het gordijn, dikkere vitrage, van 3 meter breed is tot een dikke kabel gedraaid.
Om zijn nek zat het lood koord, zo strak dat ik net met moeite mijn vinger er onder kreeg.
Bink stond recht op met zijn kop omhoog. Er zat dus weinig rek meer in.....
Ik weet niet hoe lang hij er gestaan heeft, maar het was onmogelijk voor hem om eruit te komen,
elke poging om zich te bevrijden zorgde dat het koord strakker kwam te zitten.
Ook wanneer hij zich verplaatste zorgde het gedraaide gordijn dat de zaak strakker kwam te zitten.
Gelukkig kon mijn, ook wakker geworden partner mij een schaar aangeven en kon ik met wat moeite de zaak losknippen.
Minuten lang heb ik met Bink in mijn armen geklemd verdwaasd gezeten......
Het was nu zo'n uur of 4 en normaal is de eerste er om 6 uur uit......
Dat zou hij niet overleefd hebben....
Waarschijnlijk heeft eerder die dag een hond, ik denk Bob, een scheur net boven het loodkoord gemaakt.
's Nachts is Bink uit de erker gesprongen. Het gordijn loopt hij dan naar binnen aan de onder zijde.
He daar hebben we ons spookje zeggen we dan altijd.....
Maar deze nacht was dat bijna echt.
Hij is met zijn kop door het gat gelopen en heeft zich vaster en vaster gedraaid...
Hij hield zich erg rustig was niet in paniek en heeft gewoon gewacht tot hij 'gered' werd...
Wanneer hij wat ruwer was dan had hij denk ik wel de gordijnen van het plafond kunnen rukken...
Dat was niet leuk, maar beter dan hem levenloos aan te treffen in de morgen....
Ik kan er nog niet bij hoe alles zo kan lopen, en het beeld is echt te bizar .....
Maar gelukkig is alles goed verlopen...door het oog van de naald..........
Ik hoop dat Bink nu gewoon lekker naast me komt liggen vannacht.....Maar enige zelfstandigheid en eigenwijsheid is onze puber niet vreemd.













