Even stoom afblazen hoor...
Zo ga je vroeg boodschappen doen en zo ben je de halve dag bezig...
Het begon allemaal doordat ik mijn zoon even op school afzette en vanuit daar naar de supermarkt reed. Toen richting de winkel reed, zag ik een hond lopen op het fietspad, richting drukke dreef. Ik kijken of ik een baas zag, maar in geen velden of wegen iemand te zien. Auto geparkeerd, terug gelopen en ja hoor, hond was bezig voor de tweede keer de dreef over te steken, een wonder dat hij niet geraakt werd door de auto's :N: . Ik heb hem geroepen en hij kwam naar me toe, mee gelokt met een rammelend blikje naar de auto. Hij sprong zo op de achterbank

. Ik ben de straat door gaan lopen en heb aan iemand met een hond gevraagd of ze hem soms kende. Ze heeft nog gekeken, maar geen herkenning. Nog hier en daar aangebeld, maar geen succes en verder natuurlijk niemand op straat. Toen ik zo een tijdje rond had gekeken of ik een zoekend iemand zag, heb ik hem meegenomen en ben naar het asiel gereden. Daar hebben ze hem nagekeken op chip met succes. Helaas was de eigenaar minder makkelijk te achterhalen, omdat er geen telefoonnummer geregistreerd was. Uiteindelijk lukte het het meisje van het asiel toch, maar geen gehoor. Ze mocht mij geen adres geven en eigenlijk mogen ze geen hond opnemen zonder rapport van de politie of dierenambulance, maar gelukkig hebben ze een uitzondering gemaakt. Toen ik alle papieren getekend had dat ik hem echt niet kende, hebben ze hem in een hok gestopt. Het was nog een schat van een hond ook
Toen ik op het punt stond weg te gaan, belde de eigenaar! Het meisje van het asiel legde de telefoon neer nadat zij de heugelijke mededeling had gedaan dat hij gevonden was en zegt:"Zo, die waren niet blij!!" Mijn God!!!! Dat is toch niet te geloven.... je hond kwijtraken o.k, dat kan de beste gebeuren

, maar dan niet blij zijn dat iemand hem van de weg afplukt en wegbrengt????

Ik houd mezelf al dik een uur voor dat ik het voor de hond gedaan heb en niet voor deze onverantwoordelijke bazen en dus geen snippertje dankbaarheid hoef, maar hiervan rijzen mijn haren ten berge
