Soms heb je van die dagen waarop je met een boze blik gaat wandelen, en je met een brede glimlach terugkomt. Ook heb je dagen waarop je met een brede glimlach weggaat, en je met een boze blik terugkomt. Nou, gelukkig heb ik een goed gevoel voor humor, anders was dat laatste het geval. Ik ging met Jhento wandelen en liep langs een smal weggetje waar veel auto's langskomen, nu is Jhento niet erg gek op verkeer, dus liep ik langs een diepe greppel die beplant was met lang gras, wat vanzelfssprekend nat was. Aan de andere kant van de greppel was een klein randje met gras waar je nog net op kan staan, en daarachter een draadhek met daarachter weer mergelland schapen. Ik was onderhand al haast vergeten dat Jhento een herdersinstinct had, tot... Hij sprong gemakkelijk over de greppel heen, maar hij was vergeten dat ik aan de andere kant van de leiband zat. Ik werd dus gedwongen om een sprong te nemen, val tegen het hek aan, kan nog net me aan het hek vasthouden, anders zou ik vallen en helemaal nat zijn van het gras. Jhento had even kennisgemaakt met de schaapjes die hij zeer interessant vond. Daarna moest hij doorlopen omdat helemaal achterdoor de greppel ophield, dus ik was van plan om door het gras daar naartoe te lopen en de wandeling te hervatten. Maar meneer had andere gedachtes. Hij sprong opeens weer naar de andere kant van de greppel toe, alleen die kant is hoger als de andere, dus ik haalde het niet. Wat gebeurd er? Ik val in de greppel, mijn hele schoenen nat, broek nat, jas nat.
Maar goed, toen was ik bijna thuis en nam ik een kleine omweg via een veldweggetje. Er staan allemaal leegstaande weien daar, tenminste. Normaal. Ik liet hem los, en ik zag de koeien in de wei staan. Hij wilde naar binnen en ik zei zo: Nee. Dus hij keek me even aan en vervolgde de wandeling, hij ging even zijn territorium claimen dus ik liep flink door. Kijk ik om: zit meneer de koeien te irriteren. Dus ik riep hem naar me toe, weigerde hij (voor het eerst) te komen. Dus ik ren flink door, komt hij met een rotvaart achter me aan gerend en bots tegen me op, lig ik bijna in een plas. Ik laat hem zitten en lijn hem aan, trekt hij opeens als een gek. Gelukkig was ik snel thuis, en gelúkkig heb ik een goed gevoel voor humor, anders had ik inderdaad een boze blik gehad
