Ons hondje Barber, een Dwerg Schnauzer reu die eind deze maand twee wordt, heeft nogal last van zijn hormoontjes. Loopt regelmatig met zijn zaakje "buitenboord", lijkt zichzelf wel te bevredigen soms.
Je hoort zo veel negatieve verhalen, hoe het ten koste gaat van hun karakter, spiermassa, vacht, conditie.. En daar zitten we ook niet op te wachten, omdat het verder een heel fijn hondje is. Beetje dominant ten opzichte van andere honden, maar niet zo dat het een probleem is. Bovendien is dat ook zijn karakter. Maar die hormonen, ja.. Dat is voor ons vervelend en het lijkt me voor hem ook niet prettig. Het is nu al maanden zo en wordt steeds erger. Nu is het niet zo dat ik tegen castratie ben of wat dan ook, juist niet (vier van de zes dieren hier zijn gecastreerd.. Nummer vijf is simpelweg nog te jong, maar zij komt ook aan de beurt) maar we vinden het nu wel erg zonde..
Mijn vragen zijn dus eigenlijk, klopt dat nu, wat je allemaal hoort en leest over castratie? Hoe zit het met chemische castratie, is dat aan/af te raden, wat zijn de voor/nadelen? Wat zouden jullie in dit geval doen? En Barber heeft een voedselallergie, ik heb gehoord dat dit erger kan worden door castratie, klopt dit? Kan het verder ook zijn dat dit gewoon bij zijn leeftijd hoort en weer over gaat?
Eén van mijn konijntjes heeft weer snot, dus maandag even langs de dierenarts voor een AB kuurtje. Ik ga dan ook even met een dierenarts overleggen over Barber. Maar vraag het het liefst op meerdere plekken. Bedankt alvast!





