Gollum is al 4 jaar de meest zachte vriendelijke hond die er bestaat. Als er wat 'aan de hand' is kruipt ze achter mijn benen en mag ik het oplossen
Ik liep dus nietsvermoedend mijn late avondwandelingetje te maken met een los-struinende Gol. Normaal komt er geen kip langs en ik wilde afsnijden door de bosjes over het fietspad, komt er ineens een hardloper langs op een paar cm afstand :N: Ik schrok me de blubber en die hardloper ook. Hardloper rent verder en ik zie ineens vanuit m'n ooghoek Gollum in charge-houding keihard op de hardloper afrennen
Hardloper schrikt zich nog erger de blubber en staat ineens stil (gelukkig) met een afwerend gebaar en iets hysterisch schreeuwend in het Chinees :N: Ik zag Gol daarvan schrikken en die stond ineens stil, ik riep haar en ze kwam in een keer (pffffff). Ik riep nog sorry naar de meneer, die kon alleen wat schaapachtig lachen. Ik denk echt dat 'ie even voor zijn leven vreesde :N: Ik heb Gol nog nooit zo op een mens zien reageren, ik heb haar alleen een keer zo naar een kat zien doen die ze de tuin uit wilde jagen. Borst opgepompt, nek gespierd vooruit, poten in O stand en een kam op haar rug, het leek wel een ridgeback
Wat was ik blij dat die man stil stond en Gol in een keer kwam, het was echt de eerste keer dat ik bang was dat ze iemand wat zou aandoen. Toch niet zo'n watje als ik dacht dus..
Voortaan maar de avondwandelingetjes aan de lijn
