Toen we nog één hond hadden zou die een keer een nachtje bij schoonouders blijven omdat wij weg moesten.
We kwamen echter heel vroeg in de nacht thuis.... en zijn Daisy toen gelijk maar op wezen halen. Vonden het toch maar niets.

(terwijl ze het daar prima had hoor, maar toch hé....)
En eigenlijk zijn ze nooit meer een nacht weg geweest zonder ons.
Wél zijn wij veel weg geweest toen mijn vader erg ziek was en overleden is. Wij waren toen óf in het ziekenhuis óf bij m'n moeder. Een vriend van ons heeft toen 3 weken bij ons in huis gewoond en ontzettend veel voor de honden gezorgd. Was erg fijn dat hij er toen was. Maar dat zijn dan ook omstandigheden dat er dingen belangrijker zijn dan de honden.