In de pauze op mijn werk ben ik met Luna naar het losloopgebied geweest. Kan ze heerlijk even rennen en met een beetje geluk nog spelen met andere honden. Het was erg rustig, maar op een gegeven moment komt er een man in een elektrisch karretje op ons af. Hij had een yorkshire terrier bij zich en het beestje liep met een gigantische stok te slepen. Het was een perfect maatje voor Luna, dus die stond al enthousiast te kwispelen, het was net of ze wachtte op het moment dat hij de stok voor haar weg zou gooien
Het hondje liet de stok los en kwam op Luna af, even snuffelen en toen kreeg Luna de stok weer in het vizier. Ze huppelde er vrolijk op af en ik zeg nog; nee Luna, dat is niet jouw stok. En dat vond dat hondje dus ook. Hij rende er naar toe en begon te blaffen en een beetje te grommen. Luna schrok zich het apelazerus, ik haar nog naar me kijken; vrouwtje, waar ben je nou? Hellup!!!
Ze kwam snel naar me toe en we zijn verder gelopen, maar ik moest toch wel even lachen. Wat een watje is Luna toch
