Vanuit je eerste bericht dacht ik even....misschien beter van niet, maar dit zo lezende denk ik dat je wel zou zou kunnen vinden in de beauceron wat je zoekt. Ze zijn beslist niet makkelijk te noemen, maar dat is wellicht meer een "way of life" dan een feit. Met een flinke dosis humor, veel geduld en respect kom je veel verder dan met verwachten (en vooral het hardhandig áfdwingen) van slaafsheid. Ze sluiten zich dan voor je af. Als je eenmaal inzicht hebt in hoe ze het beste te bereiken zijn en leren is het natuurlijk niet meer moeilijk

. Wie vergelijkt met een duitser qua karakter komt steevast bedrogen uit.
Er zijn wel beaucerons die hun hele leven proberen wie de baas is, maar dat is toch beslist niet de gemene deler. Een beauceron hoort braaf en gehoorzaam te zijn, en de vraag is waarom zo'n hond het zo lang volhoudt.
Mijn Yanthe is niet dominant, alhoewel onderdanig ook niet echt een etiket is dat goed past. Ze bouwen een band met je op op basis van respect en vertrouwen. Wel is de opvoeding echt een hele intensieve tijd, uiteraard een beetje afhankelijk van welke pup je treft. Yanthe was als pup echt niet niet niet makkelijk, wel heel heel leuk

. Snap je? Nee, haha.
De opvoeding duurt inderdaad lang, en ze zijn laat af. Maar je hebt er al wel veel eerder een hele fijne hond aan dan dat ze "af" zijn hoor. Ik vind ze het mooist als je ze ruimte geeft om dat eigen karakter ook te laten zien. Ze hebben veel lol in het leven en genieten des te meer als je meegeniet en lacht om hun streken zonder daarin in aan leiderschap te verliezen. Dat kan dan bijvoorbeeld gaan om iets dat niet mag. Meelachen met de streken van je hond en vervolgens zeggen...ja, haha, maar we gaan nu tóch even daarmee stoppen dame !! (heer). Dan krijg je als beloning zo'n zelfbewuste schavuitige blik, van ja, haha, ik wist dat eigenlijk wel, maar het was wel echt grappig he baas??!! . Geen straf nodig geweest. En toch verlies je zo geen respect, maar groeit het dan juist.
Toch is het het eerste jaar soms wel echt een "strijd". Cursus is nuttig, en zoek dan een school die positief traint. Ze zijn loeisterk en LOMP. Ik vroeg me op een gegeven moment af hoe anderen hun beauceron veilig groot kregen

. Zonder te kijken van muren storten, in water springen, in volle vaart op een bankje knallen...Heerlijk, die onbezorgdheid, maar ook een tikkeltje verontrustend soms
Weglopers zijn het niet. Absoluut niet. In Frankrijk noemt me ze vaak liefkozend: "pot de colle" (potje lijm).
Wandelen, zwemmen, rennen, vliegen, langs de fiets, alle actie kunnen ze als de beste. Ze luisteren heel gemakkelijk buiten, want horen bij jou. Ze hechten heel sterk aan je.
Met andere honden zijn ze vaak heel leuk, ook vaak ongeinteresseerd, Ze beginnen niet snel een gevecht, maar durven een uitdaging wel aan te pakken. Er zijn ook linkerds tussen, die wel zelf uitvallen en aanvallen en die wil je niet treffen, al ben je er voor een groot deel zelf bij hoe de hond zich ontwikkelt.
Het is een ras waarbij je goed moet zoeken naar een stabiele oudercombinatie. En ik zou beginnen met eerst veel beauceronmensen spreken en wat honden ontmoeten. Ik zou zeggen, meld je aan op ons forum en stel daar nog wat vragen. Ik denk dat men je graag helpt om de juiste keuze te maken.
In dit topic heb ik ook al wat vertelt over het karakter van de beauceron.
link
Met de zoekfunctie moet je hier ook meer kunnen vinden en let dan vooral op bijdragen van de andere beauceron-eigenaren hier: Sieneke en chaos.
Het zijn heerlijke honden voor wie weet waar ze aan beginnen, maar makkelijk...nee
Ik ben verkocht aan ze
