Afgelopen nacht is prima verlopen. Ze heeft rustig geslapen. Ze was ook heel erg moe van de dag. Bijna de hele dag buiten in de tuin geweest, veel mensen die aandacht aan haar willen geven als ze voorbij lopen. Dus veel indrukken. Het was zelfs zo erg dat ze op een gegeven moment met haar tennisbal mee wilde naar het veldje (vlak naast het huis) om te spelen en te rennen. Tja ... dat hebben we maar even niet gedaan. Lijkt me niet zo'n goed plan nu.
Vanmorgen ging de morfine pil er ook heel eenvoudig weer in. (Echt ... ik vind dat ze alle pillen in de vorm en geur van een hondensnoepje moeten maken!) en heeft ze al weer in te tuin rondgehobbeld. Nu - het is zo'n beetje het heetst van de dag - ligt ze binnen, maar wel voor de hordeur naar de achtertuin. En bij iedere beweging die wij maken, staat ze op en denkt ze: Yes ... we gaan de tuin weer in.
Ik ben echt met stomheid geslagen hoeveel een hond kan hebben en hoe ze er mee omgaan. Diep, diep, diep respect voor onze Nicky!








