Test voor Sophia Snuffel College
Geplaatst: 10 apr 2010 13:44
Een tijdje terug heb ik Jola en mij opgegeven als vrijwilliger voor het Sophia Snuffel College. Het houd kort in dat je les geeft over honden en hun lichaams taal en hoe kinderen dit kunnen herkennen en er het beste mee om kunnen gaan. Voordat je dit kan gaan doen moet je hond door een test heen (heel logisch) en die hebben we net achter de rug. Dus even een kort verslagje:
Ik was inmens zenuwachtig en ik heb het idee dat dit wel op Jola doorsloeg. We kwamen binnen en er zaten een aantal mensen in een kringetje. Ik moest een beetje door de zaal lopen met een losse lijn en Jola mocht wel wat snuffelen. Dat ging wel ok. Blijven zitten als iemand een praatje komt maken ging ook prima. Toen moest ik gaan zitten op een stoel en Jola naast me laten zitten. En kwamen er allerlei testjes, kammen, aaien, geroepen worden door andere mensen. Tja misschien omdat ik Jola eigenlijk nooit commando's geeft als ik zit en/of omdat ik zo zenuwachtig was. Maar zitten bleef ze dus niet ze liep rustig en geintreseert op de mensen af om zich lekker te laten aaien.
Vreemde geluiden, mensen negeren met langslopen, hoera roepen, vliegende dingen negeerde ze wel allemaal en bleef keurig liggen. Met aaien was ze af en toe was onzeker, maar wel rustig. Ze zocht tussen door wel steeds steun bij mij iets wat ze normaal niet zo doet.
Ik hoor pas over 1 a 2 weken of Jola het gehaald heeft. Maar zelf zou ik het echt niet weten
Het blijft nog even spannend dus.
Ik was inmens zenuwachtig en ik heb het idee dat dit wel op Jola doorsloeg. We kwamen binnen en er zaten een aantal mensen in een kringetje. Ik moest een beetje door de zaal lopen met een losse lijn en Jola mocht wel wat snuffelen. Dat ging wel ok. Blijven zitten als iemand een praatje komt maken ging ook prima. Toen moest ik gaan zitten op een stoel en Jola naast me laten zitten. En kwamen er allerlei testjes, kammen, aaien, geroepen worden door andere mensen. Tja misschien omdat ik Jola eigenlijk nooit commando's geeft als ik zit en/of omdat ik zo zenuwachtig was. Maar zitten bleef ze dus niet ze liep rustig en geintreseert op de mensen af om zich lekker te laten aaien.
Vreemde geluiden, mensen negeren met langslopen, hoera roepen, vliegende dingen negeerde ze wel allemaal en bleef keurig liggen. Met aaien was ze af en toe was onzeker, maar wel rustig. Ze zocht tussen door wel steeds steun bij mij iets wat ze normaal niet zo doet.
Ik hoor pas over 1 a 2 weken of Jola het gehaald heeft. Maar zelf zou ik het echt niet weten