Het HondenForum

Wie heeft er ervaring met dit middel ..................simpel gezegt de hormoonchip.

Mijn sint bernard Bruno weet iets te goed dat hij een gezonde kerel is

Omdat hij zo,n zacht karakter heeft ben ik een beetje bang om echt z,n ballen te laten verwijderen. Deze hormoonchip maakt hem voor een half jaar onvruchtbaar , je krijgt hetzelfde effect als een echte casteratie.In dit half jaar wil ik gaan bekijken wat de veranderingen zijn bij Bruno. Mocht hij weinig veranderen dan gaan de ballen er als nog af


Gr,Zonta

Wat is precies de reden dat je het wil proberen ?

Om diverse redenen heb ik bij mijn reu ook deze chip laten plaatsen.
Hij krijgt nu alleen zijn eerdere onderdanige gedrag tegenover andere honden weer terug terwijl dat eigenlijk voor de chip heel goed ging.
Ook lijkt het wel of hij minder blij/enthousiast is dan voorheen, maar hij is wel rustiger nu.
Ook neemt zijn spiermassa af en dat vind ik wel heel jammer.
Maar al met al is mijn conclusie dat er geen vervolg op deze chip komt en hij gewoon weer reu word want mijn ding is het niet

Als hij níet verandert ga je hem tóch castreren.... Waarom is dat precies? Je wil toch dat hij wel verandert?

Ja daar ben ik dan ook wel benieuwd naar want dat heeft dan weinig zin.

Als hij níet verandert ga je hem tóch castreren.... Waarom is dat precies? Je wil toch dat hij wel verandert?

Sorry...............ik heb het volgens mij een beetje stom opgeschreven.

Het verhaal

Als pup is Bruno helaas slecht gesocialiseerd , hij was heel angstig. De dierenarts zei toen tegen mij als hij zo angstig zou blijven dat we hem nooit moesten castereren , want dan kon de angst alleen maar erger worden. Inmiddels is Bruno bijna 4 jaar en zijn hormonen spelen op. Hij duikt onder elke hond die hij ziet , een druppiemeltje , als er loopse teven in de buurt zijn eet hij een week niet.

Vorige week zijn we naar de dierenarts geweest om te vragen wat de mogelijkheden waren. Ze vond dat Bruno ontzettend goed was ontwikkeld en dat van angst geen sprake meer is , dus een gewone casteratie kon gewoon.

Wij hebben er toen een paar dagen over nagedacht en hebben toen besloten om die chip te laten zetten , want echt de ballen weg durfde we niet zo goed , want mocht zijn gedrag dan toch gaan veranderen ( negatief , angst) dan is er geen weg terug.En Bruno is wel een hond van bijna 70 kilo.

Mocht zijn gedrag dus niet veranderen ( negatief,angst) en blijft hij de lobbes die hij nu is dan denken we er wel over om de ballen echt te laten weg halen.


Gr,Zonta

Dat klinkt idd een stuk duidelijker
Verstandig dat jullie dan eerst voor het implantaat kiezen, zal mij benieuwen hoe dat uitpakt bij hem.
Bij Sam die ook slecht gesocialiseert is leek ook alles op de rit, hij is nu bijna drie, maar toch is zijn eerdere gedrag teruggekomen, hoop dat dat bij jullie niet gebeurt.

Ik zou om deze redenen geen St Bernard laten castreren. Ook niet met een implantaat.
Ze krijgen vaak zo'n mottige stinkvacht (sorry, hoor. Weet het ff niet anders te omschrijven). En de spiermassa neemt af. Als hij ouder wordt gaat hij deze spieren nog heel hard nodig hebben.

Inderdaad om redenen van de spieren en de druk die ze op moeten vangen om de botten en gewrichten te ondersteunen zou ik het ook niet , doen

die hormonen en dat gedrag worden waarschijnlijk vanzelf wel milder en anders kun je met trainen ook nog het nodige bereiken,

Hallo allemaal,

Even een 'upje'.
Zijn er nog meer mensen (of ja, honden dus) met ervaringen met suprelorin?

Ik heb afgelopen vrijdag een implantaat laten aanbrengen bij J.J..
Ik hoop niet dat ik nu het hele forum over me heen krijg , want ja, J.J. vertoont (nog maar af en toe) angstagressie. Toch heb ik het laten doen, op aanraden van 2 onafhankelijke gedragstherapeuten en de dierenarts, al weet ik dat de angstagressie toe kan nemen.
De reden dat ik er toch voor gekozen heb, is dat J.J. absoluut niet overweg kan met de reu van mijn ouders en hij zal daar redelijk vaak moeten blijven als ik werk.
Als J.J. bij mijn ouders is doet (deed) hij niks anders dan die reu aanvliegen, als ie maar beweegt of per ongeluk zijn kant op kijkt. J.J. gedraagt zich dan echt dominant en is echt niet uit angst: stijf lopen en overal markeren. Nu heb ik natuurlijk wel ingegrepen bij dit gedrag en tegenwoordig vliegt ie hem eigenlijk nooit meer direct aan (af en toe gaat het nog mis), maar de spanning blijft voelbaar en J.J. blijft stijf lopen, de reu continu in de gaten houden en overal markeren. Maar toch heeft het feit dat het verminderd is volgens mij niet te maken met mijn ingrijpen, maar de opstelling van de reu. Die reu is een doodgoeie ouwe lobbes (11 jaar) en wordt bloednerveus van J.J.. Als ik binnenkom komt ie kei blij aangerend, maar zodra hij ziet dat J.J. erbij is, druipt hij af. De reu durft nu niet meer bij ons in de kamer te komen als J.J. er is. Geen prettige situatie dus en ook echt geen houdbare situatie.

Verder heb ik overlegd met de gedragstherapeuten en zij zeiden allebei dat J.J. inderdaad angstagressie vertoont, maar zich tevens erg dominant gedraagt tov andere honden. De angstagressie is echt een heel stuk minder, dat heb ik er bijna helemaal uit weten te krijgen. Maar toch ben ik bang dat het terug gaat komen. Ik merk nu al dat hij zich veel dominanter begint te gedragen en gisteren begon ie weer uit te vallen. Ik weet dat er een tijdelijke vererging van het gedrag optreedt in het begin, maar hoop echt zo dat dit van tijdelijke aard is. Als het echt niet werkt, laat ik het implantaat er weer uit halen.

Nog meer mensen hier met een angstige of angstig-agressieve hond die toch voor castratie of implantaat hebben gekozen?

We zijn nu een aantal maanden verder met bruno en z,n hormoonchip en ik moet zeggen dat ik zeer tevreden ben

Bij Bruno zie ik weinig gedragsverandering , dus geen angst/aggressie , het vervelende gedrag is wel helemaal weg.Bruno laat andere honden netjes met rust en zelfs als de buurhond loops is eet bruno netjes z,n bak leeg.

We hebben weer een gesprek gehad bij de dierenarts want ik vind echt castereren nog steeds ontzettend eng............het liefst wil ik een sint bernard niet knock out. We gaan nu afwachten wat er gebeurd met z,n gedrag als de chip is uitgewerkt, mocht het vervelende gedrag weer terug komen dan gaan we weer een chip laten plaatsen. Maar de kans is groot dat het slechte gedrag nu is onderbroken en nooit meer terug komt.

Gr,Zonta

zonta schreef:We zijn nu een aantal maanden verder met bruno en z,n hormoonchip en ik moet zeggen dat ik zeer tevreden ben

Bij Bruno zie ik weinig gedragsverandering , dus geen angst/aggressie , het vervelende gedrag is wel helemaal weg.Bruno laat andere honden netjes met rust en zelfs als de buurhond loops is eet bruno netjes z,n bak leeg.

We hebben weer een gesprek gehad bij de dierenarts want ik vind echt castereren nog steeds ontzettend eng............het liefst wil ik een sint bernard niet knock out. We gaan nu afwachten wat er gebeurd met z,n gedrag als de chip is uitgewerkt, mocht het vervelende gedrag weer terug komen dan gaan we weer een chip laten plaatsen. Maar de kans is groot dat het slechte gedrag nu is onderbroken en nooit meer terug komt.

Gr,Zonta

Bedankt voor je reactie!Klinkt hoopgevend! Ik las ergens dat je hond niet goed gesocialiseerd is, hoe uitte zich dat? Naar mensen of andere honden of iets anders? En met de chip geen terugval gehad? Ook niet in het begin?
En hoe zit het met zijn gewicht en bespiering? Is Bruno (veel) aangekomen en bijvoorbeeld sloom geworden? Dat zou ik namelijk ook zeer nadelig vinden, al is een beetje niet erg.
J.J. is ook niet goed gesocialiseerd (we hebben hem gekregen met 6 maanden) en vertoont daarom (angst)agressie. Nu is het redelijk hanteerbaar en dat is dus niet de reden dat we voor het implantaat hebben gekozen (is juist niet aan te bevelen dan), maar ben wel bang dat dat nu weer erger gaat worden.

Ik heb mijn labradorreu vorig jaar juni zo'n half jaardurend implantaat in laten brengen.
Hij is niet goed gesocialiseert toendertijd en zijn gedrag waar hij net vanaf begon te raken kwam weer terug.
Gaan liggen bij het zien van een andere hond, niet van zich af snauwen wat er net in begon te raken, bang zijn voor dingen waar hij eerder niet om gaf (vreemden, kinderen op straat).
Ook vond ik hem een stuk minder vrij dan voorheen, meer wat timide.
Wat hem betreft vind ik het geen succes in ieder geval en hij blijft nu zoals hij geboren is

rose schreef:Ik heb mijn labradorreu vorig jaar juni zo'n half jaardurend implantaat in laten brengen.
Hij is niet goed gesocialiseert toendertijd en zijn gedrag waar hij net vanaf begon te raken kwam weer terug.
Gaan liggen bij het zien van een andere hond, niet van zich af snauwen wat er net in begon te raken, bang zijn voor dingen waar hij eerder niet om gaf (vreemden, kinderen op straat).
Ook vond ik hem een stuk minder vrij dan voorheen, meer wat timide.
Wat hem betreft vind ik het geen succes in ieder geval en hij blijft nu zoals hij geboren is

Is dat juist wat je wilde? Want ik snap het niet helemaal.
Ik wil juist dat J.J. wat meer tolereert van andere honden (of liever gezegd dát ie andere honden tolereert )
Hoop inderdaad niet dat J.J. nu vreemde angsten gaat ontwikkelen of dat het agressieve gedrag nog erger wordt dan voorheen. Zoals ik al zei: het is nu hanteerbaar en iets erger mag wel, maar ik wil niet dat ie gefrustreerd over de straat loopt, want dan haal ik dat ding er accuut uit!
Maar goed, ik vind de situatie bij mijn ouders ook belangrijk en daar heb ik het eigenlijk voor gedaan...dus moeilijk moeilijk!
Even afwachten...

Ikke1980 schreef:

rose schreef:Ik heb mijn labradorreu vorig jaar juni zo'n half jaardurend implantaat in laten brengen.
Hij is niet goed gesocialiseert toendertijd en zijn gedrag waar hij net vanaf begon te raken kwam weer terug.
Gaan liggen bij het zien van een andere hond, niet van zich af snauwen wat er net in begon te raken, bang zijn voor dingen waar hij eerder niet om gaf (vreemden, kinderen op straat).
Ook vond ik hem een stuk minder vrij dan voorheen, meer wat timide.
Wat hem betreft vind ik het geen succes in ieder geval en hij blijft nu zoals hij geboren is

Is dat juist wat je wilde? Want ik snap het niet helemaal.
Ik wil juist dat J.J. wat meer tolereert van andere honden (of liever gezegd dát ie andere honden tolereert )
Hoop inderdaad niet dat J.J. nu vreemde angsten gaat ontwikkelen of dat het agressieve gedrag nog erger wordt dan voorheen. Zoals ik al zei: het is nu hanteerbaar en iets erger mag wel, maar ik wil niet dat ie gefrustreerd over de straat loopt, want dan haal ik dat ding er accuut uit!
Maar goed, ik vind de situatie bij mijn ouders ook belangrijk en daar heb ik het eigenlijk voor gedaan...dus moeilijk moeilijk!
Even afwachten...

Ja ik wil heel graag dat hij wat meer van zich afsnauwt want hij laat zich door elke hond domineren en dat gaat niet altijd even leuk
Zal ook zeker bij hem liggen door zijn eigen ( verkeerde) signalen maar het is niet zo leuk wandelen met twee labjes die zich altijd en eeuwig laten koeieneren.
Dus ik was erg blij dat hij begon te grommen als hij iets niet wilde maar dat was met het implantaat ook weer verdwenen.
Ook begonnen andere reuen weer op hem te rijden, ook daar waren we net vanaf.
Volgens mij komt zijn oude gedrag nu weer langzaam aan terug, ik kan hem iig weer door laten lopen met een andere hond in het zicht

Voor jou hoop ik dat het implantaat het beoogde resultaat geeft, je laat het nog wel eens weten hoop ik?

rose schreef: Voor jou hoop ik dat het implantaat het beoogde resultaat geeft, je laat het nog wel eens weten hoop ik?

Natuurlijk laat ik nog wat weten! Denk dat dit voor andere mensen erg interessant is.

Bij J.J. is het juist zo dat hij andere honden loopt te intimideren (komt voort uit angst), dus hoop dat dat minder wordt maar misschien gebeurt dit juist helemaal niet omdat het dus angst is.

En ik merk nu al goed dat zijn gedrag verergert. Begint nu weer te blaffen tegen andere honden en meer uit te vallen (dit deed hij eigenlijk nooit meer), dominant rond te paraderen en minder te luisteren. Ook is ie ineens een stuk waakser in huis.
Hoop maar dat dit van tijdelijke aard is

Nog iets leuks....komend weekend gaan we met de hele familie een weekendje weg...inclusief alle honden, dus ook reu en J.J..
Ben benieuwd

Ik las ergens dat je hond niet goed gesocialiseerd is, hoe uitte zich dat? Naar mensen of andere honden of iets anders? En met de chip geen terugval gehad? Ook niet in het begin?
En hoe zit het met zijn gewicht en bespiering? Is Bruno (veel) aangekomen en bijvoorbeeld sloom geworden? Dat zou ik namelijk ook zeer nadelig vinden, al is een beetje niet erg.

Bruno was als pup voor alles bang , mensen en dingen. We hebben toen veel dingen met Bruno gedaan , markt , bos , enz.Langzaam hebben we de angst eruit gekregen.Hij is nog steeds niet echt een held maar dat is niet storend.Na de chip is dat gedrag niet terug gekomen ook niet in het begin.

Bruno is nog steeds gespierd maar is wel 3 kilo aangekomen, we hebben hem nu wel op minder voer gezet. Een sint is niet echt een drukke hond maar ik merk geen verandering dat hij nog slomer is geworden.

Gr,Zonta

Even een update:

Inmiddels zijn er 3 weken verschenen sinds 'implantation day'.
Gedrag is enigszins verslechterd: binnen onrustiger, waakser en blafferiger (wat onzekerder dus). Buiten meer snuffelen en J.J. wil meer achter konijnen aan. Markeren is onveranderd gebleven. Blaffen en uitvallen aan de riem is niet verslechterd, maar ongeveer gelijk gebleven (gelukkig). Hoop ook echt niet dat het erger wordt.
Hoe het nu gaat bij de reu van mijn ouders (daarvoor hebben we het eigenlijk laten doen) weten we nog niet, want dat hebben we nog niet kunnen testen. Maar volgende week is het carnaval, dus dan laat ik J.J. een aantal dagen bij mijn ouders logeren (anders zit ie te vaak en te lang alleen). Mocht het niet gaan met de reu, dan kunnen mijn ouders ze wel scheiden, want hebben plaats genoeg op 'd'n boerderie'.
Maar goed, weet eigenlijk wel zeker dat het implantaat nog niet werkt. Want J.J. is zojuist tijdens het wandelen verliefd geworden op een piepklein harig dametje, waar ie weleens een 'beschuitje mee zou willen eten'....
Of misschien is dat juist toch een teken dat het implantaat begint te werken, want hij had eerder eigenlijk geen oog voor de dames.
Ik wacht rustig verder af en hou jullie op de hoogte.

hier loopt een reu die ook zon hormoon chip heeft gehad
het werkt perfect
ik heb het gedaan omdat mijn teefje niet geholpen is en hij al loge kwam
eerst moest hij de hele dag op haar rijden en nu helemaal niets meer

ik ben er goed over te spreek