Volledig eigen schuld en ik weet het, maar Jamey begint me nu wel erg veel minder serieus te nemen. Meestal als ik roep komt ze braaf. Maarja, dat is dus wel de clue... Meestal. Als ze zin heeft komt ze niet, zelfs niet als ik haar duidelijk maak dat het menis is (dan tel ik tot 3, bij 3 kom ik haar halen en dan heeft ze een probleem).
Wat doet madammeke dus nu: als ik bij 3 ben en ze heeft echt geen zin, dan gaat de staart recht de lucht in, en ze gaat zo hard mogelijk rondjes om me heen crossen... Waarop ik meestal mijn lachen niet meer weet in te houden :N:
Het is meestal ook niet een heel groot probleem, maar echt de bedoeling is het nou ook weer niet helemaal. Op moment dat ik me voor neem het te trainen, is ze ineens heel erg braaf en luistert heel goed, als ik even snel een wandelingetje wil doen en/of geen koekjes mee heb, dan moet ik gewoon geluk hebben dat ze meewerkt. Dat doet ze dus meestal ook wel, maar ze heeft van die middelvingermomenten dat ik haar kan wurgen. Vandaag op training ook weer. Toen had ze overigens wel pech, want ik kon haar grijpen en heb haar opgetild en zonder verder haar aan te kijken of een woord te zeggen in de auto gedumpt, dan maar niet even rondsnuffen terwijl wij aan het voorbespreken waren...
Ik zit te twijfelen om er een lange lijn aan te hangen (2 lijnen eraan voor het wandelen, bij loslaten de gewone lijn eraf en de lange laten zitten), maarja, ik denk dat dat kleine monster slim zat is dat ze ook dat zo doorheeft en zich dus keurig gedraagt met lange lijn eraan. En zonder weer doet waar ze zin in heeft. En dan moet ik dus blij zijn dat ze erg vaak zin heeft om te luisteren en maar af en toe haar middelvinger opsteekt...
Ik weet dat ik niet moet vergeten dat ze een terriër is, maar dit is een lange tijd een stuk beter geweest dan het nu is, dus het zou best weer beter moeten kunnen lijkt mij...
