Maar vooral gister nog meer raar doen. Toen ik tussen de middag thuis was al, en na het werk nog meer.
Zo wil hij ineens graag wandelen (dat is raar want normaal liever lui dan moe) zoekt mij steeds op en ging gisteravond voor het eerst in 6 jaar (!!!) naast mij liggen op de bank. Hij lag heel hard te trillen, ook nadat ik een dekentje over hem legde. Ook wilde hij geen snackjes of koekjes. Eten deed hij gisteravond nog wel.
Echter zijn gedrag veranderde nog meer, als ik ff naar de wc ging stond hij paniekerig en hijgend naast de pot, stond naast de bank helemaal krom met staart omlaag en maakte geen contact. Ging anders zitten dan normaalenz.
Dus toch ff naar de dienstdoende d.a. die vermoedde dat in maag of darmen hem iets dwarszat. Advies ff geen eten geven, misschien beetje groentebouillon.....
Een prik tegen de pijn heeft hij gekregen en voor 4 dagen AB.
Een aparte d.a. dat wel
Ook mag hij geen snacks meer, is allemaal onzin en niet goed voor een shar pei , zei hij.
Geitenyoghurt vond hij ook een zeer goed idee! En dan liefst een dag buiten de ijskast zetten zodat het goed kan rijpen (dus net als probiotica?)
Gisteravond doodmoe van alle dingen gaan slapen en vanochtend leek alles ok. Hij wilde wederom naar buiten maar op de terugweg weer raar gedrag. Blijven staan (terwijl het motregende) om zich heen staren, midden op de rijweg gaan staan en niet weg willen daar. Naar het randje van het water waaraan wij wonen willen lopen, niet naar huis willen (normaal wil hij niets liever bij slecht weer), trekken aan de lijn (mijn buurvrouw wist niet wat ze zag) weer heel hard trillen enz. enz. Ik kan hem buiten dus niet meer los laten lopen omdat hij onvoorspelbaar gedrag heeft.
Ik ben er dus zacht gezegd niet blij mee. Hij eet vandaag niks, ook geen bouillon maar gelukkig slaapt hij nu even.
De klinische symptomen zijn dus te verwaarlozen, het is vooral zijn gedrag wat mij zorgen baart.......
Gatver de gatver, had me het weekend toch heel anders voorgesteld







