Maar omdat Cratos alle vervoersmiddelen die we hadden al gesloopt heeft hadden we weinig keus dus hadden we hem een reispilletje gegeven.
Maar dat ging helemaal mis.
We dachten eerst dat hij niet werkte want na 100km rijden was ie nog niet rustig.
Toen we eenmaal op ons bestemmingsadres aankwamen lag hij eindelijk rustig achterin de auto.
We liepen met de verkoper mee om de kar te bekijken.
Toen wou hij onze hond zien dus wij naar de auto maar wat we daar zagen was echt niet goed.
In de 15 min tijd dat hij even alleen in de auto lag(in de schaduw alle ramen los) heeft hij de achterin helemaal vol gescheten. En niet gewoon nee diarree.
We schrokken ons rot
dit was niet goed Cratos zag er ook niet goed uit.Dus hebben we hem uit de auto gehaald en hij stond nog geen seconde op de grond en daar kwam weer een hele lading.
Wij onze fokker gebeld we waren echt ff in paniek.
Die is direct naar ons toegekomen, wij hadden het hele verhaal uitgelegd.
De fokker herkende het probleem aangezien Cratos zijn paps precies zo is geweest maar hij zei: morgen is hij weer de oude.
Wij weer helemaal opgelucht, de vrouw van de verkoper had rijst gekookt en dat water had ze voor ons apart in een fles gedaan ze zei geef hem dat maar in kleine beetjes.
Zo gezegt zo gedaan.
S'avonds knapte hij iets op hij keek iets meer helder uit de ogen kwispelde wat.
Dus we hadden er weer alle vertrouwen in, helaas was dat dus verkeerd.
Nadat wij hem om 11 uur nog een keer hadden uitgelaten(hij koos zelf de weg en ook wanneer hij terug wou) ging meneertje lekker op een kussen op de grond liggen.
Voor de zekerheid zijn wij ook maar in de woonkamer gaan liggen en toen begon het feest ik hoorde allemaal spettergeluiden en braakgeluiden.
Wij opstaan licht aan en daar lag het dan door de hele kamer verspreid alles weer opgeruimd hem weer een beetje rijstwater gegeven en toen was hij weer rustig.
Nog geen kwartier laten begon hij weer ik er weer uit licht en opzoeken en daar lag opeens een hele plas bloed.
Ik mijn vriend wakker gemaakt en direct de dierenarts gebeld het was inmiddels half2 maarja ze zei dat we maar direct moesten komen.
Wij daarheen ze heeft hem een infuus toegedient en antibiotica en nog iets. En toen konden we hem meenemen naar huis(wat ik liever niet wou want vertrouwde het totaal niet) maar ze vond dat wij hem beter konden beoordelen als haar hoe hij normaal is en of hij dus de betere kant opgaat of de foute. En een vertrouwde omgeving is vaak wel het beste.
Tot 6 uur s'morgen is het goed gegaan, mijn vriend liet hem uit maar toen hij terug kwam barste hij in tranen uit.
Het ging echt slecht met ons ventje het bloed stroomde er gewoon uit en hij verging van de pijn
. We hebben direct weer de DA gebeld en ook direct konden we komen. Daar heeft ze hem weer aan het infuus gelegt alleen nu wou ze hem wel even houden. Wij beide in tranen want zou het wel weer goed komen met ons mannetje.Eindelijk om half 1 vanmiddag kwam het verlossende telefoontje we konden hem weer komen halen hij had de hele ochtend liggen snurken ook bloede hij niet meer. Toen we aankwamen waren we echt opgelucht hij kwispelde weer en kwam met een klein aanloopje op ons af en zijn oortjes gingen ook weer iets de lucht in.
Uiteindelijk blijkt hij nu een darminfectie/ontsteking te hebben, die dus is losgekomen in samenloop met het reispilletje.
We hebben nu medicijnen mee naar huis gekregen en hij mag om het half uur een beetje drinken en om het uur moet hij even naar buiten, ook moet hij veel rust hebben dus hij ligt nu in zijn bench de balkon deur los zodat ie ook wat frisse lucht krijgt.
We hebben nog een lange weg te gaan
We kunnen nu alleen maar hopen dat het de goeie kant opgaat en niet weer de slechte.
.