Het HondenForum

Een tijdje geleden zijn we bij de DA geweest ivm een klein wratje (dachten we toen) op Max zijn rechter achterpoot). De DA zei dat we het in de gaten moesten houden en terug komen als het groter werd (op de poot is het namelijk niet makkelijk zo'n ding weg te halen). Echter was dit wratje anders dan de andere die hij heeft. Deze is echt keihard.
Begin december terug geweest bij de DA omdat het snel groeide. Er is een biopt van genomen en naar Utrecht gestuurd. De uitslag was goed, er was niets aan de hand. Het was toch een soort wratje maar waarschijnlijk door het likken van Max groter geworden. Even een paar dagen verbinden met betadine, zodat Max er ook niet aan kon komen. Afgelopen weekend zagen we dat de bult echt explosief gegroeid was en er kwam ook vocht uit. Dus op oudjaarsdag zat ik direct bij de DA. Een andere deze keer, maar voor ons zeker geen vreemde (we hebben meerdere huisdieren). Hij duwde een beetje op de bult en deze sprong open en er kwam allemaal weefsel uit. Geen pus, maar verweekt tumorweefsel volgens de DA (het was ook duidelijk geen pus). Flink proberen leeg te duwen, maar ja voor Max was dit niet zo prettig natuurlijk.
Nu komt het probleem. Max is ruim 13, hij is een hele lieve Westie die al het nodige bij de DA heeft meegemaakt. Hij krijgt ook medicijnen voor zijn voedselallergie. A.s. maandag moeten wij terug met Max en wordt hij onderzocht of hij een operatie aan kan. Er worden foto's van zijn longen gemaakt om te kijken of die schoon zijn en zijn nieren worden gecheckt of die een operatie wel aan kunnen. Als zijn longen niet schoon zijn, komt er geen operatie. Als zijn longen wel schoon zijn en zijn nieren geven de goede waardes komt er dus wel een operatie. Echter is de kans groot dat de wond niet of niet goed wil helen, omdat de tumor op zijn poot zit waar dus te weinig vel is om het goed dicht te maken. En wat dan?
Het is duidelijk dat Max een opa is, ook zijn doen en laten is anders dan toen hij jonger was (en ook logisch, mijn oma doet ook niet meer mee met de marathon van New York ). Een westie staat er ook om bekend dat hij op hoge leeftijd nog erg actief kan zijn. Is Max ook bij tijd en wijle. Daarbij heeft hij een hoge pijngrens
Hebben jullie ervaringen met dit soort medische problemen en wat hebben jullie gedaan?

Ik weet het niet.... zal per hond afhankelijk zijn. Mag hopen dat Boris en/of Bo ooit de 13 haar zullen halen. Ik weet niet of ik een 13 jarige hond met kanker nog dit aan zou doen. Gewoon gezien de ervaringen met Paco. Hij was nog maar 5.5 jaar en wel laten helpen, maar we waren al veel te laat. Zeker zou ik het zo weer doen bij een jonge hond, maar kanker is niet iets om ligt over te denken.
Is er veel kans op uitzaaiingen of niet?

Je slaat de spijker op zijn kop, het is niet iets waar je zomaar even een beslissing over kan nemen. We zitten dan ook al de hele week er over na te denken, de voors en tegens tegen elkaar af te wegen en, het belangrijkste, mogen wij Max die medische toestanden nog aandoen terwijl hij al 13 is? Tuurlijk kan je ook zeggen, voor het zelfde geldt wordt hij 15, maar hoe brengt hij dan die 2 jaar door?
Maandag zal blijken op de longfoto's of daar uitzaaiingen zitten. Als dat het geval is, gaan we niet de medische molen door, die beslissing hebben we al wel genomen.
De DA heeft gezegd dat als de wond niet wil dichten in het ergste geval de poot geamputeerd kan worden, maar mag je dat een oude hond aandoen? Hij zal dan voor de 2e keer onder narcose moeten en wat is zijn kwaliteit van leven daarna ? Eigenlijk hebben we zelf al deels besloten dat er geen 2e operatie zal komen als blijkt dat de wond niet heelt. Maar waar trek je de grens voor Max ?

Pardoes schreef:Je slaat de spijker op zijn kop, het is niet iets waar je zomaar even een beslissing over kan nemen. We zitten dan ook al de hele week er over na te denken, de voors en tegens tegen elkaar af te wegen en, het belangrijkste, mogen wij Max die medische toestanden nog aandoen terwijl hij al 13 is? Tuurlijk kan je ook zeggen, voor het zelfde geldt wordt hij 15, maar hoe brengt hij dan die 2 jaar door?
Maandag zal blijken op de longfoto's of daar uitzaaiingen zitten. Als dat het geval is, gaan we niet de medische molen door, die beslissing hebben we al wel genomen.
De DA heeft gezegd dat als de wond niet wil dichten in het ergste geval de poot geamputeerd kan worden, maar mag je dat een oude hond aandoen? Hij zal dan voor de 2e keer onder narcose moeten en wat is zijn kwaliteit van leven daarna ? Eigenlijk hebben we zelf al deels besloten dat er geen 2e operatie zal komen als blijkt dat de wond niet heelt. Maar waar trek je de grens voor Max ?

Nee, ik zou nooit overwegen om met een 13 jaar oude hond nog een poot te amputeren. Dat is mijn grens echt! Dat zou ik mijn hond niet aan doen. Blind worden dan doen ze vaak op oudere leeftijd en gaat geleidelijk. Maar een hond van 13 jaar die opeens maar 3 poten meer heeft? Nee, ik zou het de mijne niet aan willen doen. Dan krijgen ze rust........

Als je praat over botkanker aan z'n achterpoot dan is voor mij de koek op.
Je praat hier over enkele jaren verlenging en da's bij botkanker echt niet 't geval maar meer maanden en dat zou ik m'n hond zeker niet aandoen.

Rea schreef:Als je praat over botkanker aan z'n achterpoot dan is voor mij de koek op.
Je praat hier over enkele jaren verlenging en da's bij botkanker echt niet 't geval maar meer maanden en dat zou ik m'n hond zeker niet aandoen.

Naar alle waarschijnlijkheid zal het geen botkanker zijn, maar dat zal onderzoek moeten uitwijzen. Mijn gevoel zegt me dat we niet te veel de medische molen in moeten gaan. En zeker geen amputatie.

We vinden dit zooooo moeilijk ! Ook omdat hij de ene keer heel vrolijk en actief is en de andere keer is hij gewoon een oude hond.

Maar ik voel een beetje bij jullie (corrigeer me als ik het verkeerd zie) dat jullie wel zouden proberen die tumor weg te laten halen (mits hij geen uitzaaiingen heeft) en dat daar de grens ligt. Als Max goed herstelt is dat bijzonder fijn, maar als hij niet (goed) herstelt dat zouden jullie hem zijn rust gunnen... ?

Ik weet niet of ik een hond van 13 nog laat opereren eerlijk gezegd, het ligt ook aan de algehele conditie van de hond. Als het hartje en de longen nog sterk zijn of in ieder geval geen mankementen vertonen dan zou ik overwegen om de tumor weg te laten halen. Maar dan ook alleen de tumor, een amputatie van een poot op die leeftijd is voor mij niet aan de orde.

Maar eerlijk gezegd neig ik erna om bij een hond van 13 jaar niet nog aan hele medische toestanden te beginnen.

Als mijn hond 13 was geweest had ik er ook nog es over nagedacht maar onze Indi was pas 5 jaar toen ik in augustus 2006, aan haar rechterachterpoot een bultje ondekte. Gelukkig was het geen bottumor maar opereren was geen optie vanwege te weinig ruimte. iom met onze DA en Melinda Smits in Renkum hebben we toen besloten om haar te laten bestralen. Melinda is een van de weinige DA's die dat doet. Indi is 5 keer bestraald( moest daar wel elke keer voor onder narcose omdat ze echt stil moest liggen)
7 december 2006 was de laatste bestraling en de tumor was aanzienlijk kleiner geworden.
Maar helaas werd het plekje helemaal kaal en er ontstond een wondje en toen begon de ellende pas goed want dat wondje werd een wond en dat kregen we niet meer dicht. We hebben echt alles geprobeerd en uiteindelijk was de enige optie amputatie. Voor ons een hele goede beslissing want we hebben onze blije Indi weer terug die echt even snel als vroeger achter haar tennisbal aanrent.
Wij hebben waarschijnlijk gewoon pech gehad want er worden ook wel goede resultaten gehaald met bestralen maar als Indi 13 was geweest hadden wij haar dat allemaal ook niet aangedaan.
Ik wens je veel sterkte met het nemen van een beslissing..

Onze blacky had ook een enorme bult op zijn achterpoot. echter wel aan de binnen kant van zijn been op zijn bil. Dit kon dus wel goed gehecht worden. Wij hebben hem toen laten helpen. Hij was toen net als jullie hond 13 jaar oud. Maar als ik alles vooruit had geweten had ik het niet gedaan.

Hoewel we dachten dat de hele tumor was verwijderd is er blijkbaar toch iets in de bloedbaan gekomen en dit betekende uitzaaiingen.

Ook is hij hoe onverklaarbaar ook doof uit de narcose gekomen en dit is voor een hond echt niet leuk, vooral als je ook al staar hebt.

Ik zou als de wond dicht is en hij er geen last van heeft het zo laten. Wij hebben nog 1.5 jaar van onze blacky mogen genieten maar of dit voor hem ook zo was

Ik wens je heel veel wijsheid en sterkte en ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik niet weer voor die keuze sta.

Pardoes schreef:Een tijdje geleden zijn we bij de DA geweest ivm een klein wratje (dachten we toen) op Max zijn rechter achterpoot). De DA zei dat we het in de gaten moesten houden en terug komen als het groter werd (op de poot is het namelijk niet makkelijk zo'n ding weg te halen). Echter was dit wratje anders dan de andere die hij heeft. Deze is echt keihard.
Begin december terug geweest bij de DA omdat het snel groeide. Er is een biopt van genomen en naar Utrecht gestuurd. De uitslag was goed, er was niets aan de hand. Het was toch een soort wratje maar waarschijnlijk door het likken van Max groter geworden. Even een paar dagen verbinden met betadine, zodat Max er ook niet aan kon komen. Afgelopen weekend zagen we dat de bult echt explosief gegroeid was en er kwam ook vocht uit. Dus op oudjaarsdag zat ik direct bij de DA. Een andere deze keer, maar voor ons zeker geen vreemde (we hebben meerdere huisdieren). Hij duwde een beetje op de bult en deze sprong open en er kwam allemaal weefsel uit. Geen pus, maar verweekt tumorweefsel volgens de DA (het was ook duidelijk geen pus). Flink proberen leeg te duwen, maar ja voor Max was dit niet zo prettig natuurlijk.

Ik weet niet of ik het goed lees, maar ik zie nergens staan dat het kwaadaardig is. In Utrecht hadden ze het toch nagekeken?
Kan het niet verweekt goedaardig tumorweefsel zijn?

Ik lees ook nergens dat het kwaadaardig is..

Klopt, ik heb ook nergens gezegd dat het kwaadaardig of goedaardig is

Waar het ons om gaat is, mag je een hond van 13 jaar met een tumor op zijn poot (tumor kan zowel positief als negatief zijn) laten opereren ? De kans is groot dat de wond niet geneest omdat er op een poot niet genoeg vel zit. Gevolg daarvan is dat zijn poot geamputeerd zou moeten worden. En wat doet de narcose bij een oude hond? Vandaar dit topic. Wij hebben hier totaal geen ervaringen mee en willen graag ervaringen horen van andere mensen, zodat we wat meer info hebben en de voors en tegens beter af kunnen wegen.
We hebben liever dat hij tot nu toe een plezierig leven heeft gehad en dat we een verschrikkelijke beslissing moeten nemen, dan dat we zijn laatste jaar tot een hel maken.

Over een uurtje zitten we bij de DA en dan worden er foto's gemaakt van zijn longen om te kijken of er daar wat te zien is. Als dat zo is, dan spreken we wel van een kwaadaardige tumor en laten we hem niet opereren.
Ook wordt vandaag bij de DA gekeken hoe het met zijn nieren en verdere algehele gesteldheid is. En daar maken wij ons ook zorgen om. Hij heeft zijn hele leven al onder de medicijnen gezeten (en nog steeds).

Duimen jullie voor ons dat we goed nieuws hebben en dat we de juiste beslissing kunnen nemen???

Ik ga ontzettend hard duimen! Wordt er ook nog tumorweefsel nagekeken?
Sterkte!

We zijn weer terug en zijn gematigd positief.

De bult was kleiner geworden (dus er zat toch ook een ontsteking onder). De antibiotica heeft dus goed zijn werk gedaan ! Alle onderzoeken zijn gedaan en we hebben ook de uitslagen al. Zijn nieren, lever, hart, alles is goed en hebben geen verhoogde waardes. De foto's waren schoon, gelukkig !
Max wordt a.s. donderdag geopereerd en de DA ziet het toch wel positief in, mede doordat de bult minder is geworden. Het zal krap aan worden met de huid, maar hij zei nu of nooit. Dus hebben we besloten het wel te doen.
We hopen dat de narcose niet te veel nadelige effecten zal hebben, maar dat is het enige waar hij geen uitsluitsel over kon geven (en logisch denk ik).
Dus, duimen jullie mee dat het donderdag goed zal gaan?

Vergeet ik nog te zeggen: het tumorweefsel wordt niet nagekeken. Het kan uiteraard wel, maar wat schieten we er mee op? Op de foto's ziet alles er schoon uit. Als je weet dat het kwaadaardig is, dan kan je er misschien op rekenen dat het terugkomt, maar als het goedaardig is, dan kan dat ook.

Ik ga heel hard duimen dat alles goed gaat. Laten jullie het weefsel na verwijdering nog onderzoeken?
Sterkte!

Ik ga ook heel hard duimen dat het allemaal goed gaat

Ik ga ook heel hard voor je duimen

[quote="Pardoes"]We zijn weer terug en zijn gematigd positief.

Max wordt a.s. donderdag geopereerd en de DA ziet het toch wel positief in, mede doordat de bult minder is geworden. Het zal krap aan worden met de huid, maar hij zei nu of nooit. Dus hebben we besloten het wel te doen.

Alvast heel veel sterkte en vanuit belgie zullen we ook duimen.

Wat de huid betreft, misschien is er een mogelijkheid om een huidtransplantatie te doen als er echt zo weinig vel is?

mmm, gezien zijn leeftijd is dat geen optie. Dan zou hij weer onder narcose moeten. De DA heeft er goede hoop dat de huid kan dicht groeien door het gebruik van honingzalf als ik het goed onthouden heb, maar dat zullen we morgen wel horen.

Fijn dat er zoveel mensen duimen voor Max !

Max is weer terug !!!!!

Vanmorgen om 8 uur kon ik hem brengen en om 11 uur belde de DA al dat Max wakker is en gehaald kon worden. Gelijk in de auto gesprongen natuurlijk en Max kwispelde zelfs toen hij me zag en even met me kroelde. Het lopen ging nog waggelig, maar hij is bij !
Maandag moeten we terug voor controle, wondcheck en nieuw verband en dan zullen we gelijk zien hoe het met de krapte van de huid zit.

Ben zoooo blij dat het achter de rug is !

Fijn dat hij weer thuis is Geef hem maar een paar knuffels van mij.
Beterschap!

Max heeft lekker geslapen, maar had wel last van zijn pootje. Gisteravond heeft hij nog gegeten (de helft van normaal) en dat ging goed, drinken ook. Hij heeft zelfs gisteren ook goede ontlasting gehad ! Dat is echt boven verwachting.
Hij heeft al weer zin om te kluiven en vanmorgen na het eten heb ik hem de metacam gegeven en hij was echt alert en nieuwsgierig.
Max houdt zich echt rustig en houdt echt rekening met lopen enzo. Gewoon een stapje langzamer...
Nu afwachten hoe de wond zich houdt, we zullen het maandag zien, dan moeten we terug voor controle en nieuw verband.