Begin december terug geweest bij de DA omdat het snel groeide. Er is een biopt van genomen en naar Utrecht gestuurd. De uitslag was goed, er was niets aan de hand. Het was toch een soort wratje maar waarschijnlijk door het likken van Max groter geworden. Even een paar dagen verbinden met betadine, zodat Max er ook niet aan kon komen. Afgelopen weekend zagen we dat de bult echt explosief gegroeid was en er kwam ook vocht uit. Dus op oudjaarsdag zat ik direct bij de DA. Een andere deze keer, maar voor ons zeker geen vreemde (we hebben meerdere huisdieren). Hij duwde een beetje op de bult en deze sprong open en er kwam allemaal weefsel uit. Geen pus, maar verweekt tumorweefsel volgens de DA (het was ook duidelijk geen pus). Flink proberen leeg te duwen, maar ja voor Max was dit niet zo prettig natuurlijk.
Nu komt het probleem. Max is ruim 13, hij is een hele lieve Westie die al het nodige bij de DA heeft meegemaakt. Hij krijgt ook medicijnen voor zijn voedselallergie. A.s. maandag moeten wij terug met Max en wordt hij onderzocht of hij een operatie aan kan. Er worden foto's van zijn longen gemaakt om te kijken of die schoon zijn en zijn nieren worden gecheckt of die een operatie wel aan kunnen. Als zijn longen niet schoon zijn, komt er geen operatie. Als zijn longen wel schoon zijn en zijn nieren geven de goede waardes komt er dus wel een operatie. Echter is de kans groot dat de wond niet of niet goed wil helen, omdat de tumor op zijn poot zit waar dus te weinig vel is om het goed dicht te maken. En wat dan?
Het is duidelijk dat Max een opa is, ook zijn doen en laten is anders dan toen hij jonger was (en ook logisch, mijn oma doet ook niet meer mee met de marathon van New York
). Een westie staat er ook om bekend dat hij op hoge leeftijd nog erg actief kan zijn. Is Max ook bij tijd en wijle. Daarbij heeft hij een hoge pijngrensHebben jullie ervaringen met dit soort medische problemen en wat hebben jullie gedaan?
