Lilo is zo ongeveer de natte droom voor da's.
Ze stapt kwispelend binnen, vreet zich klem aan de koekies, laat zich probleemloos (maar wel op de grond, niet op die enge tafel) onderzoeken en geeft geen kik als ze de prik krijgt. Ze was - op het oog, ze durft niet op die weegschaal - prachtig op gewicht, heeft een bespiering om van te kwijlen en zelfs bij de da was haar hartslag heel rustig en sterk. Oren, ogen, gebitje, alles helemaal geweldig, ze blaakt van gezondheid. 
Jack komt ook kwispelend binnen en vreet zich gek aan de koekies.
Nagels waren wat zijn SLO (enge nagelziekte) betreft in redelijk goeie conditie, maar knippen is ook bij de da moeizaam (thuis ook, dus ik had er een paar voor haar overgelaten 
). Het leven groeit heel ver door omdat hij die kromme poten heeft, en daarbij splijten ze tijdens het knippen vanwege de SLO. Vijlen of een dremel kopen, adviseerde de da. Verder vond ze hem prima in orde, hart, longen, ogen, oren allemaal goed. Gewicht ook prima, 23,5 kilo was hij vandaag, en voor zijn poten zou het best een kilo minder mogen, maar ja, minder eten kan niet en wat beweging betreft zit hij ook aan zijn top, dus vooruit maar. Bespiering en gewicht waren op zich heel netjes voor een gehandicapte gecastreerde reu van 6,5 jaar oud.
Jack moest wel vreselijk piepen bij zijn prik, maar vergaf het de da ook weer onmiddellijk, en ik kon 84 euri armer maar met 2 APK-gekeurde honden weer naar huis.
