Ikzelf geef helemaal geen dierlijke botten meer aan mijn honden.
Dit heeft voor mij wel een drastische reden, namelijk dat ik afgelopen zomer dierlijke botten (met vlees eraan) bij de dierenwinkel heb gekocht voor mijn hondjes.
Ze hebben dit lekker opgepeuzeld en de volgende dag had mijn ene hond vreselijke moeite met poepen. Hij gilde letterlijk en dat kwam dat een stuk bot met de poep eruit kwam. Dit heb ik er met de hand uit moeten trekken en is goed afgelopen.
De dag dáárna is mijn andere hond geconstipeerd geraakt en is toen naar de dierenarts gegaan omdat ze letterlijk over de kop rolde in het gras van de pijn. Laxeringsmiddelen etc gekregen zodat ze die middag zou kunnen poepen. Dat was echter niet het geval.
Na een uur bij de DA gezeten te hebben die alles manueel probeerde eruit te halen, heeft de DA besloten om Pepper met spoed te opereren.
Gevolg: 2 uur met open buik en open darmen op de operatietafel.
Dit was een zeer ingrijpende operatie die volgende de DA heel verkeerd had kunnen aflopen omdat het niet zomaar een operatie was...
Ze heeft 2 weken moeten herstellen, kon weinig lopen en nog steeds last van het litteken als het koud en nat weer is buiten.
Voor mij dus geen dierlijke botten meer

, maar gewone kluiven van geperst mergbeen.
Ik weet dat een hond overal in kan stikken, dat ongelukken in een klein hoekje zitten, maar wilde hiermee toch even waarschuwen dat als een hond dierlijke botten eet, dít dus ook een risico is maar dat hoeft uiteraard niet.